Babo, ukochany…
wybacz mi.
Wczoraj opłakiwałam moją matkę.
A dziś jest żywą królewną.
To małżeństwo przysłuży się wszystkim.
Czyli to jest Pennsa? Zawsze jest tu tak cicho?
Nigdy.
Ja jestem ostatnia z Alkenny.
Bow!
Mamo!
- Jak możesz brać ślub? - Nie mogę tego powstrzymać.
Królewno Maghro i Lordzie Harlanie,
możecie przypieczętować ten związek.
Przekonam radę, by zażądała szczytu dyplomatycznego z Payanami.
Trivantianie nie proszą się o pokój!
Zyskamy czas, by przerzucić batalion na wschód.
Musisz przekroczyć granicę.
- Z jakim towarem? - Z jej córką.
Uznajcie to za prezent ślubny.
Wiele dobrych rzeczy zaczyna się od pragnienia.
- Nie możesz jej ufać. - Dlaczego?
To nie ona okłamywała mnie całe życie.
Stąd mamy do Pennsy dwa dni.
Jak myślisz, jaka ona będzie?
Będzie jak Maghra.
A wiemy w ogóle, kto to jest?
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Dziękuję, że przyszliście.
Panie, lordowie. Dziękuję za wasze obietnice wsparcia.
Kapitanie Gosset, jak idzie mobilizacja?
Posterunki w Hareburr i Currlye obiecały 25 żołnierzy.
Lebnin kolejne 30.
Lebnin uważa to za zaszczyt, nie tylko obowiązek, Wasza Wysokość.
Wspieram cię, tak jak mój ojciec wspierał twojego ojca.
To i żołnierze z Pennsy…
Nic z Altoony? Naprawdę?
Lord Diego, zgadza się?
Wasza Wysokość, Altoona jest gotowa z 20 dodatkowymi żołnierzami.
To dziesięciu mniej niż Lebnin.
Twoje miasto ma dwa razy więcej mieszkańców.
Zbliża się okres siewów.
Rada miasta uznała, że rolnicy muszą siać
albo będziemy mieć braki.
Lordzie Diego, jesteś świadomy tego, co się stało w Kanzui?
Słyszeliśmy o twoim cierpieniu.
Powiedz, gdybym zniszczyła twój dom na twoich oczach,
utopiła wszystkich, których znałeś i kochałeś, zabiła ci żonę i dzieci,
przejmowałbyś się plonami?
Przepraszam, Wasza Wysokość.
Może pojedźmy do Altoony i sprawdźmy.
[sygnalizuje] Trivantianie chcą się spotkać.
Lordzie Diego, ilu żołnierzy zapewnisz?
Trzydziestu, królowo.
Dobrze.
Kapitanie Gosset?
Mobilizacja trwa w Monroe.
Wyobrażasz sobie, że ogień do ciebie mówi?
Gdy byłam sama po śmierci ojca i twoim zniknięciu,
przysięgam, że zdradził mi wiele sekretów.
Czemu nie mówiłaś, że Trivantes chce szczytu dyplomatycznego?
Bo to bez znaczenia.
Wyobraź sobie reakcję ojca.
Mocarny Trójkąt się mnie boi. Błaga o pokój.
- Musimy to rozważyć. - Dlaczego?
Słuszność jest po naszej stronie. Atak prowadzi bogini.
Mimo to na polu walki ludzie muszą wierzyć.
- W boginię? - W ciebie.
Muszą wierzyć, że ich królowa zrobiła wszystko, by ich chronić.
Moi ludzie zrobią, co im rozkażę.
Sibeth.
Żołnierz musi wierzyć w sprawę, w swoją królową,
musi ją kochać tak bardzo, że poświęci dla niej życie.
Wyobraź sobie, że powstrzymujesz Trivantes przed wkroczeniem na nasze ziemie,
nie tracąc przy tym ani jednego żołnierza.
Masz już ich posłuszeństwo,
ale jeśli to zrobisz, będziesz miała ich miłość.
A tego nikt nie osiągnął.
Kiedy ostatni raz Trivantianie prosili o negocjacje?
- Nigdy. - Właśnie.
Może to, że bogini jest po twojej stronie, oznacza...
że wygrasz wojnę, nie tocząc ani jednej bitwy.
Trivantianie nie mają królowej ani króla.
Nie będę negocjować z politykami.
Oczywiście, że nie.
