Do festynu mamy kilka dni drogi.
Kofunie. Zobaczymy świat.
Patrzcie! Przyprowadziliśmy czarowników na spalenie.
Łowca nas nie znalazł, ale jego wieść się rozeszła.
Gdzie jest Kofun?
Pomocy! Haniwo!
ŻYJĘ IDŹCIE ŚCIEŻKĄ
- Kofun napisał wiadomość. - Skąd znasz te słowa?
To wiedza z pudełka, mamo.
Otworzyliśmy je. Nauczyliśmy się pisać i czytać.
Przeczytaliśmy książki, które zostawił.
Twój syn!
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Wiadomość.
Popłynie w dół strumienia przez wiele dolin.
Wieści z Grobowca Słońca, Wasza Wysokość.
To nie koniec.
Chet-chet!
Chet-chet-chet!
W końcu przyszli po czarowników!
Nim tu przyszliśmy,
mogliśmy wydać czarowników,
ale was zaczarowali.
Teraz możecie to odpokutować.
Pozbądźmy się ich!
One odpowiadają za to, co nam grozi
i muszą za to odpowiedzieć!
Wszyscy wiedzą...
Do rzeki...
...że byłyście naszymi wrogami przez cały ten czas!
Trzymać je! Nie puszczać!
Nie pozwólcie im odejść!
Oddamy je w zamian za nasze życie.
Mam go!
Cofnąć się!
Musimy odejść.
Zaprowadź je nad rzekę.
- Dajcie diabłom przejść! - Arca!
Wkrótce się ich pozbędziemy.
Matal!
Idź.
Idź z nimi. Żyj.
Kocham cię.
Matal.
Co ona robi?
Bow?
Idę z wami.
Chodźcie za mną!
Kofunie.
Nie jestem ci potrzebny.
Puść mnie.
Zasłużył na śmierć.
Nie.
Gdybym był diabłem, zrobiłbym to z przyjemnością.
Ale nie jesteśmy takim plemieniem.
Jestem Tamacti Jun.
Główny łowca czarowników królowej Kane i Święty Strażnik Payan.
Wreszcie, łowco, przyszedłeś nas ocalić.
Na kolana.
Co?
Wszyscy.
W zamian za życie...
oddajcie dzieci Jerlamarela.
Plemię Alkenny to dobrzy ludzie.
Cisi ludzie.
Proszę...
Łowco, proszę.
Czarownicy odeszli.
O ile nie udowodnicie, że jest inaczej...
wszyscy jesteście czarownikami.
Święty Strażniku!
Mówi Gether Bax!
Czarownicy uciekli!
Za mną!
Czekaj. To ślepy zaułek.
Nie, tędy zejdziemy.
Spójrz.
Tato.
Ty to zrobiłeś? Sam?
Mogę zrobić to, co Jerlamarel. Tylko większe.
Co jest pod nami?
Wolność, mamo.
Tata zbudował łódź.
Synu.
Kiedy to zrobiłeś?
Gdy tylko mogłem.
Byłabyś zdziwiona, ile można zrobić,
nim się obudzisz rano.
Dlaczego?
Tak jak ty miałem nadzieję, że ten dzień nie nadejdzie.
Ale przygotowałeś się na niego?
Tak i dzięki temu przeżyjemy.
Ci, którzy uciekli...
był z nimi budowniczy?
Tak, i to utalentowany.
Przekroczcie.
- Tato. - Wiem. Słyszałem ich.
Daj mi mój miecz.
Są z przodu. Po obu stronach.
Idziemy po cichu.
Szukam was...
całe życie.
Byłem przy waszych narodzinach.
Słyszałem wasz płacz.
I od tamtej pory poświęciłem życie, by was odnaleźć.
Zabiłem wielu ludzi, by do was dotrzeć.
A teraz...
co dalej?
W pobliżu jest wioska, w której są wasi krewni.
Wszyscy na kolanach błagają o wybaczenie.
Może możecie je dla nich kupić.
Mówcie.
Pozwólcie mi się usłyszeć
po raz pierwszy od czasu kwilenia noworodków.
Przedstawcie się.
I pozwólcie odprowadzić do waszej królowej.
