www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
RÓD SMOKA
To nasze warunki.
Sto waszych złotych smoków.
Za okręt?!
Człowieka.
Nie zdobędę takich pieniędzy. Choćbym chciał.
Biadolenie o braku gotowizny
brzmi fałszywie w ustach Lannistera,
którego stajnie i komórki wykute są w złocie!
Złoto się przyda, nim ta wojna się skończy.
Przełamanie blokady to dla was korzyść.
Sądzisz, że brak nam kupców na gobeliny i perfumy?
Sprzedajemy, gdzie chcemy, nawet z blokadą.
Essos jest bogate i wielkie.
Potrzebujecie nas bardziej niż my was.
Stopnie.
Co z nimi?
Dajcie je nam.
Kilka skał
to nie wyrzeczenie dla lordów Westeros.
O te skały walczymy od pokoleń.
Wasi...
piraci porywali statki, niewolników, ładunek...
Dajcie je nam, gdy zwyciężycie, a wszystko to ustanie.
Będziemy pobierać daninę od przepływających.
By wynagrodzić sobie straty, jakie zadali nam Velaryonowie.
To wymuszenie zwiększy ceny towarów.
Lepiej jeść drożej, niż głodować, jak mniemam.
Flota okrętów na twoje rozkazy,
która przełamie blokadę i utrzyma przejście.
Dobrze więc.
Książę regent każe mnie za to powiesić.
Z armadą, którą wyślemy,
możesz go obalić i sam zasiąść na Żelaznym Tronie.
Jest, rzecz jasna, jeszcze jeden warunek.
Liczyłem raczej na kąpiel i wino.
Nasz dowódca musi się zgodzić z tobą płynąć.
Zwie się Lohar i żeglarze są wobec niego lojalni.
Bez niego nie będą walczyć.
Dobrze więc.
Poznajmy owego dowódcę.
Admirale Lohar,
oto Tyland Lannister z Casterly Rock.
Cieszę się, lordzie Tywinie.
Jestem Tyland.
Jakim jesteś człowiekiem?
Słucham?
Poetą?
Filozofem?
Starszym nad okrętami w Królewskiej Przystani.
- Cienkim. - I wysokim.
Pływam tylko z tymi, którzy wezmą nade mną górę.
W czym?
Przydałaby się odrobina rumu.
Wasza Miłość...
Choć trochę.
Dobry z ciebie człowiek, Orwyle.
Na słowo, panie.
Zbierz siły, Wasza Miłość.
Musimy niezwłocznie na pewien czas opuścić Królewską Przystań.
- Co? - Pretendentka znalazła
trzech smoczych jeźdźców.
- Niemożliwe. - Twój brat myślał podobnie.
Poleciał ją wyzwać i umknął.
W popłochu, z tego, co wiem.
Zasłużył na to.
Wściekły poleciał do Ostrego Przylądka
i zrównał go z ziemią.
Pomylona pizda.
Naprawdę to zrobiła?
Niestety.
To po co to wszystko?
Bogowie są okrutni, Wasza Miłość,
lecz liczę, że dostrzeżesz, jak pilna jest potrzeba.
Nie.
Jestem królem. Czemu mam uciekać?
Bo książę regent cię zabije.
Już wcześniej ci zagrażał, a teraz jest zawiedziony i wściekły.
Nie wiadomo, co uczyni,
dlatego wykorzystajmy jego nieobecność.
Żeby go usunąć.
Zaprowadź mnie na tron.
Gdy wróci, każę go uwięzić.
A potem?
Gdy Rhaenyra opadnie na miasto na czele siedmiu smoków,
a ty nie będziesz miał Vhagar?
W ciągu wielu lat, spodziewając się przeróżnych zawirowań,
przeniosłem większość złota z Harrenhal do Żelaznego Banku Braavos.
Możemy żyć dobrze
i czekać, aż przeminie to, co nadejdzie.
Mam płynąć z tobą do Essos i żyć z kozojebcami?
Lepiej żyć, obojętne jak.
Czyżby?
Mój smok nie żyje.