Ale ja pojadę jako twoja emisariuszka.
Jestem królewną i twoją siostrą, mogę mówić w twoim imieniu.
Dobrze.
Dziękuję, Sibeth.
Jakikolwiek traktat będzie wymagał przeprosin
i odszkodowania za atak na Kanzuę.
Co? Wiesz, że to niemożliwe.
Mamy wygrać wojnę, nie tocząc żadnej bitwy, prawda?
Powiedziałabym, że wszystko jest możliwe.
Myślałeś, że twoja żona nie żyje,
a teraz znowu będziecie razem.
Na pewno się cieszysz. Ja się cieszę, a nawet jej nie znam.
To trochę skomplikowane, skoro jest królewną.
Dziwne, nie uważasz?
Że nigdy nie wspomniała o tym fakcie.
Trudno tego nie potraktować w kategorii kłamstwa.
Na twoim miejscu cały związek uznałabym za kłamstwo.
Ale wychowaliście razem dzieci.
Trudno byłoby tak kłamać.
Na twoim miejscu byłabym wkurzona.
Zagubiona i nerwowa. Ale też szczęśliwa, że żyje.
Nie wiedziałabym, jak mam się czuć.
Co ja tam wiem? Nigdy nie byłam zakochana.
Może dlatego, że za dużo gadasz.
To chyba nie żyje.
Mógłbym z tobą poćwiczyć.
Sprawdzimy, jak sobie radzisz z czymś żywym.
Walczę tylko z żołnierzami.
I belami siania, jak widzę.
No chodź. Będzie fajnie.
Masz rację.
To było ożywcze. Dziękuję.
Nie będę ryzykował gniewu królewny,
zadrapując jej syna.
Idź stąd.
Toad!
Nie mogłem ocalić siostry.
Nie mogłem pomóc ojcu.
Muszę być w stanie bronić rodziny.
Za bardzo przywykłem, że inni robią to za mnie.
Królewna na pewno wyznaczy ci trenera.
Masz rację. Poproszę, by wybrała ciebie.
Dlaczego mnie?
Bo się świetnie dogadujemy.
Skończyłem na dziś.
- Generale. - Poruczniku, podejdź.
- Ostry. - Tak.
Stal pierwotna. Po nowym procesie przekuwania.
Dzierżona poprawnie, będzie nie do powstrzymania.
Przezbrajam cały batalion.
Proszę.
Ten jest twój.
Nie rozumiem.
Czy Trójkąt nie zaoferował Payanom pokoju?
Królowa nie oskarża fałszywie innego narodu,
jeśli nie chce rozpocząć wojny.
Rozmowy zawiodą, a my się upewnimy, że tak będzie.
Byłeś natarczywy wobec Trójkąta.
Obwinią cię, jeśli coś pójdzie źle.
Dlatego ty pojedziesz w moim imieniu.
Jeśli jest szansa na pokój z Payą, to nie powinniśmy jej wykorzystać?
Jesteśmy przeciążeni walkami na zachodzie z plemieniem Ganite.
Wren.
Królowa Payan stała się zuchwała. Zapomniała, kim jesteśmy.
To leży w interesie republiki, byśmy jej o tym przypomnieli.
Tędy. Trzymajcie się blisko.
To Tamacti Jun.
Zaczekajcie tu.
Idź.
Kazałem wam czekać, gdy zbieram informacje.
Jest tu czy nie?
Królewna Maghra tu jest i na razie jest bezpieczna.
Czegoś nam nie mówisz.
Jest z królową. To wiem na pewno.
A Kofun?
Nic nie słyszałem.
Jego łowcy podróżowali bez map.
Może przybyliśmy pierwsi.
Znajdźmy ją.
Znajdź najwyższy dom.
Królowa tam by się ufortyfikowała.
Nie idziesz z nami?
Królowa myśli, że nie żyję i wolałbym, żeby tak pozostało.
Muszę się skontaktować z lojalnymi mi łowcami
i upewnić, że wciąż będą mi służyć.
Będziemy ich potrzebować w razie konfrontacji.
- Jak cię znajdziemy? - Ja was znajdę, gdy nadejdzie czas.
Uważajcie z królową.
Nie znaliście kogoś takiego jak ona, a jesteście teraz w jej świecie.
Dam sobie radę.
Tak, gorzej bez głowy.
Wciąż mu nie ufam.