Zróbcie to...
a wieśniacy przeżyją.
Nie?
Pomocy!
Nie!
- Babo! - Maghra.
Zaczekaj, mamo.
Nie!
Mamo!
Uciekajcie!
Arca!
Co leży w dole rzeki?
Możemy za nimi iść?
Jestem ranny.
Co tam jest?
Może można cię ocalić.
Otwarte, głębokie wody.
Będę się szybko poruszać.
Nie złapiecie ich.
Pomóż mi.
Proszę. Oszczędzę ci czasu.
Wróćcie do wioski. Zabijcie wszystkich.
Posłaniec.
Wiadomość dla królowej Kane.
Czarownicy uciekli.
Tamacti Jun przesyła wieści.
Znalazł czarowników?
Tak, ale mu uciekli.
Znowu?
- Jak? - Nie powiedział.
Musimy zgadywać
albo sobie wyobrazić.
Lady An,
gdy Boski Płomień parzy nam skórę, winisz Boga czy siebie?
Żadnego z tych dwóch, królowo.
Winię służącą, że mnie nie zasłoniła.
Nikt nie wini Bogów. Ani ciebie.
Ale może to oznacza, że Tamacti Jun powinien wrócić.
Nie.
Ale by podjąć się takiej wyprawy, będzie potrzebował żołnierzy.
Wasza Wysokość, proszę...
Wysłać więcej. Wysłać wszystkich.
To są ojcowie i matki,
mężowie i żony,
córki i synowie.
Rodziny cierpią przez ich nieobecność.
Są zmęczeni tą bezowocną krucjatą.
Nie pojmują jej.
Święte maszyny też zawodzą, Wasza Wysokość.
Sami bogowie tego nie rozumieją.
Ale ty rozumiesz, co oni mówią?
Tak! Mówią „dosyć”! Dosyć!
Tu...
w naszej starożytnej konstytucji.
„Monarcha będzie kierował parlamentem
i będzie to robił do dnia swojej śmierci”.
Czuję się dobrze.
Wasza Wysokość, oto co mówi lud Payan.
Gdy pieprzysz ich jak maty do modlitwy.
Polujesz na czarowników przez czas żywota całego pokolenia.
Ale żadnej nie znalazłaś.
Poświęciłaś naszą armię,
opróżniłaś skarbce.
Ale wciąż nie ma dowodu mocy zła.
A po prostu...
mężczyzna, którego kochałaś, a który od ciebie uciekł.
Powiadają, że jesteśmy narodem, którym rządzi złamane serce.
Wiadomość od Jerlamarela.
Wiadomość, którą mam pokazać dzieciom, gdy będą gotowe od nas odejść.
Wiadomość dla oczu.
Więcej niespodzianek od Jerlamarela?
Dałam mu moje słowo.
Nie pokażę jej wcześniej, niż gdy będą na to gotowi.
To ostatnia z wiadomości od niego.
Ostatnia dana mu obietnica.
Jesteśmy pewni?
Tak.
Czytaj.
„Moje drogie dzieci...
rzeka jest początkiem.
Pierwszym krokiem w długiej podróży do mnie.
Płyńcie rzeką aż do lawendy.
Wielkiej lawendowej drogi”.
Droga jest prawdziwa.
„Potem idźcie drogą do Domu Oświecenia.
Tam zbuduję nowe królestwo.
Jasny promyk w mrocznym świecie.
Pewnego dnia przyjdziecie do mnie i będziecie wiedzieć to, co ja.
I przekażecie tę wiedzę do najmroczniejszych zakątków Ziemi”.
Ci, których oczy widzą, muszą iść za mną.
CI, KTÓRYCH OCZY WIDZĄ, MUSZĄ IŚĆ ZA MNĄ
Czyli mamy płynąć rzeką? Jak długo?
Zostawi nam znaki.
- Uda nam się. - Na pewno?
A mamy inny wybór?
Mamy.
Posłuchajcie.
Spójrzcie na mnie.
Im dłuższa podróż,
im trudniejsze wyzwania,
tym bardziej zmieni tych, którzy ją przetrwają.
Podróż taka jak ta...
