www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
RÓD SMOKA
Złoty Ząb wita, lordzie Lannister.
Mam 500 zbrojnych, gotowych i chętnych do walki.
Prowadzę tysiąc rycerzy
i siedmiokroć więcej łuczników i zbrojnych.
Nim skończymy z tymi łotrami z dorzecza,
Czerwone Widły zasłużą na swą nazwę.
Jesteśmy gotowi pójść pod twą komendę.
Spodziewam się, że nie zwlekając uderzysz na Harrenhal?
Wyślij kruka do Królewskiej Przystani.
Napisz memu bratu, że możemy wyruszyć.
Gdy książę Aemond dołączy.
Na Vhagar.
A dopóki nie nadejdzie odpowiedź?
Moi ludzie mają za sobą długi marsz.
Skorzystają z twej gościnności.
Ośmiela się mnie wzywać?
Do pośpiechu?!
Lannisterowie obawiają się
iść na Harrenhal bez eskorty?
W dorzeczu jest duży smok.
Armia mego brata ma siłę, lecz...
Jestem regentem, nie psem, którego się woła.
Powiedz bratu, że jeśli nie ruszy na Harrenhal, w pośpiechu,
smok Daemona będzie najmniejszym z jego zmartwień.
Twa irytacja jest uzasadniona, lecz...
Dla ciebie też mam zadanie, Tylandzie.
Zawrzemy sojusz z Triarchią.
Dość tej przeklętej blokady.
Książę, z Wolnymi Miastami nie sposób paktować.
Kapitanowie ich statków to najemnicy,
piraci...
Są niedaleko, za wąskim morzem.
Okręty Lannisterów i Hightowerów będą płynąć miesiącami.
Triarchia chętnie pognębi Węża Morskiego.
Osłabi jego blokadę,
gdy nasi prawdziwi sojusznicy będą w drodze.
Triarchia przyjmie warunki, lecz nie wolno jej ufać
i twój ojciec o tym wiedział.
Co z listami do Greyjoyów?
Bez rezultatu.
Czerwony Kraken czeka, wypatruje okazji.
Zwabić możemy go miodem,
na przykład ręką królowej wdowy.
Wykluczone.
Niestety.
Królowa wdowa ma słuszność, Wasza Miłość.
Nawet jeśli łupieżcy złamią blokadę, czy zaprosisz ich
na nasze wody, w pobliże stolicy?
Czas, byś ruszał do Harrenhal.
Jeśli Daemonowi powiedzie się w dorzeczu,
nie pokonam go.
W Gawronim Gnieździe straciliśmy wielu ludzi, jak wiesz.
Im dłużej czekamy, tym większą ma szansę.
Lannister idzie z zachodu. Weź, ilu możesz,
i zmuś Daemona do walki na dwa fronty.
Jego Miłość ma rację.
Lepiej zaczekać na Hightowerów
- i wtedy ruszyć. - Nie ma czasu.
Dotrzemy za dwa tygodnie. Uderzymy, nim zbierze armię.
A ty?
W odpowiednim czasie dołączę.
Chętnie zmierzę się z wujem.
O ile stanie do walki.
Widzę, że się zgadzamy.
Wasza Miłość.
Matko.
Na słowo.
Ostrzegam cię. Śmiałość to jedno, lecz nadmierna wiara...
Co robisz w małej radzie?
Wiesz, że zastępowałam twego ojca
- i doradzałam Aegonowi. - I to jak.
Ojciec nie żyje,
a Aegon...
Dobrze służyłaś królestwu.
W potrzebie.
Potrzeby już nie ma. Jesteś wolna.
Rada potrzebuje rozwagi.
Tej mamy nadto.
Jesteś młody, porywczy, do tego arogancki.
To złe cechy.
Zwalniam cię ze stanowiska.
Na pewno chętnie wrócisz do bardziej...
domowych obowiązków.
Wciąż odpłacasz za upokorzenia z młodości?
Korona jest ci wdzięczna.
Wasza Miłość.
Wprowadzić!
Ser Steffon Darklyn.
Co się stało, Wasza Miłość?
Panowie?
Znalazłam się w trudnej sytuacji.
Straciłam księżniczkę Rhaenys i jej smoka.
Władam wyspą i nie mam armii,
sama zaś nie mogę ruszyć do walki, gdyż mogą mnie zabić lub pojmać
i przekreślić tym samym nasze nadzieje na zwycięstwo.