Ja też nie. Ale na razie nie zrobił nic podejrzanego.
Nie możemy podróżować w dużej grupie.
Paris, zostań tu z Charlotte.
- Poślemy po was, gdy ją znajdziemy. - Muszę chronić Haniwę.
A kto ją chronił przez ostatnie 17 lat?
Masz.
Chroń to.
Bądź ostrożny, Babo.
To pewnie to.
Będzie się cieszyć, że tu jesteśmy.
- Teraz jest królewną. - Ale mamą też wciąż jest.
A jeśli nie? Jeśli bycie tutaj ją zmieniło?
To ją uratujemy.
Dwóch strażników. Sześć kroków.
Strażnicy, sześć kroków.
Przedstaw się.
Przyszedłem do królewny Maghry.
Królewna nie przyjmuje gości w pałacu.
Idź dalej.
- Mnie przyjmie. - Powiedziałem, idź!
Haniwo!
- Maghro! - Mamo!
Stać!
Tato!
Przestańcie!
Opuśćcie broń.
Baba?
Nie. Niedźwiedź.
- Znalazłem cię. - Wiedziałam, że znajdziesz.
- Mamo. - Haniwo.
Moja córeczka.
- Myślałam, że nie żyjesz. - Już dobrze. Jesteś bezpieczna.
Znalazłem cię.
Maghro.
Nie mówiłaś mi, że masz gości.
Babo.
To jest Lord Harlan.
- To jest jego dom. - Kochanie, proszę. Nasz dom.
- Co? - Babo. Posłuchaj mnie.
Baba? To jest Baba Voss?
Tak.
Jestem Harlan. Lord Pennsy.
To niezręczne, ale jestem mężem twojej żony.
Babo, chodź na górę.
- O czym on mówi? - Chodź, wyjaśnię.
Chodź.
Tak, chodźmy na górę. Napijemy się herbaty.
Ty… przestaniesz mówić.
- Wątpliwe. - Nie, jeśli wyrwę ci gardło.
A twoja żona zostanie wdową?
Czyli to jest Baba Voss?
Kto to?
„Kto to?”. Tylko twoja królowa.
Witaj, Babo Vossie.
Czy słyszałam imię Haniwy?
[sygnalizuje] Proszę.
Jestem Haniwa.
Moje modlitwy zostały wysłuchane.
Rodzina siostry wróciła do niej cała i zdrowa.
Moje dzieci.
Musicie zjeść ze mną kolację. Wzniesiemy toast za wasz powrót.
Ma na myśli teraz?
Potężny Baba Voss.
Jesteś legendą i nie zawiodłeś.
Przeszedłeś przez moją straż, jakby byli wysokimi chwastami.
Nie wydawali się wysocy.
Jedni z najlepszych żołnierzy na świecie.
Wysłałaś ich po dzieci, nie potrafią walczyć z mężczyzną.
Babo.
W porządku, Maghro.
Nie musi być grzeczny ze względu na mnie.
Wszyscy jesteśmy rodziną, czyż nie?
Zgadza się.
Ponieważ jesteś byłym żołnierzem Trivantesu i handlarzem niewolników,
trudno spodziewać się po tobie dobrych manier.
Sibeth, proszę.
Chwila… Jesteś handlarzem niewolników?
Poważnie?
Nie oceniam cię, ale…
- Nie, oceniam. I to bardzo. - Bądź cicho.
Tak, Harlanie.
Bądź bardzo cicho. Jak myszka.
To rzeczywiście ironiczne,
że payańska królewna poślubiła handlarza niewolników.
Chociaż Jerlamarel nie pozostawił ci wyboru, co, Maghro?
Tak cię porzucając.
Wybacz, Lordzie Harlanie…
że mówię przy tobie o były kochankach twojej żony.
Nie szkodzi. Każdy z nas ma jakąś przeszłość.
Na przykład kiedyś to był mój dom. Teraz jest twój.
A życie toczy się dalej.
Ciekawa uwaga.
Moje urodzenie zdeterminowało moją przyszłość,
dlatego ja nie mam skandalicznej przeszłości.
Trochę zazdrościłam tego Maghrze.
Wolności,
możliwości wyboru własnej ścieżki,
nie zważając na innych, braku poczucia odpowiedzialności…
Z całym szacunkiem, Wasza Wysokość, Maghra poświęciła życie
miłości do męża, wychowywaniu dzieci
i służbie ludziom z plemienia Alkenny.
