Trivantianie nie mają królowej ani króla.
Nie będę negocjować z politykami.
Oczywiście, że nie.
Ale ja pojadę jako twoja emisariuszka.
Muszę być w stanie bronić rodziny.
Królewna na pewno wyznaczy ci trenera.
Poproszę, by wybrała ciebie.
Jestem Harlan. Lord Pennsy.
To niezręczne, ale jestem mężem twojej żony.
Trójkąt zaoferował Payanom pokój.
Rozmowy zawiodą, a my się upewnimy, że tak będzie.
Obwinią cię, jeśli coś pójdzie źle.
Dlatego ty pojedziesz w moim imieniu.
Może to, że bogini jest po twojej stronie, oznacza...
że wygrasz wojnę, nie tocząc ani jednej bitwy.
Tak długo jak twoja siostra zasiada na tronie, nie będzie pokoju.
Chroni swoich poddanych. Nie to robią królowe?
Bronisz kogoś, kto na nas polował?
To tajemnica, Kofunie.
To musi pozostać między nami.
Ta torba wisiała przy siodle z wiadomością dla pana.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Paris. - Pomocy! Zdradzono nas!
- Paris. - Intruzi! Obudźcie się!
Paris!
Haniwo.
Twoja matka, Baba. Nie mogą jechać.
Już pojechali. Co się stało?
Śniła mi się zdrada.
Krew. Krew i zdrada, Haniwo.
Okej. Zostań.
Nie możesz wysłać kogoś innego?
A niby kogo? Mam zaufać łowcy?
Umiesz jeździć konno?
Kofun umie. To nie może by trudne.
- Dość tego. Jadę z tobą. - Spowolnisz mnie.
- Znajdź mi konia! - Charlotte!
Nie ma czasu.
- Przysięgnij, że będziesz bezpieczna. - Postaram się.
Obiecuję.
Nie wychylaj się.
Uważaj na to, co mówią.
Nie sądzę, że osiągniemy porozumienie, ale…
Jeśli nasi delegaci zaczną mięknąć, przemów im do rozsądku.
Tak jest.
Coś cię trapi.
Rozumiem, że królowa chce wojny,
ale próba utrzymania pokoju nic nas nie kosztuje.
Każdy dzień naszej zwłoki, to dzień, kiedy ona rośnie w siłę.
Pochowałem dość żołnierzy w tym roku.
Reprezentujesz mnie.
Inni delegaci będą na ciebie uważać, ale będą cię słuchać.
Nikt nie posłucha porucznika.
Dlatego mianuję cię kapitanem.
Payanie zabijali naszych ludzi.
A zamiast pomścić ich śmierć,
Trójkąt woli udobruchać wroga.
Wren.
Czasem, by najlepiej służyć republice,
trzeba obejść decyzje rządu.
Negocjacje mają się nie udać. Rozumiesz?
Tak jest.
Delegacja wyjeżdża. Masz.
Gdybyś zgłodniała.
Dobrze się czujesz?
Kerrigan zginąłby w ten czy inny sposób.
Cieszę się, że zginął w służbie królewny, mojej żony…
a nie przekraczając granicę z torbą kolcokwiatów w dupie.
Muszę się napić.
Napijemy się później, gdy wzniesiemy toast z delegacją Trivantesu.
Wznoś sobie z tymi gnojami toast. Ja piję za brata.
- Harlanie. - Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Ale stawka jest wysoka i jeśli nie dasz rady brać udziału…
- Wiem, jaka jest stawka. To moje miasto. - …musisz mi powiedzieć.
Dam radę.
Jeśli zawiedziemy, Sibeth wywoła wojnę, a Trivantianie nas zniszczą.
Odzyskałam rodzinę, nie pozwolę, by coś jej się stało.
Ani ja.
Teraz jesteś moją jedyną rodziną.
To smutne, co?
Dziś straciłeś już 12 głów.
Zablokowałem cię wtedy dwukrotnie.
Zawiążemy węzeł przy twoim grobie, by uczcić to osiągnięcie.
Jak ty to robisz?
