Mówcie, co wiecie o Jerlamarelu. Mówcie, co wiecie o jego dzieciach.
Jest tam mała jaskinia. Znajdziesz w niej pudełko.
Zakop książki i przez 12 lat nie będziemy o nich mówić.
Przez 12 lat dochowywaliście tajemnicy. Dacie radę dochować jeszcze jednej?
To są książki od waszego prawdziwego ojca.
Otworzyłaś pudełko. Maghra spali książki.
Więc jej nie mów. Książki dadzą im wiedzę.
To Baba Voss skazał moją matkę, a twoją siostrę na stos.
Wyślę wieści o czarownikach. Wiadomość. Kto wie, kto ją znajdzie?
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Chet-chet!
Chet-chet-chet!
Wciąż rozpoznaję twoje kroki...
prawą nogę stawiasz ciężej niż lewą.
Ale teraz przestępujesz z nogi na nogę.
Nie robiłeś tak. Byłeś stabilny.
Życie, doświadczenie...
kołyszą mnie z boku na bok.
Witaj w domu, Tamacti Junie.
Wasza Wysokość.
Zakończyłem służbę.
Miałem służyć 20 lat.
Te lata już minęły.
Zebrałeś podatki i daniny?
Tak.
Osie kół jęczały w górach.
Sto wozów, ziarno,
brylanty za topory, topory za drewno, niewolnicy.
Jesteś dobrym poborcą.
Ale nie jesteś łowcą czarownic.
W każdej wiosce, w której przesłuchiwałem,
Przepowiadający mówili: „Jerlamarel. Nie znam tego imienia”.
Spaliłem tych, którzy kłamali.
Podałeś jego imię.
By go znaleźć.
Byłeś dla niego prorokiem?
Zbierałeś ludzi, mówiłeś o jego mocy,
podawałeś imię, rozsiewałeś jego nasienie?
Jako główny łowca
przyszedłem poinformować, że zawiodłem swoją królową
i przyjmuję tego konsekwencje.
Proszę tylko o jedno:
zamiast egzekucji na ołtarzu...
chcę sam odebrać sobie życie...
jak na wojownika przystało.
Wasza Wysokość, ludzie się radują.
Starszyzna dzieli łupy. Zapełniamy magazyny.
Organizujemy targ niewolników.
Wrócił nasz największy generał.
Tamacti Jun?
Tak, to ja, Tamacti Jun.
Wróciłem ze stoma wozami, choć powinno być sto jeden.
Wasza Wysokość, to, że nie znalazł jednego człowieka, heretyka,
wynagradzają setki gardeł, wykrzykujących jego imię.
Lordzie Dune, idź na ołtarz główny.
Zbierz ludzi. Przemówię do nich.
Ja też będę się radować.
Tamacti Junie.
Tak.
W uznaniu 20 lat lojalnej służby...
pozwalam...
byś odebrał sobie życie.
Żegnaj.
Lordzie Dune, czemu wciąż tu jesteś?
Mogłaś kazać mu żyć.
Tamacti Jun rozumie istotę swojej porażki lepiej niż ty.
Ci na zewnątrz świętują swoją zagładę.
Stracili jednego człowieka.
Nie!
Stracili naszą moc!
Jerlamarel jest bogiem idącym przez świat i płodzącym kolejnych bogów,
którzy spłodzą więcej bogów!
Tamacti Jun wie, co straciliśmy.
Idź.
Tamacti Jun!
Chodź. Jest tu, pod drzewem.
Kto jest pod którym drzewem?
Indyki.
Obejdź je i skieruj w moją stronę.
Gotowa?
Cicho, tato.
Dotknij.
Zrobiłam coś.
Z książek. Do polowania.
Posłuchaj.
I ucz się.
- Trafiłam. Chodź. - Co?
Czytałam w jednej z książek z pudełka
coś bardzo ciekawego o ludziach, którzy mieszkali w Ameryce.
Co to jest Ameryka?
To dopiero początek, tato. Przeczytałam dużo.
Dzięki odpowiednim maszynom
możemy wytwarzać broń dużo potężniejszą od tej, której użyłam,
żeby zabić stu w godzinę.
Mieli też bomby...
Rzeczy nazywane „bombami”, które wysadzały miasta.
Połowa tego, co mówisz, to dla mnie nic nieznaczące słowa z książki.
A co powiesz o indyku?
Indyk znaczy obiad.
Mogę polować codziennie.
Mogłabym upolować nawet jelenia.