Z całym szacunkiem kobieto z gór…
z powodu mojej siostry plemię Alkenny uznano za zdrajców korony.
Alkenny nie mogą być zdrajcami.
Bo plemię już nie istnieje.
Skoro ukryte plemię znika, to skąd mamy wiedzieć?
Dość tego.
Nasz ojciec zabronił
dyskusji o polityce przy stole z dobrego powodu.
Dobrze powiedziane.
- Kto chce więcej wina? - Ja.
Zabawne.
Gdy byłyśmy dziećmi, ja byłam romantyczką.
Maghra powtarzała, że nie wyjdzie za mąż, a tu proszę.
Ja jestem starą panną, a ona ma dwóch mężów.
Bez obrazy, Babo Vossie.
Bardzo kocham siostrę, mimo że mnie okłamała i zdradziła.
[sygnalizuje] Jesteś moim mężem. Kocham cię.
Zabiłabym albo umarła dla niej.
Sądzę, że ty tak samo.
I ty, Lordzie Harlanie.
To zaszczyt być w tak doborowym towarzystwie.
Poznajesz mój głos, żołnierzu?
Nie mógłbym, bo nie żyjesz.
Tylko w środku.
Królowa mówiła, że odebrałeś sobie życie.
Królowa zawsze miała skomplikowaną relację z prawdą,
nie powiedziałbyś?
Nie na głos.
To… co teraz?
Dobre pytanie.
Kofunie, Haniwo,
musicie wiedzieć, że matka nigdy nie przestała was szukać.
Myślała o was bezustannie od chwili, gdy was rozdzielono.
Szkoda, że musi wyjechać, gdy wy przyjechaliście.
- Przykro mi. - Wyjechać?
Dokąd?
- O czym ona mówi? - Nie zdążyłam wam powiedzieć…
To sprawa najwyższej wagi.
Maghra będzie moją emisariuszką,
która przyjmie delegację z Trivantesu.
Wyjeżdżasz? Teraz?
Tylko na kilka dni. Muszę.
- Jadę z tobą. - Ja też.
- Nie. - Nie.
Jesteście członkami rodziny królewskiej.
Jesteście zbyt cenni, by Trivantianie odpuścili.
Nie wiedzieliby o nas.
Jesteście przyszłością tego królestwa i możliwe, że świata.
Nie możemy ryzykować.
Moja siostra ma rację. Zostaniecie tutaj.
Dopiero was odzyskałam. Nie stracę was znowu.
- Mamo. - Haniwo. Słyszałaś matkę.
Maghro, Trivantianie nie będą dyskutować o pokoju.
Oni nie negocjują.
Nie nazwałabym tego negocjacjami. Będą się płaszczyć.
Nigdy się nie płaszczyli i nie zaczną.
Nigdy nie mieli godnego przeciwnika.
- Ciebie? - Boginię.
Ich żołnierze poderżną twojej bogini gardło i wypiją jej krew.
A jednak to oni wystąpili o pokój.
To sztuczka albo pułapka.
Babo, musimy spróbować. Jeśli jest szansa…
Nie ma.
To pokonamy ich na polu walki.
- Na to jest jeszcze mniejsza szansa. - To co mamy zrobić?
Trivantian pochłania wojna z plemieniem Ganite na zachodzie.
Nie róbcie nic, by zwrócić ich uwagę.
- A jeśli na to za późno? - To się poddajcie.
Prawdziwy Trivantianin.
Musisz zrozumieć.
Potrzebowałam go, by nas ochronić.
Ten robak tak nie uważa.
Taki już jest.
Babo. Zawsze mi ufałeś.
A ty mnie przez cały ten czas okłamywałaś.
Ty najlepiej znasz ból zapomnianej przeszłości.
Tobie było miło sobie o niej przypomnieć.
Królewna, która uciekła z Payi,
umarła w dniu, w którym zostałam twoją żoną.
To opuśćmy to miejsce.
Zabierzmy dzieci i wróćmy w góry.
Byliśmy tam szczęśliwi. Możemy być znowu.
- Gdyby to było takie proste. - To jest proste.
Jesteś moją żoną, to są nasze dzieci, a to przeszłość do zapomnienia.
To są poddani mojego ojca.
Na łożu śmierci błagał mnie, bym ocaliła ich przed siostrą,
a ja go zawiodłam.
