{y:i}Alkenny. To jest nasz dom. Jesteśmy jednością i tak walczymy.
Odciąć liny muru!
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Pod koniec zimy do naszej wioski przyszła kobieta.
{y:i}Była w trzecim miesiącu ciąży. Nie powiedziała, kto jest ojcem dziecka.
Jerlamarel.
To imię heretyka, którego szukacie.
Nadciągają łowcy.
{y:i}- Jesteśmy uwięzieni. - Wcale nie.
{y:i}Jest inna droga z tej góry.
Jerlamarel nie tylko żyje. Spłodził dzieci.
Znajdźcie jego dzieci i przyprowadźcie do mnie.
Chet-chet!
Chet-chet-chet!
Proszę, płaczcie. Proszę, żyjcie.
Hej! Nie!
Hej! Odwróć się!
Hej! Spójrz na mnie!
Spójrz na...
Odwróć się do mnie!
Odwróć się!
Kto tam jest? Odpowiedz. Kto tam jest?
Moje dzieci są w dobrych rękach.
Jerlamarelu...
to ty?
Tak.
Przyszedłeś je zabrać?
Nie. Jestem zbiegiem.
I mam pracę do wykonania.
Z tobą są bezpieczniejsze.
Trzymałem się blisko, by mieć pewność, że znaleźliście schronienie.
I żeby zabić niedźwiedzie w dolinie.
To był chyba ostatni.
Te dzieci to dar.
Opiekuj się nimi, gdy będą dorastać.
Podasz mi rękę?
Co to jest?
W schronieniu za wodospadem jest mała jaskinia.
Wespnij się tam. Znajdziesz w niej pudełko.
Dałem ci klucz do pudełka.
Porozmawiaj z Paris.
Powiedz jej, że zawartość jest dla dzieci.
Otwórzcie je, gdy będą miały 12 lat.
Wtedy zrozumieją, co jest w środku.
Co jest w środku?
Wiedza.
Dzięki której powstanie nowy świat.
Lepszy niż świat naszych przodków.
Kiedyś będziemy razem.
Nazwijcie je Haniwa i Kofun.
Tak je rozpoznam, gdy do mnie przyjdą.
A kiedy do ciebie przyjdą?
Odpowiedzi są w pudełku.
Zaczekaj, Jerlamarelu.
Jerlamarelu!
Jerlamarelu.
Jerlamarelu!
Słyszałem, jak Baba Voss wołał imię tego czarownika.
Nie niepokoi cię to?
- Nie obowiązuje tu żadne prawo? - Jesteśmy daleko od prawa.
Baba Voss dowodzi. Nie sprzeciwiamy mu się.
Baba Voss nie stanowi prawa.
Bóg jest prawem.
Może jesteśmy też daleko od Boga.
To Baba Voss i Paris skazali moją matkę...
a twoją siostrę na stos.
I za co?
Bo zakwestionowała wybranie takiego człowieka jak on,
obcego, który nie mówi o przeszłości, na przywódcę wioski?
Spalili ją, bo bali się, że mówiła prawdę.
Bóg nie zapomina takich rzeczy.
A nawet jeśli...
to ja nie zapomnę.
Gdzie byłeś?
Babo Vossie?
Co się stało?
Mów prawdę.
Usiądź, kochana.
Dlaczego?
Bo pojawił się... Jerlamarel.
Ponoć znajdziemy ją na końcu powalonego pnia.
Słyszałem tylko opowieści.
Nie wiedziałem, że żyje pośród nas Cień.
Dlatego Cienie są Cieniami. Nikt nie wie, kim są.
A plemię Alkenny zawsze miało Cień.
Zostawiłam dla niej wiadomość, a gdy wróciłam, zniknęła.
Będzie tutaj.
Skąd będziesz wiedziała, że przyszła?
Nie wiem. Nigdy tego nie robiłam.
Zakładam, że nam się ujawni.
Dlaczego wciąż mówisz, że to ona?
Bo Cienie zawsze są kobietami. Mężczyźni są zbyt niezdarni.
Jak myślisz, kto to jest?
Pewnie ktoś, z kim codziennie rozmawiamy.
Ktoś, kto potrafi ukryć swoje ciało.
Nikt nie może jednocześnie być i nie być.
Porusza się, gdy inni się poruszają.