Jak Jerlamarel.
Powiedziałaś jelenia.
A niby jak wyjaśnię to twojej matce?
To samo mówi Kofun. Chce ukryć wszystko, czego się nauczymy.
Wiesz, że lubię mięso jelenia.
Nie przepadam za indykiem.
- Chce mi się od niego spać. - Wiem, tato.
Co robisz?
Mogłabym zabić któregokolwiek z nich w dowolnym momencie...
i nawet nie wiedzieliby, co to było.
Powiedzieliby, że to zemsta Boskiego Płomienia.
Choć wiemy,
że Boski Płomień to gaz oddalony od nas o 150 milionów kilometrów,
- płonący w kosmosie... - Przestań!
Nie zostawił nam książek, żebyśmy tworzyli broń.
Skąd wiesz? To po co nam je zostawił? Z jakiego powodu?
Wyjaśnij, profesorze.
Przestań.
Myślisz o tym?
O czym?
Jak będzie, gdy go poznamy.
Jeśli go poznamy.
To nas zaprowadzi. To obraz świata.
Spójrz, już wiem, gdzie jesteśmy.
Nasza rzeka płynie do większej rzeki zwanej Missisipi.
A potem...
to było kiedyś miasto zwane Pittsburgh.
- Pittsburgh. - Myślę, że...
To było miasto przemysłowe znane z produkcji wyrobów stalowych.
Historia Ameryki Goddensa.
Nasz ojciec zostawił nam wiedzę i mądrość wieków ludzkości,
a w jakiś sposób potrafisz sprawić, że jest nudna.
„Nudne” są łuki i strzały.
„Nudne” jest czytanie i nierobienie.
- Chet-chet! - Chet-chet-chet!
Wczoraj urodziło się dziecko...
Souter Baksowi.
Ale nie było w pełni rozwinięte.
Nie było w pełni ukształtowanym człowiekiem.
Bo czarownice mnie przeklęły!
Powinniście ich spalić...
a nie za nimi podążać.
Wydała na świat...
diabła.
I to ich wina.
Dziecko nie urodziło się takie z powodu klątwy.
Boski Płomieniu, powitaj ją.
Urodziło się takie, bo potrzebujemy świeżej krwi.
Jest nas tak mało od tak dawna,
że krew plemienia zgęstniała.
Wiemy od pokoleń, że bez nowej krwi
pojawiają się potwory.
- To genetyka. Klastry genów... - Cicho, Haniwo.
Dziecko jest ostrzeżeniem.
I powinniśmy go posłuchać.
Powinniśmy zacząć się sobą dzielić.
Nie.
Musimy iść na festyn, odgonić potwory.
Unikamy festynów nie bez powodu.
Polują tam na nas.
Tutaj jesteśmy bezpieczni.
Może powinniśmy ostrożniej dobierać partnerów.
Potrzeba jest duża, Babo Vossie.
Potrzebujemy nowej krwi. I to od dawna.
Powiedziałem nie.
Ci ludzie są trzymani tu od tak dawna.
Trzymani?
Są tutaj chronieni.
Jedno nie wyklucza drugiego,
szczególnie, że wielu się zastanawia,
czy jesteśmy tu, by chronić ich przed łowcami,
czy by chronić przed łowcami twoje dzieci.
Radzą sobie bez lekarstw, gdy są chorzy.
Radzą sobie bez handlu mimo potrzeb.
Radzą sobie bez wielu rzeczy.
Jeśli zabronisz im podróżować...
zaczną sami odchodzić.
Ludzie zaczną sami podróżować po okolicy.
Od razu sprowadzą do nas łowcę.
Może byłoby lepiej, gdyśmy mieli kontrolę nad tym,
gdzie i z kim mają styczność.
Co proponujesz, kochana?
Znam drogę na festyn.
Mają tam lekarstwa, towary, nową krew.
Ochronimy Haniwę i Kofuna tylko mając pewność, że jest tu bezpiecznie.
A jeśli to oznacza, że musimy kontrolować, gdzie chodzą...
to tak zrobimy.
Dowiem się, gdy będzie po wszystkim?
Tak, Wasza Wysokość.
Jest po wszystkim?
Wieści z Grobowca Słońca, Wasza Wysokość.
Wieści?
Wielki Boski Płomieniu,
przyjmij moją iskrę
i pozwól jej wznieść się do ciebie.
To nie koniec.
Nie będzie nas przez tydzień. To kilka dni drogi.