Porzuciłam Payę, przez co wielu zginęło z ręki Sibeth.
Tylko ja mogę pozbawić ją tronu
i ocalić królestwo.
Czyli bycie królewną ci nie wystarcza.
Teraz chcesz zostać królową?
Tylko do czasu, aż zapewnię pokój,
a potem oddam władzę Harlanowi.
Maghro, Harlan cię wykorzystuje.
Nie. To ja wykorzystuję jego.
Zapominasz o tym, co dla ciebie najważniejsze.
O tobie, mnie, Haniwie i Kofunie. To my się liczymy.
Oddałabym życie za dzieci.
Nie proszę, byś za nie umarła, tylko dla nich żyła.
Jeśli ucieknę…
Jeśli ucieknę, jeśli nastawię siostrę przeciwko sobie,
Haniwa i Kofun nigdy nigdzie nie będą bezpieczni.
Chroniłem nas 18 lat. Dam radę znowu nas ochronić.
- Tutaj tego nie zrobię. - Wiem, ale ja zrobię.
Mogę chronić ich i ciebie.
Dobrze. Oboje tu jesteście.
Porozmawiajmy o tym, kto gdzie śpi.
W normalnych okolicznościach
jestem otwarty na zabawy grupowe.
- Harlanie. - A czemu mam duże łóżko?
Przestań.
Wybacz.
Staram się jakoś wybrnąć z tej delikatnej sytuacji.
Powiedziałaś mu, że to mój dom? Bo to jest mój dom.
Nikogo to nie obchodzi.
Jesteś pijany.
Tak.
I to z dobrego powodu.
Posłuchaj, Baba… Bab… Vossie,
nie obchodzi mnie, co tu robisz z moją… naszą żoną.
Nieważne.
Ale nikt na tym nie skorzysta, jeśli ludzie się dowiedzą.
Tajne sojusze działają, jeśli pozostają tajne.
Jeśli będzie gadał, nakarmię go jego gardłem.
Do wszystkich ma taki stosunek?
Zostaw nas, proszę.
Jak sobie życzysz.
Za jakiś czas, Babo Vossie,
zrozumiesz, że nie jestem wrogiem,
ale to nie znaczy, że nie jestem niebezpieczny.
Może straciłem dom, ale to wciąż jest moje miasto.
A ty powinieneś uważać, jak się do mnie odnosisz.
Potrzebuję cię. Bardziej niż kiedykolwiek.
Babo?
Co oni ci zrobili?
Musiałem ją odbić.
Nie wiem, co królowa sobie myśli.
Czarownice w rodzinie królewskiej?
Uważa, że ludzie to poprą? Zaczną się zamieszki…
Mów ciszej albo obetnie ci język.
Przepowiadająca.
To ty?
Nazywam się Paris.
Paris.
Mam pilną wiadomość dla królewny.
To ty przyprowadziłeś Kofuna do Pennsy.
Tak.
Mówił mi, że inni nie byli chętni.
Dostaliśmy rozkazy. Ja je wykonałem.
A teraz? Czyje rozkazy wykonujesz?
Przez 20 lat byłem wierny głównemu łowcy.
Niełatwo przestać.
Dopilnuję, by Mag… królewna to dostała.
Tamtego dnia w lesie.
Dotknęłaś mnie.
Zastanawiam się, jakie to uczucie
wiedzieć o rzeczach, nim się wydarzą.
Głównie znaczy to tyle, że zawsze się martwię.
Tak o tym nie pomyślałem.
Skoro mowa o zmartwieniach…
Wcześniej ochroniłeś Kofuna. Zrób to samo teraz.
Bądź blisko niego i trzymaj go z dala od kłopotów.
Wciągnęłam go do tego świata. Mnie już nie słucha.
Zrobię to, o co prosisz.
Dobrze. Dziękuję.
Ale…
tylko dlatego, że to ty prosisz.
Nazywasz się Toad?
Tak.
To głupie imię.
Brak wyobraźni ze strony moich rodziców.
Zaczekaj tu.
Królewno Maghro.
Słyszę martwego.
To posłuchaj uważniej.
To naprawdę ty?
Tamacti.
Słyszałem, że należą ci się gratulacje. Odbył się ślub?
Tak. Gdy ty byłeś martwy, ja starałam się to wszystko naprawić.
Wychodząc za lorda?
Pennsańscy żołnierze są lojalni wobec Harlana, a potem wobec królowej.