Jestem poparzony i szkaradny. I samotny.
I jestem kaleką.
Nie jesteś samotny.
Powiedzieli ci, że kutasa też straciłem?
Wybuchł w ogniu niczym kiełbaska.
Nie rozpaczaj, Wasza Miłość.
Niech twój brat i pretendentka
zniszczą się nawzajem.
Gdy już potracą zasoby i armie,
wrócimy, a ludzie powstaną, by nas powitać.
Szczyny ciekną mi po nogach.
Będą zmęczeni ciągłym niedostatkiem i strachem.
Będą wiwatować na cześć powracającego króla,
prawdziwego dziedzica swego ojca,
Aegona Zwycięskiego,
który powstał z popiołów.
Aegona Dawcy Pokoju,
Aegona Odnowiciela.
Aegona Radości Królestwa.
Tak lepiej, nie?
- Powinniśmy poznawać komendy. - Pójdę,
ale po tak długim czasie coś mi się chyba należy? Nigdy więcej ryby!
Co tu robicie?
Zdejmij nogi ze stołu.
- Nie chcę. - Ulfie.
Nie ty o tym decydujesz, Ulfie.
A o czym, chłopcze?
To książę Jacaerys Velaryon.
Książę? Tutaj? Kto by pomyślał?
On tu mieszka.
Przeproś.
Młody książę! Patrzcie na te włosy!
Czarne, jak mówią!
A ględzą, że w nas nie ma krwi Targaryenów...
Moja matka jest królową.
Obaj jesteśmy smoczymi jeźdźcami.
Z jednej gliny.
Nie masz pojęcia o tym świętym dziedzictwie.
Wybacz mu, książę.
Nie zna dworskich manier.
Ani żadnych innych.
Wiesz, co się stało?
Tak zwany książę regent spalił Ostry Przylądek.
Tysiące prostaczków zginęło, port zniszczony.
Przygotujesz się na spotkanie z takim wrogiem,
czy będziesz tu stał i sobie dogadzał?
Jeśli zaszkodzisz nam swym lenistwem lub niedbałością,
każę cię powiesić, a trupa rzucić na pożarcie psom!
Nie chciałem cię znieważyć, książę.
Nowi jeźdźcy to dar,
lecz teraz, gdy się dokonało, nie mogę się wyzbyć wątpliwości.
Nie wiemy, kim są, w czym przodują.
Dobrze, że choć znasz Addama.
To mój cieśla,
powiadają, że człowiek prawy.
Rzadko miałem z nim do czynienia,
niestety.
Lecz smok zdobył pana.
Masz przewagę.
Musisz uderzyć, i to szybko,
nim książę regent zareaguje.
Liczyłam, że nasza przewaga go powstrzyma.
Najgroźniejszą jego bronią jest Vhagar, która już z nami nie wygra.
Ma inne smoki.
Trzeci brat nie opuszcza Starego Miasta
i ma smoka młodszego od Vermaxa.
Ale smoka. Jest ktoś jeszcze.
Helaena?
Nie jeździ. Nie lubi.
Lecz może zostać zmuszona, a jej smok...
Dreamfyre, wykluta za rządów Zdobywcy.
Straszliwa, lecz Helaena to nie wojowniczka.
Aemond miał się za niezwyciężonego.
Odkrywa, że taki nie jest.
Czuje gniew i desperację.
Nie poprzestanie na Ostrym Przylądku i nie zniesie sprzeciwu.
Racja.
Z przykrością to przyznaję.
Jak Wąż Morski?
Lepszy niż nowy.
Rano dołączymy do blokady.
Niech nasi wrogowie drżą, Lannisterowie i Greyjoyowie.
Lecz mój okręt zmienił nazwę.
Dawna była świadectwem mojej chwały.
Nadałem mu nową.
Niedoszła Królowa.
Corlysie,
dziękuję ci.
To, co teraz robię,
robię dla niej.
Jesteś gotowa, Wasza Miłość.
Masz na rozkazy sześć smoków,
do tego moje okręty i moich ludzi.
