Nie mamy czasu ich szukać.
Naszym priorytetem jest znalezienie królewny Maghry.
O czym on mówi?
Jeśli mu wierzyć, to twoja matka jest siostrą królowej.
Byłem tam, gdy Kanzua upadła.
Ale rzecz w tym, że nie było żadnego ataku.
Skoro to nie Trivantianie, to kto jest za to odpowiedzialny?
Sama królowa.
A jeśli ludzie zwątpią w twoją opowieść o Kanzui,
to zwątpią w to, że nosisz widzące dziecko
i twoje błogosławieństwo od Bogini.
- We wszystko. - Upewnisz się, że tak się nie stanie.
Jeśli są zdrajcy, znajdę ich.
Skoro chroniłeś Edo, to dlaczego cię nienawidzi?
Rodzina to skomplikowana sprawa.
Człowiek, taki jak Harlan, może zaostrzyć albo złagodzić sytuację,
w zależności od jego interesów.
A w tej chwili chce ciebie.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Dziś Boski Płomień wreszcie wstał, by dać nam trochę ciepła, królewno.
Dzień dobry, Wasza Wysokość.
To piękny dzień, Maghro.
Całe miasto będzie się z tobą radować.
Szkoda, że ojciec nie dożył dnia twojego ślubu.
Lilia, lawenda i miód.
Będziesz uroczą panną młodą.
Zostaw to.
Królewno, nie możesz mieć żadnych ozdób.
- Nie zdejmę tego. - Takie jest prawo.
Służko, jak masz na imię?
Harmony, Wasza Wysokość.
Harmony? Piękne imię.
Podaj mi rękę, Harmony.
Harmony,
lubisz mówić królewnom, co mogą, a czego nie mogą robić?
Może królowej też powiesz?
Nie, Wasza Wysokość, nigdy.
To ucisz się i zostaw ją.
Królewna jest nasmarowana. Możesz iść.
Tak, Wasza Wysokość.
Mieszkańcy Pennsy, i to wszyscy,
nawet nieistotni słudzy, wierzą, że to prawdziwy związek.
Bez obaw. Odegram swoją rolę.
Nie jesteś w tym sama.
Jestem. To nie ty jesteś niewierna.
To małżeństwo przysłuży się wszystkim.
Gdy przybędą tutaj twoje dzieci,
dzięki niemu będą bezpieczne.
Niektórzy ludzie uznaliby uciszanie za zniewagę.
Sibeth, ciebie nie da się uciszyć.
A próbowałam.
Proszę.
Pamiętasz, jak myłam ci włosy, gdy byłaś mała?
Nie przestawaj.
Proszę.
Możesz zostać z tyłu?
Nikt mnie nie zabije na tej ścieżce.
Nie, jeśli ja tu jestem.
Haniwo, zaczekaj na mnie.
Nie ma nic w złego w tym, że jest przy tobie oddany wojownik.
Ja jestem wdzięczny za ciebie i twoje strzały.
Słyszę, jak myślisz.
Wczoraj opłakiwałam moją matkę.
Dziś jest żywą królewną,
a ja wspominam każdą chwilę dzieciństwa
i zastanawiam się, co było prawdą, a co wciąż jest.
Wkrótce się dowiemy.
Nie dość szybko.
Nie stanowię dla ciebie zagrożenia.
Mylisz pogardę ze strachem.
Powiedz mi, główny łowco, ilu ludziom odebrałeś życie?
Tylu, by potępić duszę na wieki.
A chcesz zabić królową, której służyłeś.
Nie da się ciebie dostatecznie potępić.
Pewnie nie.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Mogliśmy zostać dłużej. - To nic takiego.
Gdyby ci odpadła głowa, podniósłbyś ją i zaniósł do Pennsy.
Nie, tobie kazałbym ją nieść.
Ci żołnierze zginęli,
próbując udaremnić ucieczkę Baby Vossa z Trivantesu.
Zginęli jako bohaterowie i zostaną pomszczeni.
Mężny żołnierz republiki zapamiętany na zawsze.
Uświęcony syn Trivantesu, teraz jest z nami.
Rendayo. Mój syn.
Madame Orrie.
Rendayo był patriotą i bohaterem.
Podziwiałem go, tak jakby był moim synem.
Ludzie odpowiedzialni za jego śmierć będą cierpieć. Ma pani moje słowo.
Masz dla mnie wieści?
Tak, generale. Łowca czarowników szuka azylu.
Łowca czarowników.
Jeśli to prawda, to będzie pierwszy raz,
gdy żołnierz Tamactiego Juna dezerteruje.