Ci, którzy przeżyją,
obawiam się, że znajdą się po drugiej stronie i się nie rozpoznają.
Jakie odpowiedzi da nam Dom Oświecenia,
jeśli nie będziemy poznawać sami siebie?
Przyjmę to, co postanowicie, ale posłuchajcie.
Mamy wybór. Możemy żyć jak do tej pory.
Możemy wyprzedzić łowcę,
który na pewno wciąż nas goni.
Możemy odejść daleko, by nas nie wyśledził,
i żyć cicho i spokojnie,
razem.
Mamo, nie będę wiedzieć, kim naprawdę jestem,
dopóki nie dowiem się, skąd pochodzę.
A nie dowiem się tego, póki nie poznam Jerlamarela.
A ty?
Nie uważam, że mam być kimś, kto chowa się przed światem.
Nie chcę być kimś, kto ignoruje prawdę,
bo boję się, co może znaczyć.
Rozumiem.
Głosujemy?
Ci, którzy chcą zejść na brzeg i znaleźć schronienie?
Chet-chet.
Ci, którzy chcą iść ścieżką Jerlamarela,
- Chet-chet. - Chet-chet.
Chet-chet.
Wciąż został jeden głos.
- Nie. - Jesteśmy jednym plemieniem, Haniwo.
Jesteśmy jednym plemieniem.
My.
Którzy byliśmy w tym razem od początku.
Zgadzam się z Paris.
Tylko my zostaliśmy z plemienia Alkenny
i to łączy nas z Bow Lion.
Alkenny chcieli nas oddać łowcy,
by ocalić siebie.
Zrobili, co zrobili.
Ale uczyli cię, karmili cię,
kochali cię i przyjaźnili się z tobą.
Zmienili swoje życie, by ocalić twoje.
I zdradzili nas, gdy tylko mogli.
Jest nas tu szóstka i wszyscy zostaną wysłuchani.
Nie.
Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Haniwo.
Głosuję, by płynąć dalej.
Głosuję z Haniwą i Kofunem.
Arca, Matal, moja matka...
Poświęciliśmy zbyt wiele, by teraz przestać.
To postanowione.
Łowco!
Raport.
Dobre wieści.
Teren przed nami jest zdradliwy, ale da się przejść.
Rozbijemy obóz na pół dnia, żeby zbadać okolicę.
Nikt się nie zatrzyma, póki wszyscy nie zginiemy
albo nie znajdziemy dzieci Jerlamarela. Zrozumiano?
- Zrozumiano. - Dobrze.
Ruszamy!
- Trzeba to zrobić. - Zabić królową?
Boga?
Kto wciąż w to wierzy?
Nieważne, w co wierzymy.
Wielu ludzi z niższych murów wciąż wierzy.
- Jeśli pozbawimy ich... - Pozbawimy ich boga, to się zbuntują.
- Mamy żołnierzy. - Niewielu.
W takim razie nie my ją zdetronizujemy.
Jeśli nawet my boimy się to zrobić, kto się odważy?
Żeby zabić boga, trzeba zjednać sobie boga.
Jej śmierć nie może nosić śladów walki, krwi, broni.
Żadnego dowodu wskazującego na człowieka.
Wtedy ludzie z niższych murów usłyszą,
że bogowie interweniowali i zabili królową.
I powiedzą: „To jest sprawiedliwość”.
Jestem zbyt litościwa.
Możemy się pomodlić.
Modlę się tylko o prawdę.
Co słyszysz?
Szepczą o tobie.
Kto szepcze? Lady An? Lord Dune?
Tak, i inni.
Podaj mi imiona.
Wszyscy, królowo.
CI, KTÓRYCH OCZY WIDZĄ, MUSZĄ IŚĆ ZA MNĄ
- Dlaczego to zrobiłaś? - Co?
Nie masz powodu, by iść tam, gdzie my.
Nie musiałabyś iść z nami.
Oni odeszli.
Wszyscy odeszli.
Dokąd mam pójść?
Wybrałaś trudniejszą ścieżkę.
Bardziej niebezpieczną. Dlaczego?
Nie znam dobrze ciebie ani twojej siostry.
Nie tak, jak innych w wiosce.