Jest Daemon i Caraxes,
i siły dorzecza.
Być może.
Tak czy inaczej muszę działać, jakbym była sama.
Potrzebuję do tego smoczych jeźdźców.
Dla Vermithora i Srebrnoskrzydłej, a także Morskiego Dymu,
który nie ma więzi.
W twej rodzinie nie ma kandydatów.
Twoi synowie są mali.
Jest księżniczka Rhaena.
Próbowała, niestety,
lecz smok jej nie przyjął.
- Kto może spróbować? - Ty.
Jesteś szlachetnie urodzony,
ja zaś słyszałam, jak wiesz, że rody Darklynów i Targaryenów
są spokrewnione.
Zerknęłam w księgi i to prawda.
Babka twej babki, Aeriana, była księżniczką Targaryenów.
Zaczęłam rozważać,
czy to możliwe.
To nie do pomyślenia.
Protestuję. Ryzyko takiej próby...
Jestem jedynie człowiekiem,
a smoki są bogami.
To zaszczyt, na który nie zasługuję.
Pojmujesz ryzyko, ser Steffonie?
Nie nakazuję.
Nigdy czegoś takiego nie próbowano.
By zdobyć smoka, musisz być gotów umrzeć.
Pojmuję ryzyko i chętnie na nie przystaję.
Przysięgałem służyć królowej
i przelewać za nią krew.
Złożyłem śluby.
Może więc bogowie pomogą.
Bracie.
Powiedziałeś to?
Jednodniowy dziedzic.
Powiedziałeś?!
Wciąż jesteś o to zły?
Moja rodzina została właśnie zniszczona,
a ty, zamiast stać u mego boku,
świętowałeś własne wywyższenie.
Śmiałeś się ze mnie ze swymi kurwami i pochlebcami!
Nie.
Poza mną nie masz tu sojuszników.
Ja jeden cię bronię,
a ty każdy mój gest ciskasz mi w twarz!
Zdecydowałem...
- Nie. - ...ogłosić następcę.
Wrócisz do Runestone i swojej pani żony, i zrobisz to natychmiast,
bez dyskusji,
bo tak nakazuje ci twój król.
Nie!
Otworzyć!
Otworzyć. Proszę.
Proszę.
Proszę!
Jak mogę ci pomóc?
W co ty pogrywasz?
Chyba za mało śpisz, Wasza Miłość.
- To miejsce... - Kpisz sobie ze mnie?
- Nie. - Siadać!
A może to ty pozbawiasz mnie spokoju?
Za dnia przyjaciel, nocą wróg?
- Co mi to da? - Mój koniec. Być może...
nie w smak ci mój pobyt tu.
Być może...
jesteś szpiegiem Hightowerów.
A może sprzymierzyłeś się ze swym szpotawym bratankiem
- lub Rhaenyrą?! - Zapewniam...
Zapewniam, Wasza Miłość.
Cokolwiek knujesz, Strong,
zapewniam,
- że król pozostaje czujny. - Tak, panie.
I przestań mnie obserwować.
- Odchodzisz bez pożegnania? - Coś jest ze mną nie tak.
Ktoś mnie truje.
Jadłem, winem... Albo to bagienne powietrze lub...
Duch Harrena Czarnego wyklina cię z wieży?
Brednie! Wszystko!
Duchy, klątwy, przeklęte czarłoże...
- Dość! - Cały ty.
Gdy coś nie odpowiada, uciekasz.
Smocza Skała, Stopnie, Pentos, Harrenhal...
Budzę się i nie wiem, gdzie byłem.
Są na tym świecie rzeczy starsze niż ty, ja czy pamięć ludzka.
Nie jesteś graczem,
lecz figurą na planszy,
podobnie jak i ja.
Nie jestem jak ty.
Pod pewnymi względami.
Próbujesz widzieć, lecz zaślepia cię gniew.
Nawet jej nie chciała.
Korony.
Nie myślała o niej.
Dlatego twój brat wybrał ją.
Najmniej chętni kandydaci są najlepsi.
Nie pouczaj mnie!
Pamiętasz, że Viserys też nie chciał korony?
Otrzymał ją i robił, co potrafił.
To nie nagroda do zdobycia, lecz brzemię.
Jeśli wiesz, jak zjednać lordów dorzecza, powiedz.
Daemon Targaryen prosi o pomoc?
Radę.
Ród Tullych nie jest największy w dorzeczu
ani najbogatszy, lecz najstabilniejszy.