Jakbyś wiedział, gdzie będę, nim ja to wiem.
Ruch to język.
Taniec, walka, pieprzenie.
Nasze ciała ze sobą rozmawiają.
Próbuję cię nauczyć słuchać,
ale ty wciąż uderzasz w mój miecz.
Zasłoń oczy.
Nie jestem na to gotowy.
Zdecydowanie nie.
Ale wzrok ci nie pomaga.
Więc albo przeszkadza, albo jesteś beznadziejny.
Chcę się tego dowiedzieć.
Zaczynamy.
Okej.
Upuściłem miecz…
Przestań!
Co…
Dobre wieści.
Może nie jesteś beznadziejny.
- Wystarczy na dziś. - Chcę jeszcze raz.
To znajdź innego przeciwnika.
To chorągiew Payan.
Komandor Watts
z Imperium Trivantian.
Kapitan Gosset z Królestwa Payan.
Zgodnie ze zwyczajem
żołnierze powinni pozostać poza obozem.
Ci, którzy wejdą, będą nieuzbrojeni.
Zgadzam się.
Nasi żołnierze sprawdzą waszą delegację, a wasi naszą.
Zgadzam się.
Zaczynajmy.
Czysty.
- Czysty. - Następny.
Czysty.
W porządku.
- Ręce do góry. Wyżej. - Ręce do góry.
- Co to jest? - Dalej.
Chet-chet.
Haniwa? Co tu robisz?
Mam wiadomość od Paris.
Chodź tutaj.
- Kiedy nauczyłaś się jeździć? - Nie nauczyłam.
- To bardzo boli. - Co mówi Paris?
Mówi, że zostaniecie zdradzeni. Musimy jechać. Już.
Jeśli wyjedziemy, rozpęta się wojna.
Śniło jej się to.
Była pewna.
Jej wizje mogą się spełnić,
ale jeśli wyjedziemy, zginą tysiące ludzi.
To na pewno.
Tato.
Twoja matka się tym zajmie.
Będziemy się trzymać blisko, gdyby zdrada okazała się prawdą.
Dziękuję.
Wcześniej się myliła.
Mama czy Paris?
Obie.
Dobrze, że przyjechałaś.
Znajdź sobie miejsce i obserwuj.
Okej.
Strażnicy powiedzieli, że ćwiczysz jazdę.
Ucieszyłam się.
Dzięki wzrokowi…
pewnie możesz jeździć szybko.
To emocjonujące.
Tak się zastanawiam,
zabrałbyś mnie na przejażdżkę?
To by dla mnie wiele znaczyło.
Wszystko dobrze?
Świetnie.
Już dawno nie czułam się taka wolna.
Naprawdę? Jesteś królową.
Nie myl władzy z wolnością.
Moja pozycja łączy mnie z ludźmi,
ale też na zawsze trzyma mnie na dystans.
Brzmi samotnie.
Wszyscy robią to, co każę, ale…
nikt się ze mną nie śmieje…
nie chce wiedzieć, jak się czuję.
Czy jestem szczęśliwa, czy smutna?
Jestem królową.
Już dawno nikt nie obdarzył mnie prostym, szczerym uczuciem.
Dziękuję.
Jedziemy jeszcze raz?
Od lat między naszymi narodami trwa krwawy konflikt.
Ale już długo utrzymujemy pokój.
A teraz słyszymy, że wasza królowa zebrała radę wojenną.
Wiedzcie,
że to będzie smutny dzień dla Payan, jeśli odpowiemy na wezwanie.
Ale nie mamy ochoty iść na wojnę.
Może gdy wyjaśnicie zachowanie królowej,
dojdziemy do mniej krwawego porozumienia.
Królowa odpowiedziała na ataki ze strony Trivantian.
Wasi ludzie wkraczają na nasze ziemie,
okupują miasta na granicy i robią z naszych ludzi niewolników.
Jeśli te oskarżenia są prawdziwe,
możemy porozmawiać o rozwiązaniu problemów.
Prawo trivantiańskie zakazuje handlarzom niewolników przekraczania granicy.