Nawet Ayura jej nie słyszą.
Oczyszcza się z myśli. Nawet przepowiednie jej nie wyczuwają.
Jest w innym miejscu. Niewykrywalna.
Nawet psy biorą je za kamienie.
Jest tutaj.
Cieniu...
witam cię.
Cieniu, potrzebuję, byś kogoś śledziła, kogoś z wioski,
i przekazywała, co usłyszysz.
Nie odpowie, póki się nie podporządkujesz.
Nie ruszaj się!
Cieniu, zrobisz to, o co proszę?
Czy to „tak”?
Dwa razy to „tak”, a raz to „nie”? Tak?
Cieniu, tą osobą jest Paris.
Uważamy, że jest czarownicą. Potrzebujemy dowodu.
Możesz śledzić czarownicę?
Cieniu, możesz śledzić czarownicę?
Jak mamy ci zapłacić?
Cieniu?
Powiedział: „nowy świat”?
Może w procesie tworzenia nowego, stary świat zostanie zniszczony.
To tylko pudełko, kochana.
Co to jest?
To dla dzieci. Może to zabawka.
Nie. Będzie miało znaczenie.
Wszystko, co on robi, ma znaczenie.
Którego nigdy nie umiem pojąć.
Opieka, nie rozumienie, jest moją mocną stroną.
Babo Vossie, zawsze wybrałabym mężczyznę, który się o mnie zatroszczy,
nie tego, który mnie rozumie.
Paris?
Tak.
Twój mąż mnie zaprosił.
Jerlamarel kazał nam z nią porozmawiać.
Wejdź.
Co jeszcze jest w pudełku?
Wiadomość mówi, że to, co jest na górze, ma być na górze,
a to, co na dole, ma zostać na dole.
Jak stworzyć świat z kory drzewa?
Bryza też nie przynosi wizji.
Dużo więcej takich samych.
Paris.
Co? Wiesz, co to jest?
Tak.
To są książki.
Czym są książki?
Moja babcia opowiadała mi historie, które opowiadała jej babcia jej babci.
Śniłam o nich wraz z nią.
Książki mają święty kształt.
Są ciche, a jednak przemawiają do wyobraźni.
Można je spalić, ale są potężniejsze od ognia.
Zapisana jest w nich cała wiedza starożytnych.
Tajemnice epoki wzroku.
Babcia mojej babci miała własne książki.
Ale spalili je łowcy czarownic.
Myślałam, że spalono wszystkie książki.
Jerlamarel powiedział, że mamy zaczekać 12 lat,
nim damy je dzieciom.
Wierzy, że odziedziczyły jego umiejętność słyszenia ciszy.
Może wierzyć, ale to nie musi być prawda.
Moje dzieci mogą nie być przeklęte.
Przeklęte?
Mieszkamy na zawsze samotnie w wiosce pełnej przesądów.
Może twoje dzieci nie zostaną na zawsze.
Co to znaczy?
Co to znaczy, Paris?
Póki nie będziemy pewni, że mają tę umiejętność,
nie możemy się kłócić.
Musimy je zakopać jak cenne nasiona.
Bo są prezentem od Jerlamarela.
A prezenty od Jerlamarela są zawsze dobre.
Masz inne zdanie, Maghro?
Babo Vossie...
zakop książki przy hiacyncie.
I przez 12 lat nie będziemy o nich mówić.
Nie jesteśmy sami.
Cieniu?
Cieniu.
Dostałem twoją wiadomość.
Jestem.
Jesteś tu?
Cieniu?
Nic nie mówiła.
Zawiązała, co usłyszała.
Była ich trójka. Baba Voss, Paris i Maghra.
Rozmawiali o dzieciach.
A co z czarownicą?
O dzieciach.
O płaczu, karmieniu, gruchaniu, nic więcej.
To powiedziała.
Cień kłamie!
Możesz mieć rację.
Nie odpowiedziała na moje pytania.
Ale wyślę wieści o czarownicy.
A wtedy łowcy ich spytają...
Wieści? Jak wyślesz wieści?
Wiadomość.
Popłynie w dół strumienia przez wiele dolin.
Kto wie, kto ją znajdzie?
Bóbr ją znajdzie.
Będę tak robił dwa razy dziennie.
Trzy razy dziennie.