Dzięki swej mądrości od stuleci trzymają w karbach lordów,
którzy bez nich powybijaliby się do ostatniego.
Na nic mi ten ramol.
Grover Tully jest najwyższym lordem.
Bez niego nie wzniosą chorągwi.
Tu ludzi ulepiono z błota.
Wolą w nim utonąć, niż ustąpić drugiemu.
Nic nie poradzę.
Ty?
Nie.
Alys, potrzebuję pomocy.
Nic nie rób.
Za trzy dni los się odmieni.
Wojowniku, ochroń nas.
Powoli, powoli! Spokojnie.
Bogowie...
Służ.
Morski Dymie...
Spokój, Morski Dymie!
Słuchaj!
Nie okazuj strachu.
Służ, Morski Dymie!
Udało się.
Służ, Morski Dymie!
Matko!
W górę.
Alynie!
Panie.
Jestem zadowolony. Za kilka dni wypłyniemy.
Lwy albo krakeny spróbują zerwać blokadę.
Dobrze, że dołączysz.
Chcę, byś popłynął ze mną.
Jako pierwszy oficer.
- Dziękuję za ofertę, panie, lecz... - Popłyniemy do Sharp Point.
Lord Bar Emmon chce, by jego bratanek był bosmanem.
Masz bardziej doświadczonych ludzi.
Byłem młodszy niż ty, gdy pierwszy raz objąłem komendę.
Odznaczyłeś się na Stopniach,
a załoga cię szanuje.
Jesteś dobrym kandydatem.
To rozkaz czy prośba?
Oczekuję, że rano stawisz się na służbie.
Jak mój lord rozkaże.
- Cienka. - Zostaje ryba.
W tym mieście są już tylko ryby.
I ale.
Zjesz?
Nie wiem, czy przełknę.
To właściwy wybór.
Nie masz dość?
W zamku co noc ucztują, a my głodujemy.
To nieprawda.
Kilka nocy temu moje dziewczyny zabrano do Twierdzy.
By ucztowały i weseliły się z nowym księciem regentem.
Nie! A był taki porządny.
Książę ma gest.
Dobrze je opłacono i nakarmiono.
Czym? Kolejnymi rybami?
Jagnięciną, kochana.
Babeczkami, miodownikiem,
wołowiną...
Nie myślcie sobie.
Jutro kolejna hulanka i tańce.
Tak się nie godzi.
Wybacz, dobry człowieku,
że tak swobodnie mówię.
Królewscy nie ścierpieliby, że rozpowiadam o ich rozrzutności,
choć jest prawdziwa.
Viserys kochał uczty i wino,
lecz nigdy gdy nam brakowało.
Prawda, lecz jego już nie ma,
a prawowitej dziedziczce odmówiono tronu.
Nie ma sensu gdybać.
Sprawy przybrały wyjątkowo niefortunny obrót.
Morski Dym odleciał ze Skały, a ser Steffon był mężnym rycerzem.
Rezultat godny pożałowania, choć przewidywalny.
Ja sam, jak pamiętasz,
optowałem za rozmową z lordem Mootonem i marszem na Gawronie Gniazdo.
To tradycyjne podejście, owszem, i nie tak niebywałe.
Siły są nieliczne, prawda,
lecz moglibyśmy odbić...
To moja wina, że przestaliście się mnie bać.
Warto było zaryzykować.
Kolejny zginął.
- Przeze mnie. - Ser Steffon się zgodził.
To była lekkomyślność.
Starożytna bestia miałaby nosić Darklyna?
Są inne możliwości.
Szlachetnie urodzonych nie braknie.
Dość głupich, by spróbować po tym, co się stało?
Poszukam jeszcze,
lecz Darklyn wydawał się najpewniejszy.
Mam dobre wieści.
Prostaczkowie w Królewskiej Przystani słuchają.
Są gotowi.
Uzurpatorzy ich porzucili.
Głodują i szukają winnych.
- To wystarczy? - Ułożyliśmy drewno na rozpałkę.
Dziś podpalimy stos i będziemy obserwować ogień.
Aemond zgasi go siłą.
Zapłonie silniejszy. Aegon nie zniszczy własnego miasta.
- A oni go nie obalą. - Może,
lecz trudno jednocześnie toczyć wojnę i dbać o pokój.
Przedstaw mi swój plan.
Jeśli mogę, Wasza Miłość,
pasuje ci.
To ostatni.
- Co? Już nie ma? - Nic.