I nie okupujemy żadnych miast
poza odwetem za inwazje wojskowe
i przemyt przez nasze granice.
Trudno mówić o granicach,
gdy wasz rząd ciągle je zmienia na mapach,
przywłaszczając sobie terytorium Payan.
Czy to oficjalne oskarżenie?
To fakt.
Znam ten głos.
To Wren.
Uratowała nas w Trivantesie.
Cieszysz się, że tu jest.
Tak.
Z tobą zawsze jest trudno.
Jeśli chodzi o granice,
przejrzyjmy mapy i ustalmy terytoria.
Tak, ale…
pokój wymaga oficjalnych przeprosin
za atak na Kanzuę.
Przeprosin? Nie mówicie poważnie.
Nie przeprosimy za coś, czego nie zrobiliśmy.
Zniszczyliście zaporę i próbowaliście zamordować królową.
Nie zrobiliśmy tego!
Dajcie spokój. Chodzi o zwykłe przeprosiny.
Jesteśmy największą siłą wojskową na kontynencie.
Gdybyśmy chcieli jej śmierci, to by nie żyła.
Właśnie przez tę siłę jesteście jedynym narodem,
który mógłby zaatakować Kanzuę.
Królowej nienawidzą jej poddani.
Nie zdziwiłabym się, gdyby ten domniemany atak
zorganizował ktoś z jej otoczenia.
Nie weźmiemy na siebie winy za coś, czego nie zrobiliśmy,
i będziemy bronić działań podjętych, by chronić nasz kraj.
Na przykład, Lordzie Harlanie,
to nie tajemnica, że ścięliśmy głowę twego brata,
gdy został złapany na szpiegowaniu.
Tak się składa,
że z grzeczności ci ją wysłaliśmy.
Próbowaliśmy to zrobić szybko, ale nie chciał współpracować.
- Kapitanie Gosset! - Zabiję cię!
No dalej!
Dość tego.
Postradałeś rozum?
- Pierdol się! - Aresztować go!
To szczyt pokojowy na neutralnym gruncie. Nie będzie aresztowań!
- Kij ci w dupę! - Przepraszam.
Nie przepraszaj ich.
To strata czasu. Skończyliśmy.
Wychodzicie? O nie.
Pa, pa. Dobranoc.
Słodkich snów, dupki.
- Paris. - Większość ludzi rąbie drewno na dworze.
Ćwiczę pchnięcia mieczem.
Powtarzam ten sam ruch, aż wykonam go automatycznie.
W bitwie nie ma czasu myśleć.
Toad cię tego nauczył?
Nie, to podstawowa zasada walki.
Pamiętaj…
jest broń potężniejsza od mieczy.
Współczucie, miłość…
Miłość nie ocaliła naszych ludzi.
Jesteś inny, Kofunie.
Tyle gniewu.
Oczywiście, że jestem zły.
Całe życie mnie okłamywano.
Byłeś z królową.
Ostrożnie, mój drogi.
Ta królowa…
służy tylko jednemu.
Sobie samej.
A może jest ostrożna, komu ufa.
Przynajmniej nie udaje kogoś, kim nie jest.
Jestem zajęty.
Musicie się uspokoić.
Nic się nie stało.
Nic się nie stało?
Prawie rozpocząłeś wojnę.
Mogłem mieć gorszy moment…
Twój gorszy moment zniweczył szanse na pokój.
Skoro tak, to czemu Trivantianie jeszcze nie wyjechali?
Maghro, to dla ciebie nowość.
A ty, Bubu,
nie wydajesz się być gościem, który ucieka od walki.
Zaufajcie mi, gdy wam mówię,
że zyskaliśmy cenną wiedzę.
Czyli jaką?
Że Trivantianie poważnie myślą o pokoju.
Nie wrócą do stołu.
Wrócą.
Ale stół nie ma znaczenia.
Ważny jest układ, na jaki pójdziecie, nim usiądziecie do stołu.
O czym ty mówisz?
Co zrobiłeś bez mojego pozwolenia?