A pewnego dnia ktoś odpowie na nasze modlitwy.
Jest mnóstwo dolin i rzek. To zajmie lata.
Być może.
Ale będziemy mieć nadzieję.
Trzymajcie!
Przyjacielu.
Wiedziałem, że znajdę cię tu samego.
Co u ciebie?
Wszystko dobrze.
Świetnie.
A u ciebie?
U ciebie też wszystko dobrze?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Oczywiście.
Nie jest zbyt dobrze.
Mam problemy ze snem.
Przykro mi to słyszeć.
W ciągu dnia słyszę rzeczy, które nie pozwalają mi spać.
Jakie rzeczy?
Odczuwam wokół siebie brak zaufania.
Obawiam się, że ktoś zadał sobie wiele trudu,
by szpiegować mnie i moich bliskich w moim własnym domu.
To mało prawdopodobne.
To żadna tajemnica, że ty i twoja ciotka macie żal do mnie i mojej rodziny.
Pomyślałem, że jeśli ktoś jest na tyle nierozsądny, że chce mnie sprowokować,
to ty możesz wiedzieć kto.
Ale nie wiesz, prawda?
Nie, nie wiem.
To dobrze.
Pamiętaj, że ja tu stanowię prawo.
Każdy może do mnie przyjść i powiedzieć, co myśli,
i jeśli stanie ze mną twarzą w twarz,
spotka człowieka uczciwego, sprawiedliwego.
Takiego, jakim jestem teraz.
Ale jeśli usłyszę plotki
i sam będę musiał znaleźć mówiącego,
wtedy stanie on lub ona przed człowiekiem, którym byłem kiedyś.
Człowiekiem łaknącym krwi i siejącym postrach.
Jeśli ktoś ma coś do powiedzenia, proszę, Gether Baksie,
powiedz, żeby mnie znalazł i powiedział...
nim ja znajdę go pierwszy.
Słuchajcie!
Nie przekazaliście mi informacji, o które prosiłem.
I straciliście domy.
Mówcie teraz, to może nie stracicie też życia.
Mówcie, co wiecie o heretyku i diable o imieniu Jerlamarel.
Mówcie, co wiecie o jego dzieciach.
Nic nie słyszeliśmy.
Błagam, zostawcie nas.
Skoro nic nie słyszeliście, to wasze uszy są mi zbędne.
Posłaniec!
Wiadomość dla królowej.
„Szukaliśmy w górach Grobowca Słońca od wielu miesięcy.
Modlimy się do Boga o pomoc,
ale nie dostajemy żadnych wieści, zapachów, znaków, nadziei.
Ale wioski w rejonie Grobowca Słońca są rozproszone.
Jest tu wiele gór i płaskowyżów.
Ludzie boją się niedźwiedzi i lwów i pozostają w swych kryjówkach.
Z wielkim smutkiem proszę o dalsze instrukcje.
Czy to koniec mojej misji?
Sytuacja jest beznadziejna.
Uniżenie proszę o pozwolenie na powrót do Payan.
Twój wierny sługa, Tamacti Jun”.
Mogę przeczytać sama?
- Przeczytałem ją w całości. - Daj mi to.
Mam wrażliwe palce. Mogłeś coś pominąć.
Pierwsza część jest od Tamactiego Juna.
Ale druga nie.
Tamacti Jun nie jest uniżonym sługą,
a zgodnie z naszą tajną umową,
co dziesięć węzłów wiąże serce, by uniknąć fałszerstwa,
więc ta wiadomość, lordzie Saku, jest sfałszowana.
Ktoś inny ją napisał. Ciebie wysłano. Klęknij.
- Wasza Wysokość... - Na kolana!
Tamacti Jun to królewski poborca podatkowy i łowca czarownic.
Zobowiązał się odsłużyć 20 lat i tyle odsłuży.
I każdego dnia swojej służby będzie tropił Jerlamarela.
Bo nienawiść i zemsta to dwa konie, które ciągną jego powóz.
Kto kazał ci mnie okłamać?
Inni, którzy się martwią.
Jacy inni?
Tacy, którzy chcą przemówić ci do rozsądku.
Heretyk Jerlamarel jest stracony.
Mamy kłopoty tutaj.
Święta moc słabnie.
Woda płynie przez pęknięcia w wiecznej ścianie
i jej poziom się podnosi.