Lecz Lannisterowie idą, Hightowerowie ze Starego Miasta też.
Musisz zmiażdżyć potworowi łeb,
i to szybko.
Jest też kolejny gracz,
który wkrótce się ujawni.
Wasza Miłość, jeśli wolno,
owce zostały sprzedane w górze rzeki.
Moi wasale przysłali świnie.
Smoki je jedzą?
Caraxes nawet woli. Jak przygotowania?
Za dwa dni możemy ruszać.
- Dopilnuj świń. - Oczywiście.
Wasza Miłość?
- Ser Alfred Broome. - Wasza Miłość.
Ciekawe.
Przysyła mnie królowa,
by wybadać twe zamierzania.
Przybyłeś w samą porę, by ocenić moją armię.
Co o niej sądzisz?
Jest bardzo duża.
Lannister się waha.
Ruszę na Królewską Przystań, nim mnie dopadnie.
Możemy pomówić na stronie?
Pozwolę sobie na szczerość.
Tego oczekuję.
Byłem wierny królowi, twemu bratu,
i przysiągłem Rhaenyrze, dziedziczce.
Nie będę służył uzurpatorowi ani szczeniakom ze Starego Miasta,
lecz czekają nas bitwy, a w takich czasach...
Słyszałeś coś?
To miejsce przyprawia o obłęd.
Ty zebrałeś armię, Rhaenyra poniosła klęskę.
Nie posłuchała rad
i lekkomyślnie obrała kurs.
Rhaenyra idzie swoją drogą, na dobre i złe.
Lecz ty jesteś przywódcą.
Jeśli zgłosisz pretensje do tronu,
lordowie cię poprą.
Nie podejrzewałem, że jesteś zdrajcą,
ser Alfredzie.
Rhaenyra ma dobre intencje,
lecz w tym momencie...
potrzebujemy króla.
Pretendentka wysłała łodzie po prostaczków
z domieszką krwi Targaryenów.
Wybiegi i podstępy. Sami tchórze.
Zakończmy to.
Żaden statek nie może wypłynąć niesprawdzony.
Rybacy nie będą mogli pracować,
a dostarczają strawę.
Na co strawa, gdy wróg zagraża życiu?
Wszyscy się poświęcamy.
Czemu nas nienawidzą?
Są nieszczęśliwi
i muszą wyładować gniew.
Nie my zarządziliśmy blokadę.
Owszem, lecz oczekuje się, że ją zerwiemy.
Wypij.
Byłam szczęśliwsza, zanim zostałam królową.
Chciałabyś stąd odejść?
Dokąd?
Książę regent.
Jesteś, Helaeno. Matko.
Położę się.
- Jesteś potrzebna. - Teraz?
Pretendentka powołała nowych jeźdźców. Odpowiemy tym samym.
- Ty i Dreamfyre będziecie walczyć. - Aemondzie.
Nie chcę walczyć.
Nasze chęci muszą ustąpić powinnościom,
byśmy ocalili tron.
Nikogo nie spalę.
- To nie jest prośba. - Aemondzie...
Splugawili nasze dziedzictwo, dali nisko urodzonym smoki
- i za to zapłacą! - Twoja siostra jest królową.
Jak niegdyś ty! Takie są konsekwencje słabości!
Zagrożeń przybyło!
Dlatego spaliłeś Ostry Przylądek?
Czy z prymitywnej, haniebnej furii?
Chcesz władać Siedmioma Królestwami,
lecz urażony, sprowadzasz śmierć na prostaczków.
By poczuć się silnym. A teraz chcesz zbrukać siostrę,
delikatną istotę, która potrzebuje ochrony!
Sama musi się chronić!
Kosztem utraty zmysłów?
Zagrożona jest nie tylko nasza władza, lecz też nasze życie!
- Nie chcesz, byśmy przetrwali? - Nie tak.
Nie w ten sposób!
Wasza Miłość.
Wielki Maesterze,
znów muszę prosić o pomoc.
W opuszczeniu twierdzy.
Dyskretnym.
Za nic masz swoje śluby,
lordzie dowódco?