Bo tylko nas nie mogłaś śledzić.
Wiem, że jesteś Cieniem.
Może nie znam wszystkich waszych tajemnic...
ale złość twojej siostry nigdy nie była tajemnicą.
Zagłosowałam w ten sposób, bo...
nie widzę różnicy, a mam dość walki.
Ona nie jest zła.
Nie jest zła na ciebie.
To dla niej bardzo dużo i robi, co może.
Czasem uzewnętrznia się to jako gniew.
A tobie nie jest trudno?
Dziękuję, że próbowałeś ze mną porozmawiać.
Chciałabym być teraz sama.
Potrzebujesz pomocy?
Tak. Zrobiłem to.
- Daj to Bow. - Okej.
Dla ciebie i Haniwy.
Musimy się zatrzymać na noc.
Musi odpocząć przy ognisku.
Tak.
Wszystko w porządku?
Nigdy wcześniej tak do mnie nie mówiła.
Kłóciła się, owszem.
Sprzeciwiała się wiele razy, ale...
to było coś zupełnie innego.
Gdyby był remis i przełamałbym go wbrew niej,
nie wiem, co by zrobiła.
Całe życie kazaliśmy im ukrywać to, kim są.
Mówiliśmy, że nikt nie może wiedzieć.
Tak naprawę nie wiedzieliśmy, kim mają być.
To skąd oni mają to wiedzieć?
Może im dalej będziemy płynąć...
tym łatwiej będzie im się dowiedzieć.
Wasza Wysokość? Czy moja służąca dostarczyła zaproszenie?
Tak, Lady An. Dostarczyła.
Witam, Wasza Wysokość.
Zapach seksu i śpiew ptaków.
Boskie połączenie.
Jak pisałam w zaproszeniu,
mam dla ciebie coś wyjątkowego.
Niezaproszeni wyjdźcie.
Nowa pieśń. Nowy ptak.
Pierwsza usłyszysz go w murach pałacu.
Kto zostanie, by dzielić ze mną tę przyjemność?
Ja, Wasza Wysokość.
Jeśli pozwolisz.
Oczywiście, Lordzie Dune. Wiedziałam, że to będziesz ty.
Myślimy, że ten ptak zboczył z kursu z powodu burzy.
Mój człowiek usłyszał go w jabłoniach i złapał.
Należy go nagrodzić.
Tak jak was, że pomyśleliście o mnie.
Oto nasz nowy gość.
Nie słyszę pieśni.
Podobno ten ptak śpiewa tylko wtedy, gdy trzyma się go w ręce.
Wasza Wysokość będzie pierwsza.
Cóż...
to otwórz drzwi klatki, Lordzie Dune.
Ptaki zwykle trzęsą się wśród ludzi. Nie słyszę go.
Może się nie boi.
I ja się nie boję.
Mój cały parlament zgodził się mnie zabić,
całe zepsute miasto chce mojej śmierci.
Zdecydowałam, że nie umrę dla tego miasta, ale ono dla mnie.
Zaczniemy od was.
Okej.
Przepłynęliśmy spory kawałek.
Jeśli wyruszymy o świcie, wszystko będzie w porządku.
Jedno z nas powinno trzymać wartę w nocy i pilnować ogniska.
Usiądź ze mną.
Mamo...
Powiedz mi. Jak sobie to wyobrażasz?
Co takiego?
Powiedział: „Tam zbuduję moje królestwo”.
Wszyscy ryzykujemy życie, żeby tam dotrzeć.
Więc powiedz mi.
Jak sobie wyobrażasz to królestwo?
Cóż...
Wyobrażam sobie...
że to będzie miejsce, gdzie przypomnimy sobie różne rzeczy.
To, jakie kiedyś były dla nas rzeczy.
To, kim kiedyś byliśmy.
To...
jak wykorzystać tę wiedzę, by teraz było lepiej.
Wyobrażam sobie...
że będzie to miejsce, gdzie...
już nie będę tą dziwną.
Gdzie będę mogła pomóc zbudować coś ważnego...
i zrobić to nie ukrywając, kim jestem.
Jeśli wasz ojciec zbudował królestwo, to jesteś królewną.