Działałem w twoim imieniu
i mając twoje dobro na sercu.
Mamy dziś spotkanie z ambasadorem Scopusem.
To prywatne spotkanie
z dala od przechwałek, gróźb i szpiegów Torrance’a.
Wynegocjujemy dziś pokój,
a rano przy stole będziemy udawać, że to robimy.
Nie pójdziesz na spotkanie.
Słucham?
Na moje spotkanie, które zorganizowałem dla siebie?
Raczej pójdę.
Nie. Będziesz miał gorszy moment,
a ty i Maghra skończycie martwi.
Ja z nią pójdę.
O tak.
Zdrajca poszukiwany za morderstwo. Co się może nie udać?
Przestańcie. Obaj.
Lordzie Harlanie, ostatni raz
negocjujesz cokolwiek w moim imieniu bez mojego pozwolenia.
Zrozumiano?
- Zrozumiano? - Tak.
A teraz tak.
Oto co zrobimy.
Harlanie, weźmiesz udział w spotkaniu, ale Baba Voss też.
Jeśli powiesz coś niewłaściwego,
pozbawi cię mowy wybraną przez siebie metodą.
Gdzie się ma odbyć to spotkanie?
Nie wspomniałaś, że jesteś z rodziny królewskiej.
Wspomniałabym… gdybym wiedziała.
Nie wiedziałaś?
To długa historia.
Kiedyś mi opowiesz.
Każdego dnia odkąd uciekłam, marzyłam, by cię znowu zobaczyć.
Wiem, że to trudne.
Nasze narody pójdą na wojnę.
Nie, jeśli negocjacje się powiodą.
Nie powiodą się.
Nie wiesz tego.
Prawda?
A jeśli nasi ludzie pójdą na wojnę…
ty będziesz walczyć za swoich, a ja za swoich.
Nie możemy na to pozwolić.
Moja matka nie chce wojny.
Nie jestem pewna, czy można utrzymać pokój…
między naszymi narodami.
A nie chcę z tobą walczyć.
Wren.
Nie będę z tobą walczyć.
Scopusie?
Jesteś tu?
A gdzie mam być?
Harlanie. Kto jest z tobą?
Przyprowadziłem królewnę, jak obiecałem.
- Królewno. - Ambasadorze.
Przyjmij moje przeprosiny
za wybuch Lorda Harlana.
Zrobiłeś z siebie głupka, zachowując się jak kapryśne dziecko.
Wyobraź sobie, co by było, gdybyś zranił Watts.
To żaden szczyt, jeśli ktoś nie oberwie.
To robimy to?
Od czego zaczniemy?
Wiemy, że nie zaatakowaliście Kanzui.
Królewno, doceniam szczerość.
To miła odmiana,
ale nie przyszedłem tu słuchać tego, co już wiem.
To powiem coś, czego nie wiesz.
Niedługo moja siostra przestanie być królową.
Słucham.
Królowa nie jest sobą od upadku Kanzui.
Bardzo ucierpiała i jej osąd stał się wątpliwy.
A twój jest właściwy?
W wojnie między naszymi krajami nie będzie zwycięzcy.
Jestem pewien, że będzie.
Prosisz, by mój rząd przeprosił za coś, czego nie zrobiliśmy.
Gdy zostanę królową, podważę je
i powiem prawdę.
Dlaczego miałbym się zgodzić?
Z tego samego powodu, dlaczego tu jesteś.
Wszyscy wiemy, że Trójkąt nie chce drugiej wojny.
Odwrócicie uwagę od Ganite,
a przejdą przez wasze mury w ciągu tygodni.
Ganite to karaluchy,
które codziennie rozdeptujemy.
A ci, którzy je depczą, są na zachodzie.
Niedocenianie nas byłoby błędem.
Tak, wiem.
Ale nasza królowa popełnia błędy.
To mamy umowę?
Harlanie, poślubiłeś przyszłą królową.
Odważnie, nawet jak na ciebie.
Jesteśmy niewolnikami kaprysów naszych serc.
Dziękuję, że ze mną zjadłeś.