Tylko o nich myślę.
Syn zarządcy z Dorne pieprzy królową Siedmiu Królestw?
Byłą królową.
Ona nie złamała przysięgi, tylko ja.
- Mogę cię posłać na Mur. - Możesz.
I na pokolenia zhańbić Hightowerów.
- Królowa matka i namiestnik. - To moja siostra.
Ocaliła mnie.
Dwukrotnie.
Raz przed katem, raz przede mną samym.
Od tego czasu za nią podążałem.
Nie myśl, że nie żałuję.
Pożądanie przyniosło mi jedynie kłopoty.
To mu się oprzyj.
Łatwo mówić.
Twoi bracia w Gwardii to potrafią.
Doprawdy?
Być może.
A może wszyscy mężczyźni są zepsuci,
zaś prawdziwy honor to mgła,
która ulatuje rankiem?
Marne dywagacje.
Ja nie dywaguję.
To wystarczyło mi za rozum.
Chciałem chronić prawych i karać resztę.
Lecz teraz...
widziałeś to.
Smoki tańczą, a ludzie są niczym pył pod ich stopami.
I wszystkie nasze przemyślenia czy dokonania są nic niewarte.
Maszerujemy po swoją śmierć.
Która będzie ulgą.
Nie sądzisz?
Lohar! Lohar!
Zaimponowałeś mi, lordzie Tymanie.
Królewska Przystań przysłała mężnego ambasadora.
Liczę,
że dasz dowód szacunku wobec owego ambasadora,
zgadzając się na jego najbardziej uniżoną z próśb.
Na pewno ją rozważę.
Po kolacji.
Jadłeś kiedyś swych wrogów?
Co?
Nie.
I nie zjem.
Odrzucisz więc gościnę w moim domu?
Kpię z ciebie, panie.
Za kogo mnie bierzesz?!
Kpię!
Chodź.
Księciu nie przystoi się dąsać.
- Nie dąsam się. - To jak to nazwiesz?
Czytam.
Gdy matka czeka?
Jesteś zły.
A ty nie?
Co to da?
Obrażają nas.
I to, czym są Targaryenowie.
Prostak na smoku...
Nie sprawi, że ty czy ja będziemy prości.
Wiesz, czym jestem.
Mam to gdzieś!
Jesteś księciem, synem królowej,
a dąsasz się, bo uważasz, że gdyby nie smok
lub inne oznaki pozycji, byłbyś nikim.
Masz się za pierwszego potomka
szlachetnego lorda, spłodzonego przez kogoś innego?
Tak działa świat,
a kwestionując to, jedynie umniejszasz siebie.
Łatwo ci mówić.
Całe życie słucham szeptów.
To udowodnij, że jesteś gotów.
Podnieś się i zajmij miejsce u boku matki.
Piorunem, chłopcy, żwawo tu Zrzucajcie raźno szmatki
Kto hen wypłynie, długi czas
Nie znajdzie takiej gratki
Więc maszt swój chwyć i w górę rwij
Niech lecą z niego wióry
I w górę raz, i potem w dół
Dla kapitańskiej córy
Brawo, lordzie Tyrodzie!
Dobra, świetnie odśpiewana pieśń.
Jestem Tyland.
Okazałeś się szczodrzejszym
i lepszym człowiekiem, niż ten, na jakiego wyglądasz.
Z radością pożegluję u twego boku.
A ze mną moi kapitanowie.
Rano ku Gardzieli!
Oby Wąż Morski pożałował dnia, gdy znów się spotkamy.
Mój król się ucieszy. Za przyjaźń!
Już późno.
Nim odejdziesz,
lordzie Tylandzie.
Jesteś przystojny.
Dowiodłeś mi swej wartości
i męskości.
Chcę mieć twoje dzieci.
Ty...
- chcesz, żebym... - Tak.
Wypieprzysz moje żony.
A ile ich masz?
Więcej wina!
Poskramianie smoka wzmaga pragnienie.
I więcej tych małych ptaszków!
Toast.