Bogowie śpiewają tylko dwoma głosami.
Ludzie kwestionują władzę Waszej Wysokości.
Potrzebujemy armii tutaj.
Kto zawiązał fałszywe węzły?
Lord Carne.
Lady Zee.
I kto jeszcze?
Nikt.
Udław się swoimi kłamstwami.
Chcę się pomodlić.
Jerlamarelu, moja jedyna prawdziwa miłości.
Kiedyś modliłam się tak z tobą.
Kiedyś rozmawialiśmy ze sobą bez słów...
ale już do mnie nie mówisz.
Więc ja mówię do ciebie w modlitwie.
Jerlamarelu... wróć do domu w pokoju...
wyprzedź tych, co cię ścigają i przybądź.
Wybaczę ci twoje grzechy.
Wróć i daj mi dzieci z mocą, twoją mocą.
Przyjmę herezje o Wzroku.
Wyrzeknę się bogów.
Bo nasze dzieci będą bogami.
A ja będę boginią, którą kiedyś odrzuciłeś.
Na wieki wieków.
Patrzcie...
Lord Carne i Lady Zee...
o których myślałam, że są mi wierni.
Proszę, Wasza Wysokość!
Uznaję ich za winnych zdrady i fałszerstwa.
Mówiliśmy prawdę.
Prawdę, którą wszyscy znacie.
Ona myśli tylko o Jerlamarelu, a tutaj, w domu,
silniki się psują, woda się podnosi.
Ona nie jest bo...
To prawda.
Walka, którą toczę, by ocalić wam życie...
i uratować święte miasto Payan jest trudna.
Ale walczę, bo tego się ode mnie oczekuje.
Bóg mnie poucza i jestem boginią na tyle tylko, na ile mi pozwala.
Jako jego ręce na Ziemi powstrzymuję zniszczenie,
ogrzewam zimę, chłodzę lato, napędzam magią nasze płoty
przeciwko lwom i niedźwiedziom, które inaczej pożarłyby wasze dzieci...
nawet gdyby były najedzone.
Ale największą bitwę toczę przeciwko światłu...
mocy, która stawia człowieka ponad Bogiem...
mocy, która ponownie
nałożyłaby pasy i łańcuchy na odbudowany świat.
Nasze armie walczą z diabłami światła.
Powinniśmy ich uhonorować.
A nie mówić o zdradzie za ich plecami.
Sprzeciwianie mi się...
to przyśpieszanie powrotu światła i zniszczenia.
Jest niewybaczalne.
Z wielkim żalem, starzy przyjaciele...
zaczynajcie.
Jesteśmy Payanami
Jesteśmy święci
Jesteśmy wybrańcami
Jesteśmy, jesteśmy, jesteśmy
Jesteśmy Payanami
Jesteśmy święci
Jesteśmy wybrańcami
Jesteśmy
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Przyniosłam owoce róży dla dzieci.
Maghro...
- powietrze, które czuję... - Tak.
Tak.
Czujesz smutek i może radość, ale głównie smutek.
Proszę.
Ich ulubiona zabawka.
Połóż ją, gdzie chcesz, tylko cicho.
Haniwo, Kofunie, gdzie jest wasza zabawka?
Znajdźcie zabawkę.
Masz ją?
Dobra dziewczynka.
Teraz daj ją cioci Paris.
Idź się pobawić.
A jeśli zasłonię im oczy, to tego nie potrafią.
Wiem od dawna, tylko...
udawałam tylko, że nie wiem.
Teraz to pewne.
Dla kogo?
Babo!
Chodźcie, kochani.
Idźcie się pobawić na dworze.
Zaraz przyjdę.
Wiedziałem, odkąd Haniwa złapała mnie za rękę
i powiedziała, że Słońce ma siostrę, którą wychodzi wieczorem.
Wiem.
Czyli to, co powiedział Jerlamarel było prawdą, Babo Vossie.
Te bliźnięta są początkiem nowego świata.
Ogłośmy prawdę.
To moje dzieci.
Souter Bax i Gether Bax mówią, że jesteśmy czarownikami.
Mają coraz więcej sprzymierzeńców.
Powinniśmy ukryć prawdę.
Jerlamarel powiedział 12 lat.
Do tego czasu nic nie mówimy.