Cicho tu, gdy wszyscy wyjeżdżają.
Dziękuję za poranną przejażdżkę.
To nic takiego.
Wcale nie.
Chciałabym się odwdzięczyć.
- Harmony? - Wasza Wysokość?
Masz to?
Tak, porcję dla każdego z was.
Twoja służba to błogosławieństwo.
Dziękuję, królowo.
Spożywałeś kiedyś kolcokwiat?
Podróżnika?
Jest zakazany.
Zachowam milczenie, jeśli ty też.
Nigdy go nie spożywałem.
To zaszczyt wyruszyć z tobą w twoją pierwszą podróż.
Jakie są skutki?
Nie wyjaśnię ci tego, tak jak ty nie wyjaśnisz mi wzroku.
Dam ci tyle, ile ja biorę.
Na pewno taki mężczyzna da sobie radę.
Teraz ja.
A teraz czekamy.
Niczego nie czuję.
By poczuć, musisz dotknąć.
Dotknąć?
Tak, czuję…
Czuję…
Nie tak.
Czujesz to?
Tak.
Czuję to.
Sibeth.
Mam przestać?
Nie.
Co myślisz?
Scopus na to pójdzie. Zaufaj mi.
- Nie ufam ci, ani jemu. - Hej, Babo.
Zapytaj, dlaczego słucha go wysoko postawiony ambasador Trivantian.
Słuszna uwaga. To podejrzane.
Nie jestem szpiegiem.
To co?
Podatek królowej. Jest kurewsko wysoki i głupi.
Żeby miasto było ufortyfikowane, a obywatele nakarmieni w gorszych czasach,
czasem robię interesy, o których Kanzua nie wie.
Chodzi o kolcokwiat. Węgiel.
Czyli złamałeś prawo?
Urocze. Tak, złamałem prawo dla moich ludzi.
Bez wątpienia bierzesz za to procent.
Porządny. To ja ryzykowałem.
Wszyscy mamy wątpliwą przeszłość, prawda?
Bądźcie wdzięczni za moją,
bo inaczej zasuwalibyśmy na wojnę.
Babo Vossie, o ile nie masz dla mnie innych gróźb,
pójdę spać.
Rano musimy udawać, że negocjujemy pokój.
To był długi dzień. Chodźmy spać.
Jutro się pokłócimy.
Przepraszam.
Zejdź mi z drogi.
Nie.
Jak śpimy prywatnie to jedno,
ale Scopus właśnie dogadał się
z przyszłą królową, Maghrą, i jej przyszłym królem, Harlanem.
Nie możemy wyprowadzić go z błędu, prawda?
Jeśli jej dotkniesz…
Pewnego dnia zmuszę cię, byś dokończył to zdanie.
Prześpię się tu z tobą.
Co?
Jest dupkiem, ale ma rację.
Nie chcę być powodem porażki.
A tu jest dla ciebie za zimno.
Idź do środka.
Na pewno?
Tak.
Wiemy, że Trivantes nie zaatakował Kanzui.
Ale wiemy też, że wasza królowa jest obłąkana i chce wojny.
Poradzimy sobie z nią, jak z dzieckiem, które ma napad złości.
By utrzymać pokój,
damy jej te przeprosiny.
Dziękuję, ambasadorze.
W zamian za kłamstwo
zaakceptujecie granice, które są na naszych mapach.
Zgoda?
Przyjmujemy propozycję i dziękujemy w imieniu Payan.
Wspaniale.
Nasi urzędnicy przerobią mapy
i sprawdzimy je jutro przed wyjazdem.
Jeszcze jedno.
Ta sprawa z powrotem wzroku
musi się zakończyć.
Jeśli widzący będą mogli tam żyć i prosperować,
żadne granice nie ochronią was przed zniszczeniem.
Witaj, Paris.
Witaj.
Nie przypominam sobie, bym cię zapraszała.
Nie chciałem, żebyś jadła sama.
Może lubię jeść sama.
Nikt nie lubi jeść sam.