Czego chce w zamian?
Chce rozmawiać tylko z tobą, generale.
Pożałuje tego.
Przyprowadź go.
Chodź.
Jestem generał Edo Voss i podobno chciałeś ze mną rozmawiać.
Tak jest.
Jesteś pierwszym łowcą królowej,
którego nie przebiłem mieczem.
Mam przydatne informacje.
Czemu miałbym zaufać żołnierzowi, który zdradza własne królestwo?
Moje królestwo już nie jest tym, które przysięgałem bronić.
A to dlaczego?
Przysięgałem chronić Payę
przed złem czarnoksięstwa…
Wiem, co robią łowcy czarowników, chłopcze.
A także widzących i tych, którzy chcą powrotu wzroku.
A twoja królowa ogłosiła,
że widzący nie są czarownikami.
Tak jest.
A do tego twierdzi, że nosi w sobie widzące dziecko.
Tak jest.
Naprawdę zdezerterowałeś z armii i stanąłeś oko w oko ze śmiercią,
by powiedzieć mi coś, o czym szpiedzy powiadomili mnie wiele dni temu?
- Spętać go i sprzedać handlarzom. - Nie.
- Chodź. - Generale.
- Generale, są też inni. - Stać!
Inni?
To nie będzie pierwsze widzące dziecko w rodzinie królewskiej.
Jest jeszcze dwoje. Już dorosłych.
A te dorosłe dzieci…
czy dziewczyna ma na imię Haniwa?
Tak.
Czyli to jest Pennsa?
Tak.
Zawsze jest tu tak cicho?
Nie. Nigdy.
Coś się stało.
Przed nami są żołnierze.
Zostań tu i nic nie mów.
- Powinniśmy się martwić? - Nie my, ty.
- To nie będzie łatwe. - Nie ma tu mojej matki?
- Jest. - To w czym problem?
Problem w tym…
że bierze dziś ślub.
Babo, ukochany…
wybacz mi.
Mamo?
Mamo!
Kofun?
Mamo!
Żyjesz.
Mój synek.
Szukałam cię każdego dnia, odkąd nas rozdzielono.
Nigdy nie przestałam.
Powiedzieli mi, że bierzesz dziś ślub.
To nie może być prawda.
Wszystko ci wyjaśnię.
Gdzie jest twój ojciec? I Haniwa?
Poszedł do Trivantesu, by ją odbić.
Do Trivantesu?
Królewno Maghro, już czas.
Czekaj. Dlaczego do Trivantesu?
- Co się stało z Jerlamarelem? - Jak możesz brać ślub?
Lord Harlan czeka, a królowa się niecierpliwi.
- Już idę. - Kim jest Lord Harlan?
Wszystko ci wyjaśnię. Muszę iść.
- Musisz mi zaufać. - Mamo? Nie możesz.
Nie mogę tego powstrzymać.
Twój ojciec by zrozumiał.
Nie zrozumiałby, dlaczego jego martwa żona bierze ślub.
- Kofunie… - Zrób coś, by to naprawić!
Nie wiem, co się dzieje, ale nie możesz tego zrobić.
Bądź cicho!
Wciąż jestem twoją matką, a ty moim synem.
Ale wiele się zmieniło.
Robię to dla ciebie i dla nas wszystkich.
Zostań tutaj. Zostań w moim pokoju,
z nikim nie rozmawiaj,
a gdy to się skończy, wszystko wytłumaczę. Obiecuję.
- Obiecuję. - Nie rób tego.
- Muszę.
Mam mnóstwo pytań.
Dobra, wystarczy.
- Ach, potrzebuję tylko chwili. - Paris?
Kobieto.
Gorączkę czuć przez ubranie.
- Nie zabije mnie. - Potrzebny ci uzdrowiciel.
Znajdziemy go w Pennsie.
Babo. Umrzesz, nim tam dojdziemy.
Jesteśmy w Lakelands, niedaleko od plemienia Valier.
Dadzą nam schronienie i użyczą uzdrowiciela.
Babo?
Proszę.
Dobrze, kochanie.
Nie mogę z wami iść na terytorium plemienia Valier.
Ale tam właśnie idziemy.
Dla mnie ukryte plemiona nie były takie ukryte.
Plemię Valier ucierpiało z mojej ręki.
Bądź cicho i rozbij obóz w pobliżu. Znajdziemy cię.
Albo nie.
Bogini, płomieniu nad nami…
niech dziś wypełni się twoja wola
w najświętszym ze związków.