I do tego czasu będą żyć z zamkniętymi oczami.
Dawno, dawno temu
było sobie czworo braci i sióstr, którzy żyli szczęśliwie w wiosce
takiej jak nasza.
Codziennie razem pracowali.
Jedno z rodzeństwa wytwarzało najpiękniejsze perfumy.
Drugie piekło najsłodsze ciasta.
Trzecie grało najwspanialszą muzykę,
a czwarte tkało jedwab do szycia pościeli i sukni,
które w dotyku były jak ciepły śnieg.
Wszyscy codziennie pracowali razem
i nigdy się nie kłócili.
Ale pewnego dnia
przyszedł chłopiec i powiedział, że jest ich zaginionym bratem.
Ale gdy siostry i bracia zapytali go, co zrobił...
odparł, że powiedział ludziom prawdę.
„Jaką prawdę? ”, zapytali.
Odpowiedział: „Cóż...
Mógłbym wam powiedzieć, że jedno z was jest przystojne,
jedno piękne, jedno przeciętne...
a jedno bardzo brzydkie”.
Rodzinę zdziwiły jego słowa...
bo, jeśli jeszcze nie zgadliście, imiona braci i sióstr
brzmiały Zapach, Smak,
Dźwięk i Dotyk.
W ich świecie nie było „brzydoty” i „piękna”.
„Ale które z nas jest które? ”, zapytali starszego brata.
Odpowiedział: „Skoro nie wiecie, nie powinniście się przejmować”.
Powiedziawszy to, chciał odejść.
Zawołali za nim: „Czekaj! Jak masz na imię? ”.
„Nazywam się Wzrok”, odpowiedział.
Odjechał i zostawił ich w zamyśleniu.
Wkrótce rodzeństwo zaczęło się kłócić o to, które z nich jest piękne,
a które brzydkie.
Każde z nich tak długo zastanawiało się nad słowami Wzroku,
że perfumy straciły zapach...
ciasta straciły smak,
muzyka całą swoją harmonię,
a jedwab stał się wytarty i porwany.
Aż pewnego dnia zebrali się znowu razem...
i postanowili zapomnieć o tym, co powiedział im Wzrok.
Bo nim przyszedł, wszyscy byli zadowoleni.
I wkrótce znowu byli szczęśliwi.
Ponieważ zdecydowali, że czwórka wystarczy.
I wszyscy żyli długo i szczęśliwie.
Cześć.
Przyniosłam bliźniętom prezent...
urodzinowy na jutro.
Odkąd rzeka odmarzła, nie mówiłaś o tym.
O czym?
Czekaliśmy na ten dzień.
Dwanaście lat, Maghro.
Oczywiście, zrobisz, co zechcesz.
Dobrze to słyszeć, Paris.
Jeśli uważasz, że są za młodzi, jak długo chcesz czekać?
Baba Voss i ja podjęliśmy decyzję.
To, co zakopane, pozostanie zakopane na zawsze.
To wasz wybór?
To nasz wybór.
Nic nas nie rozdzieli, Paris, nawet ty.
Czyli mają chodzić z zamkniętymi oczami, dorosnąć,
żyć i umrzeć tutaj.
- I tylko tutaj... - Żeby żyć!
To jest ważne. Nie sądzisz, Paris?
Tego dla nich chcę, żeby żyli.
Jeśli ich sekret się wyda,
jeśli w pudełku jest coś, co ich zdradzi,
jeśli coś im się stanie i tysiąc innych „jeśli”,
spłoną.
Jeśli książki powiedzą im, że mają odejść z wioski
i staną się pożywieniem dla lwów i niedźwiedzi,
to umrą.
A gdy umierasz, twoje oczy pozostają zamknięte na zawsze.
Pewnego dnia ktoś nas znajdzie, znajdzie ich.
Muszą być na to przygotowani.
- Wystarczy! - Nie, nie wystarczy!
To życie nie wystarczy.
Twoja wymówka nie wystarczy.
Nie muszę dawać ci żadnych wymówek.
A co z Jerlamarelem?
Jerlamarel nie wychował tych dzieci.
Nie on zbijał im gorączkę.
Nie on tulił je do snu, bo go nie było.
Twój głos.
Nienawidzisz go.
Dlaczego?
Maghro?
I dlaczego przenosisz swoją nienawiść na nie?