Nic nie zostało.
Czekam cały dzień.
Wezmę choćby ochłapy.
Dla smoków macie owce, a dla nas?
Gdzie nasze mięso?
Chcemy mięsa.
Zdaje się, Wasza Miłość, że prostaczkowie są niespokojni.
Co z tego?
W mieście brakuje jadła.
Kto mógł, kupił nad miarę.
Dlatego Tyland musi zerwać blokadę.
Ludzie czują coraz większy głód i wściekłość.
Zewnętrznego wroga można pokonać mieczem,
wewnętrzny jest bardziej podstępny.
Dlaczego kierują gniew na nas?
To Rhaenyra zamknęła Gardziel
i wywołała głód.
Oczekują, że o nich zadbasz.
Taki jest ciężar władzy.
Nie dźwigaj go samemu.
Wasza Miłość nie naznaczył namiestnika.
Ser Criston służył twemu bratu,
lecz ty potrzebujesz kogoś, kto sprytnie i subtelnie zadba o twoją sprawę.
Masz mnie za głupca?
Przeciwnie.
Brak mi cierpliwości do zadufków, Larysie,
jak i do pochlebców.
Ale masz rację.
Król potrzebuje namiestnika.
Obarczę tym ciebie.
To zaszczyt, którego nie oczekiwałem...
Nie będziesz namiestnikiem, ropucho,
lecz go znajdziesz.
Poślij po Otto Hightowera.
Mój dziad jest zbyt ostrożny,
lecz w jego oddanie nie sposób wątpić.
Zadbaj o to.
Wasza Miłość.
Spóźniłeś się.
Z radością donoszę,
że dziś rano Jego Miłość odzyskał świadomość. Na kilka chwil.
Mówiłeś, że brak nadziei.
Jest silniejszy, niż myślałem.
Oddycha lżej.
Może przeżyje, dzięki bogom.
Szczęśliwa wieść.
Chcę zostać z bratem.
Sam.
Co pamiętasz?
Nic.
Rzuciłeś wyzwanie Meleys.
Głupota.
Nic nie pamiętam.
Mój książę.
Jesteś w dobrych rękach.
Przed mym bratem długa rekonwalescencja.
Dopilnuj, by było mu wygodnie.
Uznałam, że gniew tu na nic.
Nie wszystkim, jak widać, przeznaczone są wielkie czyny.
Niektórzy muszą się przysługiwać błahymi,
choć woleliby, aby było inaczej.
Nie gniewaj się.
To nie twoja wina.
Chcę do mamy.
Tak.
Cóż, wiem, że ci trudno, lecz...
Mam dobre wieści, Rhaeno.
Książę Reggio odpowiedział na list.
Z radością udzieli schronienia najmłodszym synom Rhaenyry w Pentos.
I ich przyrodniej siostrze.
Sądziłam, że się ucieszysz.
Lub chociaż rozchmurzysz.
Nie cierpisz tu być.
Zwiodłaś mnie, pani.
Ja?
W Dolinie jest duży smok.
Pogłoski pojawiły się wkrótce po wojnie.
Zdaniem maesterów zapuszcza się tu,
bo szuka jedzenia.
Jest wielki i potężny,
lecz niestety dziki.
Niestety.
Koga kupiecka Gay Abandon zabierze cię do Pentos.
Dam wam sześciu ludzi do ochrony.
Nikogo nie oszukasz.
Lord Corlys cię wybrał, wyniósł, zaproponował służbę,
a ty wciąż uciekasz się do podstępów.
Nie chcę, by coś pomyśleli.
O czym?
Jesteś taki jak on.
- Kochasz mnie prowokować. - Ocaliłeś mu życie, bracie.
Nie myślisz o tym, co może być nasze,
a przynajmniej twoje?
Bogactwa, służba,
- tron z wyrzuconego na brzeg drewna. - Żyjemy
w cieniu zamku Węża Morskiego.
Nie chcę tu dłużej tkwić.
I dlatego zaprzepaścisz wielką szansę.
Podczas gdy mnie...
on ignoruje,
jak zawsze.
Prędzej Wysoką Wodę pochłonie morze, niż Wąż Morski uzna nas za synów.
Nie marnuj życia, czekając na to, co nie nastąpi.
To była śmiała próba.
Podziwiam cię za nią.
Powiadają, że uderzyłaś lorda Bartimosa. Na oczach służby i straży.
W zamku aż huczy.
Niech się cieszy, że zachował język.