Prowadź nas, usuwaj przeszkody,
potęp tych, których nas najeżdżają, by wili się w twoim ogniu i dymie.
Bo twoja jest ciemność, moc i chwała.
Na wieki wieków.
Królewno Maghro i Lordzie Harlanie…
zawieracie to małżeństwo przystrojeni pachnącym przepychem.
Przyrzekliście sobie oddanie,
łącząc swoje ciała i dusze przed Boginią.
Na mocy nadanego mi prawa ogłaszam, że możecie przypieczętować ten związek.
Dziękuję.
Królewna Maghra.
- Żona Harlana jest moją siostrą. - Maghro, pamiętasz mojego brata.
- Dziękuję. - Kerrigan. Zmieniałam ci pieluchy.
Na szczęście dla nas wszystkich mam od tego ludzi.
Dziękuję.
Przepraszam.
Dobra, idź już.
- Jesteśmy blisko? - Tak.
Bo ten duży już daleko nie zajdzie,
a my go nie zaniesiemy.
Kto tam?
Przedstaw się.
Kto wchodzi na terytorium Valier bez zapowiedzi?
Bracie! Nie stanowimy zagrożenia. Jestem Paris.
Jesteśmy ostatnimi z plemienia Alkenny.
Nie. Ja jestem ostatnia z plemienia Alkenny.
- Chet-chet. - Chet-chet-chet.
Bow!
Lion.
Bow Lion.
Paris.
Kofunie?
Czy to ty?
Jesteś bezpieczny.
Jestem twoją ciotką Sibeth.
Ucieszyłam się, gdy usłyszałam, że w końcu tu jesteś.
Tak długo na ciebie czekaliśmy.
Obejmiesz mnie?
Jesteś wyższy od rodziców.
Chcesz czegoś? Może coś do picia? Poślę kogoś.
Nie. Dziękuję.
Szkoda, że dopiero teraz się spotykamy.
Polowałaś na nas całe nasze życie.
Gdyby Maghra ujawniła się lata temu,
ochroniłabym ją i was.
Wiedziała o tym.
Polowaliśmy na Jerlamarela i jego dzieci. Nie wiedziałam, że matką jest Maghra.
Powiedziano mi, że Jerlamarel zabił moją siostrę.
Wierzyłam, że jest diabłem.
Wiesz, że to nieprawda. Po co moja matka by się ukrywała?
Jakiekolwiek błędy popełniła,
na pewno popełniała je, by chronić ciebie i twoją siostrę,
co teraz ja będę robić.
Mimo twojego dekretu
ludzie w Payi uważają, że czarowników trzeba palić.
Umiem zmieniać zdanie ludzi.
Może to zająć chwilę czasu,
ale Payanie zrozumieją, tak jak ja,
że widzący są błogosławieństwem.
Musi ci być ciężko.
Przybyłeś tu w dzień ślubu matki.
Świat ci się zawalił.
Ale wiedz jedno,
nikt cię nie skrzywdzi, gdy jesteś w moim królestwie.
Wierzysz mi?
Nie wiem.
Chcę wierzyć.
Niech będzie.
Wiele dobrych rzeczy zaczyna się od… pragnienia.
Zorganizowałam ci pokój. Porozmawiamy wkrótce?
Rada wojenna królowej Kane mobilizuje wojska.
Od payańskiego dezertera dowiedzieliśmy się,
że nie tylko królewna Maghra powróciła,
ale ma dwoje dorosłych dzieci, Haniwę i Kofuna.
Oboje są widzący.
Payańscy fanatycy spalą ich na stosie.
Zrobią, co rozkaże królowa.
Przez dwójkę dorosłych, widzących dzieci
są większym zagrożeniem.
Nie znamy ich zamiarów.
Wiemy, że podjęli się odbicia głównego łowcy.
To nam wystarczy. Musimy zaatakować.
Atak na nas oznaczałby samobójstwo.
Królowa może i jest szalona, ale nie jest głupia.
To są niepokojące wieści.
Mogę zebrać nasze wojska w…
Nie, spokojnie, Edo.
Plemię Ganite robi nam problemy na zachodzie.
A ty stałeś tu i słyszałeś opinię rady
na temat wojny na wschodzie.
- Nie sprzedasz im tego. - Nie. Ty to zrobisz.
Przeceniasz moje wpływy.
Jestem tylko jedną trzecią Trójkąta.
Ale mimo to,
przekonam radę, by zażądała szczytu dyplomatycznego z Payanami.