Mamo!
Odejdź, Paris.
Chcę być z dziećmi.
Paris.
Hej, wejdźcie. Siadajcie.
Moje dzieci.
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Kończycie dziś 12 lat.
Rety.
Przez 12 lat dochowywaliście tajemnicy.
I robiliście to świetnie.
Dacie radę dochować jeszcze jednej?
Jakiej?
Dotyczy was i tylko was.
To najlepszy prezent urodzinowy.
Co to jest?
To są książki.
Tak nam się wydaje.
To instrukcje, które pomogą wam usłyszeć, co mówią książki.
Od kogo?
Od waszego ojca.
Co tata o tym wie?
Nie.
Od waszego prawdziwego ojca.
Co?
Wiem to, co powiedziała mi wasza matka.
Chciałam, żeby sama wam powiedziała.
My już mamy ojca.
Wiem, który was bardzo kocha, Kofunie.
Haniwo...
jest też mężczyzna...
który uratował waszą matkę z zamieci.
Tę historię opowiedziała.
Zgubiła się, a on ją uratował.
I z nią został.
A gdy przyszła do naszej wioski,
wy już wewnątrz niej rośliście.
- Ma na imię Jerlamarel. - Nie.
- Czekaj, Haniwo. - Kofunie.
Haniwo, on nie może nikomu powiedzieć.
Weź tę wiadomość i przeczytaj.
Jesteś dzielna. Idź.
Może jesteśmy czarownicami.
Może opowieści o wzroku są prawdziwe.
Nie.
Mam prawdę w rękach.
Wkrótce ja będę wiedzieć, a ty nie.
Czytaj.
„Dawno temu
prawie wszyscy ludzie mieli tę moc co wy.
Ludzie wykorzystywali tę moc i moc swoich umysłów,
by podbijać świat.
Budowali maszyny, które latały,
maszyny, które mówiły na odległość tysięcy kilometrów.
Nawet opuścili Ziemię w wielkich statkach.
Ich władza była tak wielka, że zaczęli niszczyć Ziemię.
Niektórzy mówią, że wzrok zabrał im Bóg, by ocalić planetę przed zniszczeniem.
Ale po wielu latach dar światła się odradza,
ale otrzymują go tylko wybrani z instrukcją odbudowania świata.
Jestem waszym ojcem
i przekazałem wam ten dar.
Wykorzystanie go jest waszym obowiązkiem.
Uczcie się z książek, które zostawiłem.
Wybrałem je z rozwagą.
Zostawiłem instrukcje, dokąd macie iść,
gdy będziecie dość silni, by opuścić wioskę.
Gdy przyjdziecie, będę czekał.
Razem zbudujemy świat na nowo.
Z miłością, wasz kochający ojciec...
Jerlamarel”.
Co robimy?
Otworzyłaś pudełko.
Tak, Babo Vossie.
Bez pozwolenia.
Jerlamarel ocalił ich i ciebie przed niedźwiedziem.
Zbudował most.
Zapewnił plemieniu bezpieczeństwo.
I prosił tylko o jedno:
„Pozwólcie im się uczyć”.
Niech odkryją prawdę.
I sami wybiorą.
Maghra spali książki.
- Więc jej nie mów. - Mam kłamać?
Przez lata z dobroci serca mówiłeś bliźniakom, że jesteś ich ojcem.
Teraz musisz być dobry dla Maghry.
Cisza to nie kłamstwo.
Słyszałem, że mówią o odejściu.
Wiesz, że kiedyś muszą.
- A gdy odejdą... - Nie.
Gdy odejdą, książki dadzą im wiedzę.
Babo Vossie, jesteś dobrym człowiekiem.
- Ale nie zawsze tak było. - Dosyć.
To, że się tu ukrywamy, nie znaczy, że świat się zmienił.
Ale bliźnięta, Babo, mogą być tą zmianą.
One są nadzieją.
Pomyśl o tym, czego byłeś świadkiem.
O tym, co zrobiłeś.
Odpłać światu, Babo.
Cisza to nie kłamstwo.
Babo?
Nie marnuj drewna. Ja cię ogrzeję.
Wszystko dobrze?
Tak. Wszystko w porządku.
Chodź do łóżka.
Co masz?
ZABIĆ DROZDA
A ty?
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.