Antia idzie, a jest młodsza od nas.
Haniwo, nie zaryzykuję, że ktoś się dowie o waszym darze.
Utrzymaliśmy go w sekrecie przez 17 lat.
Nie bez podejrzeń.
Dochowujemy tajemnic lepiej niż myślisz.
Co to ma znaczyć?
Jesteście za młodzi, by dzielić się nasieniem.
Nie chcemy się nim dzielić.
To powinnaś się cieszyć, że zostajesz.
Dlaczego miałabym chcieć nasienie ślepca?
Chodź tutaj.
Powiedziałam: chodź tutaj.
Dlaczego tak mówisz?
Nie wiem. Przepraszam.
Kocham was...
a wy kochacie mnie,
ignoruję pewne głosy w głowie,
bo wiem, że byście mnie nie okłamali.
Od urodzenia macie dar wzroku.
Nie wywyższaj się, bo inni go nie mają.
I zatrzymaj słowa z książek dla siebie, bo czasami są okrutne.
Mamo, te kwiaty zwiędną, nim tam dotrę.
Są dla ciebie, byś je wąchała idąc,
byś nabrała ochoty na taniec.
Kto powiedział, że zatańczę?
Twój czas dawno minął, Bow. Twój tata i ja tańczyliśmy.
Ustawić się.
- Babo? - Kochanie.
Pamiętajcie, jesteśmy „ludźmi zza wodospadu”.
Nie mówmy o przeszłości.
Dobrej podróży.
Hej.
Haniwo.
Zwolnij!
Idziemy pod wiatr. Nie słyszą nas.
Chcę, żeby tak zostało.
Zadowolony?
Kofunie.
Zobaczymy świat.
Co to jest?
Może to jedno z tych miejsc, z których startowały rakiety na Księżyc.
Spójrz na to koło.
Nie pamiętam, bym czytała o tak dużych autach.
Chodźmy, nim się całkiem ściemni.
Świeża wełna. Miękka jak jedwab.
Można nią naprawiać ubrania.
Jestem kapłanem Boskiego Płomienia,
bratem ognia, który kształtuje mnie jak kość Boga.
Wykonawcą woli Boga.
Wybudowaliśmy tę świątynię Płomienia.
Przyprowadziliśmy czarownice na spalenie.
Zostały skazane za posiadanie daru światła.
Jest tu łowca.
Patrzcie...
Nie. To coś innego.
...jak zmieniamy czarownice światła w ciepło.
Proszę.
Oni nie widzą.
Spójrz na ich oczy.
Spalą ich za nic.
- Przestańcie. - Proszę.
Mylicie się! Oni nie...
Łowca nas nie znalazł, ale jego wieść się rozeszła.
Ma popleczników.
Dzieci nigdy nie będą bezpieczne.
Będą bezpieczne w domu.
Wszyscy myślą, że dom jest bezpieczny...
do czasu.
Pomocy!
Haniwo!
Silna.
Młoda.
Zdrowa...
Choć raz owce nie są trzymane za płotem.
Fethin?
Fethin!
Handlarze niewolników!
O co chodzi?
Są tu handlarze!
Zabrali Fethin! Zabrali moją córkę!
Fethin!
To byli handlarze!
Mamo, tato, obudźcie się. To ja.
Co ty tu robisz?
Myślę, że stało się coś złego...
Gdzie jest Kofun?
Myślę, że...
Został porwany.
Przez kogo?
Przez handlarzy niewolników.
Co ty wyprawiasz?
Dlaczego się zatrzymaliśmy?
Chłopak chciał zrobić sobie przerwę.
- Coś z nim jest nie tak. - Sprawdzę.
Nie.
Ja sprawdzę.
Krzyknij, to cię wypatroszę.
Nie słyszycie? Jest ranna.
Ona się potyka, więc ja się potykam.
To się nie potykaj.
Nie, proszę! Ona krwawi.
Skąd wiesz?
Jestem Węszącym.
Czuję krew. I utyka.
Mojego klienta nie interesuje jej stopa.
Trochę odwagi.
Za tego dostaniemy dobrą cenę.
Ruszajcie!
Tam! Widzę dym. Idą Drogą Mędrca.
Zboczą z niej.
Ale ja będę wiedzieć.
Zostawią ślad. Zobaczę go.
- Zbiorę wojowników. - Nie ma na to czasu.
Kilku pójdzie. Reszta musi wrócić.
Prowadź, Haniwo.
