Wzrok powróci.
A pierwszy naród, który okiełzna jego moc, zdominuje świat.
Babo Vossie, zabiorę cię do Haniwy.
Jeśli chcesz się wydostać, przyda ci się pomoc.
Bogini miała dla mnie plan,
bym konsekrowała Pennsę na nową stolicę królestwa Payan.
Wyjdziesz za Harlana.
To umowa biznesowa.
Byłeś z królową. Bądź ostrożny.
To jest Tormada. Jeden z najlepszych naukowców.
Odłóż na bok swój ból, Olomanie. Teraz pracujesz dla niego.
Trivantian pochłania wojna z plemieniem Ganite na zachodzie.
Nie róbcie nic, by zwrócić ich uwagę.
A jeśli na to za późno?
Przekonam radę, by zażądała szczytu dyplomatycznego.
Przyjmujemy propozycję i dziękujemy w imieniu Payan.
Zdradzono nas!
Sibeth.
Nie pozwoliłaby na pokój.
Panie i panowie, jesteśmy w stanie wojny.
Łowcy nie będą dla ciebie walczyć.
Moi łowcy zrobią, co im każę. Są moją armią.
Nie. Są moją armią.
- Tak! - Tak! Tak! Tak!
Czyli to jest zamach stanu?
Czekajcie! Ona jest w ciąży.
Nie jestem niczyim ojcem.
Greenhill Gap. To będzie nasza linia obrony.
Ruszać!
Jesteśmy payańskimi żołnierzami,
wojownikami z gór.
Byli wrogowie zjednoczyli się w jednym celu:
by chronić to, co nasze, za wszelką cenę!
Wychowano nas na wojowników.
Taka śmierć zawsze była naszym przeznaczeniem.
Mogę cię jakoś przekonać, byś ze mną wróciła?
Mój dom… nie mogłabym ich zostawić.
- Kofun. - Maghra.
Świat się zmienił
i w nowym nie ma już łowców czarowników.
Olomanie. Masz mi coś do pokazania.
Poczekaj.
Prędzej zabiję to dziecko, nim pozwolę, by je zabrano.
To nie koniec wojny, Babo.
Dla mnie tak.
GRANICA PLEMION TRIVANTIAN/GANITE
256 DNI PO BITWIE POD GREENHILL GAP
Tarcze w górę!
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Utrzymać pozycje!
Utrzymać!
Tarcze!
Utrzymać szyk!
Odeprzeć ich!
Jest ich zbyt wielu.
Wycofać się!
Biegiem!
Chodźmy!
Zamknąć bramę.
Wspaniały jest ból porodu, Maghro.
Nigdy mi nie mówiłaś.
Szybko się zapomina.
Kłamiesz.
- Królowo. - Co?
Królowo.
O co chodzi?
Nie ma wód płodowych, tylko krew. Za dużo krwi.
- Spokojnie… - Ty się uspokój.
Jestem rozdzierana od środka.
- Pomóż jej stanąć. - Nie.
- Tak. - Nie.
Tak, Sibeth.
No dalej.
Tak.
Pasy. Zegnij.
Tak.
I drugi.
Dobrze.
Sibeth, musisz przestać przeć.
Nie mogę!
Musisz. Dziecko jest wciąż w błonie.
Musi się urodzić w worku owodniowym albo nie będzie oddychać.
To je wyciągnij z workiem!
Czekaj.
Chronię je. Teraz przyj.
Przyj!
Tak.
Harmony.
Czemu nic nie słyszę? Niech moje dziecko zapłacze.
Staramy się.
To chłopiec.
Poród w błonie to dobry omen. Dziecko uświęcone przez wodę.
Boski Płomień pobłogosławił mnie widzącym prorokiem.
Nazwiemy go Wolffe po naszym ojcu.
Jest głodny.
Pozwól mi go nakarmić.
Mamy od tego mamkę.
Odmówisz dziecku mleka matki?
Nie zaczynaj, Sibeth.
Królowa, która umie odebrać poród.
Zapomniałam, że byłaś wieśniaczką w Alkenny.
Paris mnie nauczyła.
A ty lepiej pamiętaj jej imię, gdy będziesz prosić o łaskę.
Ta kobieta chciała odebrać mi dziecko.
Teraz ja ci je odbiorę.
Zabijesz mnie?
Kto wie.
- Królowo. - Już?
- Czas nagli. - Mówiłem mu, że się śpieszy.
- Mówiłeś, że nadszedł czas. - To była ironia.
Maghro, to jest bardzo wzruszająca chwila.
I wiem…
Trivantianie wkrótce dowiedzą się o dziecku.