Za naszych nowych jeźdźców.
Nie jesteście szlachetnie urodzeni,
lecz dokonaliście czegoś niesłychanego.
Powierzyłam w wasze ręce wyjątkową władzę.
W zamian oczekuję posłuszeństwa i szacunku.
Służcie dobrze, a uczynię was rycerzami.
Co wy na to? Będziemy rycerzami! Ot tak!
Nie zawiedziemy, królowo.
Co mamy zrobić?
Liczyłam, że sama wasza obecność powstrzyma wroga,
lecz lord Corlys ma rację.
Musimy uderzyć, dopóki mamy przewagę,
i zakończyć tę wojnę.
Uczcie się smoków i komend.
Za dwa dni ruszamy.
Twierdze uzurpatora, Stare Miasto i Lannisport,
muszą się przed nami ukorzyć.
Gdy zostanie sam, będzie się musiał poddać.
- Mamy zabijać niewinnych? - I to wielu.
To trudne, lecz nie ma innego sposobu.
Musimy złamać wroga,
bo więcej ludzi zginie w ciągłych zmaganiach.
A Vhagar?
Jest straszliwa, lecz to jeden smok.
Książę regent nie oprze się nam wszystkim.
Sam go pokonam.
Srebrnoskrzydła rwie się do bitki. Nie boimy się,
w przeciwieństwie do was.
Wkrótce przekonamy się, które z nas tchórzy.
Więcej ptaszków, mówię!
Rycerz przy stole zachowuje się z ogładą.
To mnie pasujcie.
Zapominasz się,
przyjacielu.
Brak wam poczucia humoru.
Wiadomość z Harrenhal, Wasza Miłość.
Od Daemona?
Kasztelana, ser Simona Stronga.
Daemon zebrał armię,
lecz kasztelan obawia się zdrady.
Nie pozwolę na nią.
Addamie,
chodź.
Dziękuję.
Ptaszki.
Nigdy nie śpisz, wiedźmo?
Idę do bożego gaju.
Gdy tu trafiłeś, byłeś niczym pięść.
Chciałeś nagiąć świat do swej woli.
Lecz już odkryłeś, że nim nie da się władać.
Dla tych, którzy ich pragną, są tu omeny.
Nie kpisz?
Już nie jest mi do śmiechu.
Dobrze słyszeć.
Chcesz poznać to, co zostało ci dane?
Całe życie pragnąłeś kierować swym losem.
Lecz dziś jesteś gotów.
To jedynie opowieść.
A ty jesteś jej częścią.
Znasz swoją rolę.
Wiesz, co musisz zrobić.
Siostro,
płynie w nas ta sama krew.
Wiem, że nie pragniesz krzywdzić,
lecz w takich czasach
zależy od nas dobro królestwa.
Nasza matka nie jest smoczym jeźdźcem.
Nie rozumie.
Ty i ja zostaliśmy wybrani.
Chodź ze mną.
Do Harrenhal.
Zniszczymy Daemona i jego armię.
Niech wróg zobaczy, że na przemoc odpowiadamy przemocą.
A jeśli odmówię?
Spalisz mnie jak Aegona?
- To kłamstwo. - Widziałam.
Spaliłeś go
i pozwoliłeś mu spaść.
Twoje słowa to zdrada.
Aegon znów będzie królem.
Jeszcze zatryumfuje.
On siedzi na drewnianym tronie,
a ty...
Ty będziesz martwy.
Połknęło cię oko boga
i nikt cię więcej nie widział.
Mogę cię kazać zabić.
To niczego nie zmieni.
Kasztelan Simon Strong, do usług, Wasza Miłość.
Witaj w Harrenhal. Nie sądziłem, że przybędziesz osobiście.
- Zaniepokoiłeś mnie. - I ja mam powody do niepokoju.
Chodź, przekonaj się.
Nie spodziewałem się ciebie.
To świadczy o krótkowzroczności.
Widzę, że dobrze się spisałeś.
Złożyli mi przysięgę.
W samą porę.
A komu ty przysiągłeś?