Cykuta. Jest ich.
Na pewno?
Tak.
ŻYJĘ IDŹCIE ŚCIEŻKĄ
Mamo? Tato?
Tu jest wiadomość.
Kofun zostawił wiadomość.
Jaką wiadomość?
Jak mógł zostawić wiadomość?
Będziecie musieli mi zaufać.
Zaufać? Jaką wiadomość?
Kofun napisał wiadomość i mogę ją przeczytać.
Nie. Skąd znasz te słowa?
Skąd znasz słowa „napisać” i „przeczytać”?
To wiedza z pudełka, mamo.
Otworzyliśmy je.
Nauczyliśmy się pisać i czytać.
Przeczytaliśmy wszystkie książki, które zostawił.
Kto je otworzył?
Ja.
Co mówi wiadomość?
- Mamo... - Mój syn zaginął!
Chcę go odzyskać! Co mówi wiadomość?
Straże!
Siadać!
Jak się nazywasz?
Kofun.
Ja mam na imię Fethin.
Naprawdę myślałeś, że gdy powiesz, że jestem ranna, to handlarze mi pomogą?
Okej, nie ma za co.
Nie o to mi chodziło.
Dziękuję.
Ostrożnie. Dużo tu kamieni.
Mamo.
Nic mi nie jest.
Tak.
Widzę dym ze środka budowli.
- To wieże z kości Boga? - Tak.
Tam trzymają niewolników przed sprzedażą.
Jeśli do niego nie dotrę, sprzedadzą go.
Skąd wiesz, tato?
Znam to miejsce...
bo mój ojciec był handlarzem...
tak jak jego ojciec wcześniej.
I przez jakiś czas również ja.
To nie tak jak myślisz, Haniwo. Twój ojciec był inny.
Nie mów tak. To nieprawda.
Wychowano mnie, bym zakuwał w łańcuchy i okładał batem.
Bił i sprzedawał niewinnych ludzi.
Nauczył mnie torturować.
Ale pochowałem tę część siebie, tego człowieka...
bardzo głęboko.
A teraz muszę zrobić coś, czego obiecałem nie robić.
Co?
Obudzić go.
- Tato, pójdę z tobą. Mam łuk. - Nie.
Nie, kochanie.
Nie możesz zobaczyć, kim się stanę.
Sprowadzę Kofuna.
Zdobędę dla ciebie wspaniałą kość Boga.
Wspaniałą kość Boga.
Chet-chet!
Co to było?
Zamknij oczy.
Wech.
Wielki Baba Voss.
Wielki tchórz.
Wielki...
dezerter.
Nareszcie. Mój dzień nadszedł.
I skrócę cię o głowę.
Upokokohua.
Haere Mai!
Podnieś go.
Tato, uważaj!
Twój syn!
Nie...
Tato.
To ja.
Mamo, to ja.
Już dobrze.
- Kofun? - Już dobrze.
Kofun.
Już dobrze, mamo.
Wszystko w porządku.
Haniwa.
Jestem, mamo. Wszyscy jesteśmy.
Przepraszam.
Bardzo cię przepraszam.
- Przepraszam za pudełko. - Nie szkodzi.
Przepraszam.
Mamo?
- Mag... - Nie.
Mamo!
Nie.
Mamo?
Wszystko, czego nauczyliśmy się z książek,
czego nauczyliśmy się na festynie...
czego nauczyliśmy się przez 17 lat...
Nic z tego nie sprawia, że chcę odejść.
A Haniwa?
Co ty uważasz?
Człowiek nie żyje.
Zły człowiek...
ale nie żyje.
Zabiłam go,
bo wiedziałam, że mogę go zabić i nie zostać złapana.
Wszystko, czego się nauczyłam...
co przeczytałam...
wszystko to...
sprawia, że chcę odejść.
Ale mamo...
Boję się tego...
kim jestem i co mogę zrobić.
Chcę, żebyś wiedziała, że cię kocham.
Ciebie też kocham, tato.
Pewnego dnia może mnie spalą, bo za dużo mówię.
Nie.
Ja już wiem.
Wiem.
Znam ciebie.
Moje dzieci...
Bo znałam jego.
Nadszedł czas, bym wam o nim opowiedziała.
Jerlamarel.
Czas, byście poznali prawdę.
Wszyscy.
Był dobrym człowiekiem.
Ale czasem moc niszczy dobro.
Opowiem wam o nim.
Babo, idź po Paris.
Też powinna to usłyszeć.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.