Co rzekł, że na to zasłużył?
Mam dość życia pod ochroną.
Zbytnio przypominam im matki, córki.
Muszą we mnie zobaczyć władczynię.
Symbolami władzy nie są klejnoty i suknie,
lecz tarcze i miecze.
Moją władczynią jest moja matka
i nie chcę tego zmieniać.
Sama powiedziesz nas na wojnę?
Nie mogę tu czekać, przemierzać komnat w oczekiwaniu na klęskę.
- Nie żartuj. - Robię, co mogę.
Posłałam lorda Mootona na Gawronie Gniazdo
i kruka do Doliny...
Możemy zebrać siły Doliny, Stawu Dziewic i reszty sojuszników,
a i tak nie dorównamy armiom zielonych.
Potrzebujemy Daemona i jego smoka.
Choć przez godzinę
nie przypominajcie mi o Daemonie!
Wasza Miłość.
Lady Mysaria.
Królowo, dar posłano.
Jaki dar?
Oby noc nad zatoką była dziś pochmurna.
Mówiłeś, że jego stan się poprawił.
Jego Miłość przesypia dziewięć godzin z dziesięciu,
lecz na chwilę otworzył oczy i przemówił.
Powrót do zdrowia może być długi i bolesny,
lecz wierzę, że Jego Miłość zostanie oszczędzony.
Jakie czeka go życie?
Moje listy... do ojca.
Ponownie wysłałem kruki do Wysogrodu i Starego Miasta,
a także do wielkich rodów Reach.
Ser Otto jeszcze nie odpowiedział.
W Reach trwa wojna.
Beesbury stawili zbrojny opór Hightowerom.
W odwecie za śmierć swego lorda.
Przepraszam.
- Siostro. - Gwayne.
Dobrze, że cię znalazłam.
Dam ci błogosławieństwo.
Podziękowania dla królowej wdowy.
Masz wieści od ojca?
Posłałam kruki do Wysogrodu i Starego Miasta, lecz nie odpisał.
O niczym nie wiem, lecz też nie pytałem.
Pisywał jedynie do ciebie, swej ulubienicy.
- Dziwne, że milczy. - Otto Hightower to człowiek zaradny.
Napisze, gdy będzie miał o czym.
Zastanawiałam się, co by było, gdyby to ciebie sprowadził na dwór.
Najstarszy syn chowa się w Starym Mieście.
W wieku ośmiu lat zostałeś bez matki.
Radzimy sobie.
Gdy nie ma wyboru.
Mój syn, Daeron,
jaki jest?
Nie pisze do ciebie?
Coraz rzadziej.
16 lat.
Listy coraz mniej go ciekawią.
Jest zdeterminowany,
bystry.
Równie zręcznie gra na lutni, co włada mieczem.
Wzdycha do niego wiele młodych panien.
I jest dobry.
Cieszę się.
Dobroć to cecha, której brakuje jego braciom.
Słusznie postąpiłaś, odsyłając go.
Czerwona Twierdza, mimo jej wygód,
zdaje się nie być najlepszym miejscem
do wpajania nauk młodzieńcom.
To wina dworu czy matki?
Na pewno zrobiłaś, co mogłaś.
Muszę dołączyć do ser Cristona.
Życz nam szczęścia, siostro.
Będę się modlić o bezpieczny powrót.
Żegnaj.
Wasza Miłość.
Ten przestał śpiewać.
Czy to nie dziwne?
Pomyślałam, że zapalimy świecę.
Za Aegona...
i wszystkie stracone dusze.
Skąd masz jedzenie?
- Ze statków Rhaenyry. - Co?
Przybiły z darami od królowej.
Wciąż o nas myśli!
Dawaj!
- To moje! - Daj, mówię!
Z drogi!
Wasze Miłości, musimy iść. Teraz.
Królowe do wozu!
Uważajcie na boki!
Chodźmy. Tędy, Wasza Miłość.
Królowa ryb!
Naprzód!
Niech żyje królowa Rhaenyra!
- Do wozu! - Niech żyje!
- Helaeno! - Wasza Miłość!
- Tędy. - Królowo!
- Precz! - Nie!
Schować miecze!
Natychmiast!
Stać!
Chronić królową!
Schować miecze!
- Nie! - Do tyłu!
Cofnąć się!
Z drogi!
Chodźcie!
Tędy! Do środka!
Królowa Rhaenyra!
Niech żyje królowa Rhaenyra!