Świat nie jest taki, jak sądziliśmy.
Ta wojna to ledwie początek.
Nadchodzi zima,
a z nią ciemność i zagłada.
Mówisz jak mój ojciec.
Widziałem to.
Widziałem, że tego nie przetrwamy.
A jednak, w jakiś sposób...
musimy.
Jedyną nadzieją królestwa
jest przywódca, który je zjednoczy, a mój brat wybrał...
ciebie.
Jesteś prawdziwą królową, Rhaenyro.
Pierwszą Tego Imienia,
protektorką królestwa.
Będę ci służył, a ze mną oni,
do śmierci lub końca naszej opowieści.
Jeśli znów mnie zostawisz,
to wyłącznie na własne ryzyko.
Nie mógłbym.
Próbowałem.
Moja królowo.
Na każdego zabitego wśród nas,
przypadnie setka ich!
Żadnej litości!
Walczymy za królową!
Wojna!
Wyciągać!
Posłałeś po mnie, namiestniku?
Mewy latają dziś nisko.
Pogoda się zmieni.
Mamy czas. Przygotuję sztormowe żagle.
Dołączymy do blokady i prędzej czy później znajdziemy się w niebezpieczeństwie.
Chcę wyruszyć w zgodzie z moim pierwszym.
Czyżbym czegoś zaniedbał?
Zrobiłeś, co do ciebie należało i więcej,
lecz jesteś oschły,
milczący. Ludzie mają cię za niedostępnego.
Żeby przewodzić, musisz porywać.
Nie prosiłem o dowództwo.
Zyskałeś pozycję, której pragną wszyscy moi ludzie.
Wybacz, panie. Postaram się poprawić.
Próbuję ci pomóc!
Ty mnie?
Po tych wszystkich latach pomagasz,
bym był wdzięczny?
Nie chciałem cię urazić.
Odejdź.
Wiesz, jak to było?
Chować się bez ojca,
być wyzywanym od bękartów, głodować?
Wiesz, co robi z dziećmi głód?
A żal?
- Wstyd? - Możesz odejść.
Handlowałem rybami od zimnego świtu po zmierzch.
Odkładałem miedziaki, żeby przetrwać zimę.
I patrzyłem na przechodzącego obok mężczyznę, ze swym synem i dziedzicem,
okrytego futrem,
wybierającego przysmaki, by przy ogniu raczyć się po kolacji.
Teraz chłopiec zmarł,
jego siostra także,
i dziedzic wybrany w jego miejsce. I teraz przypomniałeś sobie, że żyję!
Teraz sypiesz mi pod nogi okruchy swej łaski!
Jestem człowiekiem honoru i będę ci służył, bo muszę,
lecz jeśli ci to nie wadzi,
odrzucę każdą ofertę pomocy.
I jeśli przeżyję tę wojnę,
będę trwał, jak trwałem,
sam.
Zrobiłaś to, o czym inni nie śnili,
i zostałaś nagrodzona.
Bogowie ci sprzyjają.
Dali ci środki, by wygrać tę wojnę.
Lecz by wygrać, muszę uderzyć,
a czyniąc to, zgubię tysiące.
Nie wierzę, by mój ojciec tego chciał.
Nie zostawił ci wyboru.
Bądź silna, gdyż jesteś w prawie.
Nie pozwól, by władzę zdobyli ci, którzy pragną jej bardziej niż pokoju.
Musisz wygrać.
A kto zapłaci cenę?
Wejść.
Błagam o wybaczenie, pani.
Musiałam cię zobaczyć.
- Kto wie? - Tylko mój obrońca,
który złożył broń u bramy.
Wydaje mi się, że jednak...
pobłądziłam.
W czym?
Wychowano mnie w wierze w porządek.
W pewność płynącą z podążania wytyczonymi drogami.
Miałam ci za złe, że tak mało o to dbasz,
że wiesz, czego chcesz.
Ja wiedziałam tylko,
czego się po mnie oczekuje.
- Czemu tu przyszłaś? - Bo zgubiłam drogę.
A raczej odebrano mi ją.