Nie o to chodzi.
Zrobiłabym, o co tylko by poprosił. Cokolwiek, by pomóc.
A ja byłabym kim w tym królestwie?
Jego królową.
Nie sądzę.
Król ze wzrokiem...
królewicz i królewna też.
Tylko ja bez.
Ja byłabym tą dziwną.
Tą, o której mówią, że jest słaba.
Nie pozwoliłabym nikomu tak mówić.
Wiem.
To dla mnie ważne, żeby tam dotrzeć.
Ale nie chodzi o mnie.
Chodzi o nas wszystkich.
Będzie nam tam lepiej. Naprawdę w to wierzę.
Powinniśmy odpocząć.
Okej.
Kofunie, nie ma mojego miecza.
Mój łuk też zniknął.
- Maghra. - Bow, sprawdź łódź.
- Chet-chet. - Maghra.
- Myślałem, że ktoś nie śpi. - Wstań.
- Tak było. - Wstań.
To jak to się stało?
Ktoś przeszedł przez obóz, nikogo nie obudził
- i go nie widzieliście? - Nie wiem.
Nie ma ich.
- Pomóż mi. Musimy iść. - Okej.
Nie możemy odejść.
Musimy.
Zabrali tylko broń. Ją da się zastąpić.
- Ja czegoś nie mam. - Chodź.
Czego nie masz?
Małej, miękkiej sakiewki. Wielkości pięści.
Co w niej było?
Coś ważnego. Jedyna rzecz, jaka pozostała mi po ojcu.
- Jedyne, co mnie z nim łączy. To... - Okej.
Tego się nie da zastąpić. Musimy ją odzyskać.
- Mamo, co to takiego? - To ważne.
Maghro, posłuchaj...
Proszę, możesz...
Nie każ mi mówić więcej. Pomóż mi szukać.
Kochana, jesteśmy nieuzbrojeni.
Ktokolwiek wczoraj przyszedł, może wrócić.
A gdzieś w pobliżu czai się łowca.
Może nas tu znaleźć.
Musimy się pośpieszyć.
Moja relacja z ojcem to nie jest coś, o czym potrafię mówić.
Jest skomplikowana.
Myślałam, że akurat ty zrozumiesz.
Miałem przed tobą tajemnice, żeby nas chronić.
I ty miałaś przede mną tajemnice, żeby nas chronić.
Pomóż mi to zrozumieć.
Wytłumacz mi, dlaczego teraz narażasz nasze dzieci, bo nie rozumiem.
Wiem.
Co może być tak ważne, a i tak nie chcesz tego powiedzieć?
- Ja to zrobię. - Nie.
Haniwo.
Ona wie, o co pytasz.
Ja to znajdę.
Jeśli to byli bandyci, są pół dnia drogi stąd.
A jeśli Opayol, może ich być setka.
Nie zobaczą, że nadchodzę.
Wiesz, jakie mieliśmy szczęście, że uciekliśmy łowcy?
Wielkie.
Kolejna potyczka i to bez broni?
Nie sugeruję wdawania się w bitwę.
Ktokolwiek ją zabrał...
nie będzie wiedzieć, że tam jestem.
Nie wiem, kim oni są. Powinniśmy przynajmniej...
Chyba wiem.
- Co? - Wiem, kto zabrał nasze rzeczy.
- O czym ty mówisz? - Spójrz, proszę.
Co to? Co widzisz?
Powiedz. Co to jest?
Powiedz.
Już czas, królowo.
Wieści o Lady An się rozeszły.
Protesty przeciwko temu, że zabiłaś ukochanych lordów
wybuchły wśród ludzi na niższych murach.
Strażnicy pałacu na razie trzymają ich z dala od ciebie.
Królowo?
Co teraz?
Pozostali lordowie się spotykają.
Jeśli zyskają zaufanie ludzi, nie wiadomo, co zrobią.
Ojcze, którego moc czujemy, ale nie możemy dotknąć.
Akceptuję mój los.
Dziękuję, że mogłam wybrać swój czas.
Jerlamarelu, nie przyszedłeś po mnie, kochany.
Więc ja przyjdę do ciebie.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.