- Trivantianie nie proszą się o pokój! - Robimy to, co trzeba.
A ty zrobisz to, co ci rozkażą. Jasne?
Tak jest.
Przynajmniej zyskamy czas, by przerzucić batalion na wschód,
jeśli do tego dojdzie.
Zrozumiałem.
Powiadomię cię o decyzji rady.
Oddychaj wolno i głęboko, Babo, i wypij to.
To cię wzmocni.
Kiedy zostałaś uzdrowicielką?
Jeszcze nie jestem, ale uczę się od tutejszych.
Te korzenie powinny wchłonąć infekcje, by gorączka mogła spaść.
Straciłaś tak wiele z naszego powodu.
A i tak nas przyjęłaś.
Jesteśmy z jednego plemienia.
Tak.
Kofunie?
Nie. To nie Kofun.
Co tu robisz?
To nasza noc poślubna. Gdzie mam być?
To nie jest małżeństwo, tylko sojusz.
Tak, ale… może być tym i tym.
Włóż spodnie. Musisz mi pomóc.
- Teraz. - Dobrze.
Kazali mi przynieść ci bażanta i piwo.
Bez obaw, nie zatrułam ich, jeśli tak myślisz.
Nie pomyślałem tak.
Nie miałam takiej trucizny.
Nasi bracia i siostry z Alkenny,
ostatnim razem odmówiliśmy wam pomocy.
Uzdrowiliście Bow Lion. To więcej, niż mogliśmy prosić.
To wy swoim powrotem dajecie nam nadzieję.
Baliśmy się, że doprowadzicie tu łowcę czarowników,
bo mówili, że wśród Alkenny ukrywają się widzący.
Zamordowali mężczyzn, kobiety i dzieci.
Ich ostrza nie rozróżniały,
bo łowcy myśleli, że wiemy o czarownikach.
Ci, których oszczędzili, mieli siać strach.
Ale odtworzymy nasze plemię. Już spodziewamy się dzieci.
Odrodzimy się, by uhonorować tych, których straciliśmy.
Przestań!
A teraz słyszymy, że królowa nie wysyła już łowców,
bo nie szuka czarowników.
Królowa może jeszcze zmienić zdanie,
ale dziś świętujemy waszą ucieczkę z Trivantesu i naszą wolność…
Tamacti Jun tu jest.
…choćby nawet była krótka, od królowej i jej łowców.
To niepewne czasy,
ale patrzymy z nadzieją,
że przyszłość będzie spokojniejsza niż przeszłość.
Oszalałeś?
Valier zasługują na zemstę. Jestem im to winien.
To wobec mnie masz dług.
Myślisz, że nie chcę poderżnąć ci gardła, gdy słyszę, jak mówisz?
Moich ludzi też zamordowałeś.
Ale nie umrzesz.
Twoją karą będzie życie z tym, co zrobiłeś.
Na śmierć trzeba sobie zasłużyć, tak samo jak na życie.
To jego ulubione miejsce.
I… ulubione krzesło.
Kerriganie. Obudź się.
Budź się. No już.
Królewno.
Wciąż czuję zapach kwiatów.
Powinniście być w domu, tarzać się w spoconej pościeli.
Potrzebuję twojej pomocy.
- Bracie, nie dajesz rady? - Musisz przekroczyć granicę.
Z jakim towarem?
Jej córką, Haniwą.
Więzi ją armia Trivantian.
Tak.
Tak, spierdalaj.
Proszę.
Królewno, w moich fachu
trzeba omijać wojsko, a nie go szukać.
Kerriganie.
Jeśli jest w wojskowym areszcie, to jej nie wydostanę.
Strażników można przekupić, jak każdego.
Może.
Ale na to trzeba dużo miedziaków.
Dla ciebie czy dla nich?
- Czuję się urażony. - Wcale nie.
Wcale nie, masz rację. Ale to nie będzie łatwe.
Gdy ją znajdziesz, jak ją wyprowadzisz z Trivantesu?
Ach, wydostanie się z miasta jest łatwe.
Przemycam kolcokwiat z Trivantesu do Pennsy od lat.
Znam każdą dziurę i każdy tunel w tym miejscu.
Zrobisz to?
Uznajcie to za prezent ślubny.
Wyruszę, gdy wstanie Boski Płomień.
Wyruszysz teraz.
No dalej. Wstawaj.
Nie. Nie teraz.
Paris? Jak mogłaś go tu sprowadzić?
Jak możesz oddychać tym powietrzem co on?
Potrzebujemy go. Ma nowy cel.
Nie. Zginie dziś z mojej ręki.