Wszyscy, w których wierzyłam, mąż, ojciec, kochanek...
Królowa bez skazy splamiła się kochankiem?
Nie oceniaj mnie za coś, co sama robiłaś.
Gdy twój ojciec umarł, szukałam pocieszenia.
Też mam pragnienia.
Obnosiłaś się z cnotą.
Kurczowo się jej chwyciłam, na złość tobie, bo ty nią gardziłaś.
Wyszłam ostatnio poza miasto
i poczułam, jak z mych ramion spada ciężar.
- Urocze. - I pomyślałam, pierwszy raz,
co bym wybrała, gdybym nade wszystko nie przedkładała obowiązku.
Obalisz syna i będziesz rządzić?
Nie chcę rządzić, a żyć.
Uwolnić się od wiecznych knowań i walki.
Korona za wszelką cenę będzie dążyć do zwycięstwa,
a ja...
ja wzięłabym córkę i jej dziecko i zostawiła wszystko za sobą.
Za późno, Alicent!
Sama powiedziałaś. Przelano krew,
spalono miasta,
armie wyruszyły, a ty chcesz umyć ręce od tego, co wprawiłaś w ruch?
Obarczasz mnie, choć jesteś równie winna!
- Własną ręką to sprokurowałaś! - Myślałam, że tego chciał twój ojciec!
Idź więc.
Zostaw nas, skoro chcesz.
Nie wierzę.
Przemierzaj pustkowia. Co mi do tego?
Przybyłaś po rozgrzeszenie?
Nigdy nie przestał kochać twej matki.
Był ze mnie rad, ja z niego też, ale...
to jej wizją się karmił,
nawet gdy już ją stracił.
To dlatego wytrwał w wyborze dziedziczki.
I wierzysz, że pod koniec się zachwiał?
Po co tu przyszłaś?
Aemond dołączy wkrótce do Cole'a w dorzeczu.
Gdy go nie będzie, królować będzie Helaena.
Jeśli wtedy przybędziesz,
sprawię, że gwardziści rzucą broń
i otworzą bramy. Nie poleje się krew.
Wkroczysz jako zdobywczyni.
Jesteś górą.
Gdy zdobędziesz tron,
ta bezsensowna wojna się skończy.
Racja.
A co z Aegonem?
Jest zdruzgotany.
Leży w mroku, bólu i strachu.
Ma wiele wad, lecz...
wciąż słucha matki. Nakłonię go, by klęknął.
Nie! Ty wciąż go bronisz!
Wciąż roisz sobie,
że możesz mieć, co chcesz, nie płacąc ceny,
- którą ja musiałam zapłacić! - Chcę wszystko naprawić!
Jeśli mam przejąć tron, muszę wyeliminować opozycję,
uciąć Aegonowi głowę.
I to publicznie. Wiesz o tym.
Jakkolwiek byś tego nie unikała, wiesz, że tak jest!
Wybierz.
Umkniesz przed tym, co postanowiłaś uczynić,
czy to dokończysz...
i poświęcisz, co musisz?
Syn za syna.
Bardzo się zmieniłaś.
Miejmy to za sobą. Proszę.
Co mam z tobą zrobić?
Puścić mnie, bym dotrzymała obietnicy.
Za trzy dni przyleć do Czerwonej Twierdzy i obejmij tron.
Albo uznaj, że kłamię.
Nie mam broni ani zbroi, jedynie życie.
Zdaję się na łaskę przyjaciółki, która kiedyś mnie kochała.
Historia zrobi z ciebie łotrzycę.
Królową bez serca,
która sięgnęła po władzę i została pokonana.
Niech myślą, co chcą.
Wreszcie jestem sobą.
I pragnę jedynie iść, gdzie chcę,
i swobodnie oddychać.
A potem umrzeć w zapomnieniu.
Być wolną.
Mówisz o tym jak o marzeniu.
Chodź ze mną.
Moja droga wiedzie tutaj, chcę tego czy nie.
Została wybrana dawno temu.
Idź.
Tekst polski: Wojtek Stybliński
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.