To dobrze.
Potrzebujemy wszystkich sił, jeśli mamy pokonać twoją siostrę.
Wszyscy się zgadzamy. Harlan to cenny nabytek.
- Kiedy wkraczamy? - Robię, co mogę.
Wyjaśnianie, czemu żyję,
powoduje problemy.
- Ile czasu potrzebujesz? - Więcej, niż mamy.
Z tego, co słyszę, twoja siostra za kilka dni wypowie wojnę.
Może nie.
Przekonałam ją, by pozwoliła mi jechać na szczyt z Trivantesem.
Czemu mieliby mówić o pokoju, skoro to nie oni wspomnieli o wojnie?
Opóźniają wojnę.
By przeprowadzić żołnierzy z zachodniego frontu.
Sam mówiłeś, że są bardzo zajęci na zachodnim froncie.
Na pewno nie chcą wojny na wschodzie.
Może jest szansa na pokój, nawet jeśli mają ukryte zamiary.
Tak długo jak twoja siostra zasiada na tronie, nie będzie pokoju.
Ale zabicie królowej czy usunięcie jej nie będzie łatwe.
Jest wiele przepisów, które mają chronić monarchę.
- Znasz te przepisy? - Nie, skąd.
Ja znam.
Zbierz swoich łowców, a przepisy zostaw mnie.
Masz plan?
Więcej niż jeden.
Jest inaczej niż tam, gdzie dorastaliśmy.
Powinieneś zobaczyć Trivantes. Przy nim Pennsa jest mała.
To niesamowite miejsce.
Poza niewolnikami i tym, że cię porwali.
Nie wszyscy są źli.
Poznałam tam kogoś. Takiego jak my.
- Naprawdę? - Tak.
Nie ma związku z Jerlamarelem, a jej rodzice są niewidomi.
Czyli to nie tylko linia Jerlamarela.
Wzrok naprawdę powraca.
Nie wydajesz się zadowolony.
Zobacz, co zrobił ze światem.
Z nami.
To nie wzrok zniszczył świat.
Tylko ludzie.
Mogą to zrobić ze wzrokiem i bez niego.
Spójrz na królową, która chce wojny z Trivantesem.
Chroni swoich poddanych. Nie to robią królowe?
Bronisz kogoś, kto na nas polował?
Nie wiedziała, że jesteśmy rodziną.
Może nie musielibyśmy się chować, gdyby nie mama.
Mama nas chroniła.
Może.
A może chroniła siebie.
Prędzej zaufam matce niż królowej.
A co z Jerlamarelem?
Jemu zaufałaś. Tak jak Bootsowi.
Chcesz mi dokuczać, gdy mam ostrze przy twojej głowie?
Przepraszam.
Ja też.
Za wszystko.
W porządku. Jesteś pewien?
Zrób to.
- Paris? - Tak. Tutaj. Chodź.
Usiądź.
Usiądź ze mną.
Zmiana w świecie.
Tak.
Przepraszam.
Przepraszam, że ci o tym nie powiedziałam.
O tym, kim naprawdę jestem.
Maghro, wiem, kim naprawdę jesteś.
A co do tego, to cieszę się, że mi nie powiedziałaś.
Nie utrzymałabym tego sekretu przed Babą.
Jest wściekły.
A jaki miałby być?
Dowiedział się, że jego żona poślubiła innego.
Wyjaśniłam mu to.
A wytłumaczyłaś mu, dlaczego ukrywałaś fakt,
że jesteś córką Kane’a?
Nie chce mnie słuchać.
Nie mogę od tego uciec. Muszę zostać.
Dla Haniwy i Kofuna.
Zostajesz dla Haniwy i Kofuna?
I dla kogo jeszcze?
Korona to twoje dziedzictwo.
Noszenie jej to niełatwe zadanie.
Wiesz…
to ty rozpoczęłaś tę podróż.
Ty nauczyłaś Haniwę i Kofuna czytać.
Opowiedziałaś im o wielkim Jerlamarelu.
Ich ojcu.
Ja bym nigdy nie opuściła gór.
To była kwestia czasu.
Góry by cię nie zatrzymały.
Tęskniłam za tobą.
Kofunie.
Co tu robisz?
Słucham świata.
Co słyszysz?
Wszystko. Chodź.
Zamknij oczy.
Niech dźwięk wypełni ci umysł.