Zabił moją matkę.
Tak. Przyjdzie czas, by za to zapłacił.
Nie wierzę, że to ty.
Jesteś zdrajczynią.
Jest naszą jedyną nadzieją na dotarcie do Maghry.
Łowcy czarowników zmasakrowali plemię Valier.
Mają prawo wiedzieć.
Proszę. Nie możesz im powiedzieć.
- Zaufałam ci. - Bow Lion.
Znasz mnie.
Wiesz, co mam w sercu.
Dziewczyno.
Odejdź, nim wstanie Boski Płomień.
Dłużej nie utrzymam tego w tajemnicy.
Kofunie?
Dzięki, Boski Płomieniu.
- Miałeś zostać w pokoju. - Wiem.
Jestem tu.
Przepraszam.
Wiem, że czujesz się dziwnie i jesteś zdenerwowany.
Obiecuję, że wszystko wyjaśnię,
ale nie możesz mi się sprzeciwiać.
Tu nie jest bezpiecznie.
- Moja siostra to ktoś, kto… - Sibeth.
Już się poznaliśmy.
Przyszła do mnie po ślubie.
Kofunie.
- Nie możesz jej ufać. - Dlaczego?
To nie ona okłamywała mnie całe życie.
To nie takie proste.
Zdradziłaś dziś swojego męża.
Zdradziłaś nas wszystkich i to nie pierwszy raz.
Mogłaś powiedzieć łowcom, kim jesteś, gdy byliśmy dziećmi.
Mogłaś ocalić Alkenny.
Nie musielibyśmy całe życie uciekać.
Moja siostra nie zaakceptowałaby widzących dzieci poza swoimi.
Zabiłaby nas wszystkich.
Próbowałam was chronić, tak jak potrafiłam.
- Okłamując nas. - Oczywiście, że tak.
Przez prawdę byście spłonęli.
Nie.
Nie cierpiałaś nas. Naszego wzroku. Zawsze tak było.
Dlatego byłaś zła, gdy nauczyliśmy się czytać.
Prawda?
Nie rozmawiałaś z nami. Staliśmy się nierozpoznawalni.
A ty siebie poznajesz, mamo?
Bo ja ciebie nie.
Ty i Haniwa należycie do świata, którego nie rozumiałam.
Bałam się, że was przez to stracę.
No i straciłaś.
Co zrobisz w sprawie Haniwy i taty?
Lord Harlan wysłał kogoś, by ich znalazł.
Jestem pewien, że twój nowy mąż chce znaleźć starego.
Pytałaś, czy pamiętam, ilu ludzi zabiłem.
To tak, jakbym ciebie zapytał, ile oddechów dziś wzięłaś.
Gdy królowa zostawiła mnie, bym wykrwawił się na śmierć…
byłem w dziwnym stanie.
Nie byłem martwy… ale nie byłem też wśród żywych.
Właśnie wtedy…
nagle…
miałem wizję.
Chcesz wiedzieć, co widziałem?
Widziałem twarze.
Widziałem twarze…
każdego mężczyzny, kobiety, dziecka, których zabiłem i torturowałem.
Słyszałem ich krzyki.
Czułem ich ból.
Ale w tych twarzach…
nie widziałem twarzy mojej żony ani moich dzieci.
Nie było mnie, gdy królowa Kane utopiła ich w ich łóżkach.
Zamiast tego…
mordowałem inne twarze.
Przez wiele lat walczyłeś razem z siłami ciemności.
Teraz musisz walczyć o światło.
Nie powinnaś była jej powstrzymywać.
Koniec postojów. Idziemy aż do Pennsy.
Bez obaw.
Będziesz miał jeszcze dużo okazji, by umrzeć.
Jak my wszyscy.
Zawsze sądziłam, że fakt, że ja widzę, a ty nie,
był czymś, co nas dzieliło.
Że jest między nami przepaść.
Ale za każdym razem, gdy wydaje mi się, że nikt mi nie pomoże,
jak w Domu Oświecenia, w Trivantesie, zawsze mnie jakoś odnajdujesz.
Jesteś moją córką, Kofun synem, a Maghra żoną.
Tak długo, jak będę żył, nic nas nie rozdzieli.
Wiem, że tego nie ułatwiam.
To prawda.
Stąd mamy do Pennsy dwa dni.
Jak myślisz, jak tam będzie?
Tłoczno.
Jak myślisz, jaka ona będzie?
- Będzie jak Maghra. - Jasne.
A wiemy w ogóle, kto to jest?
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.