Gdy prosiłam, żebyś pilnował Kofuna, nie mówiłam, byś robił z niego żołnierza.
Uwierz mi, to się nie stanie.
Mówię poważnie. Jest pod twoją opieką.
Twoim obowiązkiem jest go prowadzić.
Uczę go, jak się bronić.
- Nic więcej. - Toad.
Całe życie uczono mnie zabijać czarowników.
Teraz mówisz, że mam ich chronić.
Czemu mam ci ufać?
Masz ufać sobie.
Tylko ty odpowiadasz za każdą podjętą decyzję.
A jeśli wybiorę źle?
Nie wybierzesz.
Skąd wiesz?
Bo…
wiem, że jesteś dobrym człowiekiem…
z bardzo głupim imieniem.
Dobrym człowiekiem.
Dzień dobry.
Cześć.
Żałujesz wczorajszej nocy?
Nigdy wcześniej tego nie robiłem.
To, co nowe, zawsze przeraża…
ale jest też ekscytujące.
Nie chcę robić nic, przez co czujesz się niekomfortowo.
Ostatnio czuję się tak przez wszystko.
Miałeś ciężkie życie.
Nie wiesz, komu ufać.
Zawrzyjmy pakt.
Nigdy cię nie okłamię.
Ty nie okłamiesz mnie.
Nawet gdy prawda będzie bolesna.
Zgoda?
Zgoda.
Ten pokój…
opiera się na kłamstwach.
I się nie utrzyma.
Może za kłamstwami kryje się prawda.
Jaka prawda?
Że nikt nie chce wojny.
Chciałabym być taką optymistką.
Cóż…
Trzymaj się blisko, to może na ciebie przejdzie.
Intruzi! Obudźcie się!
Co się dzieje?
Komandor Watts?
Kto tam?
Kto…
Pomocy! Straż!
Zdradzono nas!
Scopusie.
Przykro mi.
- Nie. - Wren.
Tato, cofnij się!
Wy to zrobiliście.
Wren. Nie.
Taki był wasz plan.
To nie my.
Wiedziałaś, że tylko ja mogę to powstrzymać.
- Wren. - Zatrzymałaś mnie tu.
Wykorzystałaś mnie.
Nie.
Wren, czekaj!
Zabójca ma payańskie znaki.
Sibeth.
Szlag.
Nie pozwoliłaby na pokój.
To był tylko sposób rozpoczęcia wojny, której byśmy nie powstrzymali.
Prawie ją podziwiałem,
gdyby nie fakt, że przez nią zginiemy.
Musimy ruszać.
Trivantianie tu będą, nim wzejdzie Boski Płomień.
Kofunie?
Sibeth.
Wybacz, że cię budzę.
Co się stało?
Coś się dzieje. Nie jestem tu bezpieczna.
Co się dzieje?
Jeszcze nic, ale wkrótce. Jestem tego pewna.
Tylko tobie mogę ufać.
Możesz ze mną zostać.
Dziękuję.
Jak minęła wycieczka?
Nie jesteś zaskoczony.
Że królowa Kane chciała wojny? Nie, nie jestem.
Ostrzegałem Trójkąt.
Ci żołnierze nie musieli zginąć.
Powinieneś wiedzieć coś jeszcze.
Ten atak…
Myślę, że poprowadził go Baba Voss.
Baba i jego dzieci walczą teraz dla królowej.
Ja go tu zwabiłem i pozwoliłem mu uciec.
Jeśli to się wyda, Trójkąt zażąda mojej głowy.
Ode mnie się nie dowiedzą.
Tylko ty przeżyłaś. Trójkąt będzie zadawał pytania.
Pierwsze zabrzmi:
dlaczego atak przeżył tylko mój kapitan?
Myślisz, że jestem zdrajcą?
Oczywiście, że nie.
Znam cię od dziecka.
Ale grunt pod nogami wciąż się nam przesuwa.
Muszę znać odpowiedź na to pytanie, kapitanie.
Jakim cudem tylko ty przeżyłaś?
- Myślałam, że się ucieszysz… - Odpowiedz.
Bo widzę.
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.