Ruszaj! Jedź!
Dość.
Lordzie,
Wielki Maester zalecił.
Król wypije, co musi, za godzinę.
Mikstura uśmierza ból,
ale otępia umysł.
Odwagi, Wasza Miłość. Zapisałeś się w legendach.
Przeżyłeś smoczy ogień.
Niestety nigdy nie ozdrowiejesz.
Orwyle zrobił, co mógł.
Poskładał nogę,
lecz nigdy nie będziesz już biegał.
Pozostał ci...
tylko umysł.
Nie mówię tego z lekkim sercem.
Z wrzaskiem przybyłem na świat
w wielkich wieżach Harrena.
Płuca miałem silne, lecz stopę tak wykręconą,
że ojciec ujrzał w tym działanie czarów.
Oskarżył jednego z domowników
o rzucanie złowrogich uroków.
Cóż,
będą cię żałować,
za plecami lub w twej obecności.
Będą się gapić.
Na ciebie i twoje...
Albo odwracać wzrok.
I przestaną cię doceniać.
Wykorzystaj to.
Nie...
Twój brat rządzi za ciebie, co znaczy, że twoje życie jest zagrożone.
Lecz ty przecież to wiesz.
Pomóż mi.
Bracie.
Daemonie, ona nie żyje.
Przykro mi.
Potrzebowałeś mnie,
lecz teraz jestem.
Jestem.
Wasza Miłość.
Smutne wieści z Riverrun.
Lord Grover nie żyje.
- Starzec? - Tak.
Młody Oscar Tully to teraz najwyższy lord dorzecza.
Jak zszedł lord Grover?
Na skutek choroby.
Maesterzy z Riverrun byli bezradni.
Nasza uzdrowicielka, Alys Rivers, zaproponowała swe słynne usługi.
Starała się, lecz...
nic nie mogła uczynić.
Patrzcie, smok!
Prędko, widział nas!
Twoje chorągwie poniesiono do miasta.
Strącili je dopiero przy bramach
Czerwonej Twierdzy.
Uzurpator otrzymał ostrzeżenie,
że jesteś silniejsza, niż myśli.
Sądziłam, że się ucieszysz.
Nie wierzę, że wygram wojnę.
Jesteś zmęczona.
Własny syn kwestionuje moje zdolności.
Uważa, że potrzebuję Daemona.
A Daemon...
Czyni to, co dobre dla niego.
Jest tym, czym zawsze chciałam być ja:
lekkomyślnym, niebezpiecznym...
mężczyzną.
Ja zaś byłam tym, czym chciał być on:
wielbionym przez mego ojca dziedzicem.
Dwie połówki całości.
Nigdy nie zaznał spokoju.
Chciał mnie posiąść, lecz do mnie nie należeć
i gdy wreszcie dostałam to, co według niego powinno być jego...
Obawiam się tego, co zrobi.
- Że zwróci się przeciw mnie. - Często znika.
Straciłam go.
A z nim Caraxes.
Rhaenys i jej smok nie żyją, ja mam Syrax i dwa młode.
Nie pokonam Vhagar
i nie mam armii.
Masz flotę Velaryonów i ich załogi.
To za mało.
Choćbyśmy cudem wygrali,
jak będę rządzić, skoro wątpi we mnie własny syn?
Masz mnie.
A ty moją wdzięczność.
Szczerą.
To był mój ojciec.
Byłam jeszcze dzieckiem.
Używał sobie ze mną.
Gdy po wielu miesiącach
stało się oczywiste, że jego nasienie się przyjęło...
Została mi ta blizna.
Nie mogę już rodzić dzieci.
Porzucił mnie na śmierć,
lecz przeżyłam.
Przykro mi.
Przyrzekłam sobie, że nie zaufam już mężczyźnie,
i dobrze na tym wyszłam.
Świat jest zimny i okrutny,
i niewiele na nim ludzi z zasadami.
Ty je masz.
Dostrzegłaś we mnie kogoś godnego, równego sobie.
I dlatego będę ci służyć.
Wierzę, że korona jest ci pisana.
Wybacz, Wasza Miłość.
Morski Dym widziany był nad Spicetown.
Często tam lata.
Z tego, co słyszeliśmy, ma jeźdźca.
- Kogo? - Z ziemi nie sposób dostrzec.
- Zieloni? - Nie wiem, kto inny.
Wezwać radę?
Matko!
Tekst polski: Wojtek Stybliński
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.