Co słyszysz?
Nic.
Nic nigdy nie jest niczym.
Nawet brak dźwięku wiele mówi.
Tato.
Wiem. Słyszałem, jak nadchodził.
Spokojnie.
Oddycha powoli. Nie poluje.
Już. Pobiegł dołączyć do watahy.
Jesteś zły na mamę?
Twoja matka robi wszystko dla ciebie i Haniwy.
A dla ciebie?
Myślałem, że zrzucisz Harlana z dachu.
Rozważałem to.
Nie możesz dać mu wygrać.
Harlan jest nieistotny.
To miejsce jest nieważne.
Znowu jesteśmy razem.
Muszę wymyślić, jak się stąd wydostać. Wrócić tam, gdzie nasze miejsce.
Nie wiem, czy gdziekolwiek jest nasze miejsce.
Czekaj, słyszę.
Powiedz.
Tak.
Lordzie Harlanie, w sadzie znaleziono konia twojego brata.
Z siodłem, ale bez jeźdźca.
To nie byłby pierwszy raz.
Kerrigan zwykle łapie najbliższego konia, gdy mu się śpieszy.
Umieść konia w mojej stajni. Odbierze go, gdy wróci.
Ta torba wisiała przy siodle z wiadomością dla pana.
O nie.
Nie.
Co się stało?
O co chodzi? Co się stało?
Kerri.
Kerrigan.
Tak mi przykro.
Kofunie?
Zadomowiłeś się?
Tak, dziękuję.
Chcesz?
Pewnie.
Twoja matka. Ten dom.
To sporo do przetrawienia.
Tak.
Coś ci leży na sercu?
Zapomniałam przez chwilę, że widzisz.
Pewnie jesteś w stanie dostrzec mój ból.
Tak.
Wspaniały dar.
To znaczy, że muszę ci zaufać.
Bo to tajemnica.
Kofunie.
To musi pozostać między nami.
Oczywiście. Pozostanie.
Straciłam dziecko.
Odebrano mi go.
Bardzo mi przykro.
Gdy ludzie się dowiedzą…
W naszej wiosce to się zdarzało. Ludzie zrozumieją.
To nie jest twoja wioska.
A ja nie jestem matką z Alkenny.
Stałam przed całym miastem i powiedziałam o dziecku.
O widzącym dziecku, które się nie urodzi.
Pomyślą, że… nie jestem wybrana.
Że nie jestem boską królową.
To powiedz im prawdę.
Zrozumieją. Będą ci współczuć, tak jak ja.
Przepraszam.
Dziękuję.
Dziękuję, Kofunie.
Przyznam się. Przyszłam tu, bo musiałam z kimś porozmawiać.
Czułam, że mogę ci zaufać.
Od chwili gdy się poznaliśmy.
Czujesz, że możesz mi zaufać?
Nie wiem.
Bo moi łowcy zabili twoich pobratymców?
Tak.
Mam nadzieję, że zrozumiesz,
że gdybym wiedziała, że to Maghra i jej dzieci,
ja…
- Nie chcę, byś mnie nienawidził. - Nie znam cię.
Ale chcę, byś mnie poznał!
Będąc królową, jestem samotna.
Tak długo byłam sama, że bałam się, że nie umiem nawiązać więzi.
Ale czuję, że z tobą już ją nawiązałam.
Masz coś w sobie, co mnie uspokaja.
Co daje mi nadzieję.
Nadzieję na co?
Na przyszłość Payi.
Nie będę żyć wiecznie.
To święte królestwo kiedyś przejdzie na ciebie.
To za duży ciężar na śmiertelnika.
Ja go dźwigam, bo przez wszystkie lata na tronie,
zawsze był ktoś przy mnie, we mnie…
kto mnie prowadził.
- Mówisz o bogini? - Tak, Kofunie.
Bez niej jesteśmy niczym.
Pokażę ci,
- jak szukać rady bogini… - Sibeth.
…byś znał jej głos, gdy będzie ci potrzebny,
a ona będzie znała twój.
By ją usłyszeć, musisz ją najpierw poczuć.
Niech Boski Płomień cię ogrzeje, tak jak ogrzewa ziemię.
O tak. Poczuj ją.
Tak.
Poczuj mnie, Kofunie.
Zatrać się we mnie, a odnajdziesz boginię.
Tak. Poczuj mnie.
Poczuj mnie.
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.