Ambasador Trovere będzie chciała zabrać Sibeth,
by pokazać swoje trofeum w Trivantesie.
Zgodziłaś się na to.
Nie powstrzymasz go, gdy…
- Harlanie! - Ale ma rację.
Obiecałaś Trivantianom swoją siostrę, gdy urodzi.
Któryś z was chce nakarmić dziecko?
Nie?
To jesteście bezużyteczni.
Co powiesz Trovere?
Miło, że pytasz. Nie mam pojęcia.
Dziękuję, Maghro. Dziękuję.
Tylko dopóki nie przyjedzie mamka.
Proszę, mały.
Mały Wolffe.
Widzisz mnie?
Widzisz swoją mamę?
Jesteś dzieckiem z przepowiedni zesłanym mi przez Boski Płomień.
Nie martw się. Nie pozwolę im cię zabrać.
To był nasz trzeci odwrót.
Co się tam dzieje?
To banda dzikusów. My jesteśmy trivantiańskimi żołnierzami.
Poruszają się z wiatrem. Nic nie słyszymy.
Wiedzą, gdzie jest nasz obóz.
Znajdą do niego drogę.
Mają przewagę liczebną. Nie obronimy się.
Kapitan Wren, czy ty się słyszysz?
Mieliśmy stłumić prymitywne powstanie,
a zmienia się ono w wojnę na pełną skalę.
- Wojnę, którą przegrywasz. - Kto to?
Komandor podporucznik Tormada z Bazy 3
pod bezpośrednimi rozkazami zmarłego generała Edo Vossa.
Tormada, słyszałem o tobie. Główny naukowiec Edo.
Nie sądziłem, że Baza 3 działa po śmierci generała.
Wren, ty w niej byłaś, nie?
- Tak. - Kapitan Wren.
Edo cię chwalił.
Dziękuję.
Przeżyłaś Greenhill Gap.
Bez biednego Edo, który wziął na siebie winę za porażkę,
byłoby jej dość, by obdarować wszystkich pozostałych.
Nie ma wątpliwości, czemu cię tu wysłano.
Przepraszam, komandorze podporuczniku,
ale po co wojsko wysłało naukowca na front?
Bo nauka cię ocali, pułkowniku.
Nauka wygra za ciebie wojnę.
Wren ma rację.
Plemię Ganite będzie tu rano, o ile nie wcześniej.
W takim razie, przyjaciele, do rana ogłosicie zwycięstwo.
Z całym szacunkiem,
nie ma pan pojęcia, z czym się mierzymy.
Z całym szacunkiem,
nie wiecie, co ze sobą przywiozłem.
Cichutko, dziecino Nie mów już nic
Mama kupi ci słowika
A jeśli słowik nie będzie śpiewał
Mama kupi ci dzwonek Który będzie dzwonił
A gdy ten dzwonek się popsuje
Mama kupi cię koziołka
A jeśli koziołek Nie będzie ciągnął wózka
Mama kupi cię wóz i byka
Kofunie…
Podejdź.
Potrzymaj syna.
Nie wiem jak.
Każdy rodzic wie, jak trzymać swoje dziecko.
Nie jest moim dzieckiem.
Kofun?
Tutaj.
Jak mnie znalazłeś?
Twoja mama jest królową, ale to moje miasto.
Roddy. Jeden dla mnie i jeden dla mojego przyjaciela.
- Dziękuję. - Dzięki.
Gdyby Baba Voss tu był…
Ale go nie ma.
Wiem, że go nie ma. Dziękuję. Mówię tylko…
To nie mów.
Wziąłeś ślub z jego żoną,
ale to nie znaczy, że jesteś dla mnie ojcem.
Mam ich już dosyć.
Znasz mnie na tyle dobrze,
by wiedzieć, że nie chcę być niczyim ojcem. Nigdy.
Jasne.
Mój ojciec pracował dla twojego dziadka.
Był dobrym człowiekiem.
Był miły, uczciwy, czuły.
Lubił się śmiać.
Moja matka była zupełnie inna.
Bystra, przebiegła i oziębła.
Nie wiem, czy trzymała mnie za rękę, gdy byłem dzieckiem.
Gardziła moim ojcem. Uważała, że jest słaby.
Tak, ja też tak czasem myślałem.
Z wiekiem zacząłem rozumieć, że w ogóle nie był słaby.
Jego siła była cicha, subtelna.
To wszystko.
Tak długo wytrzymać z moją matką jak on. Ja pierdolę.
Lubię myśleć, że to, jak rozumiem mojego ojca, znaczy,
że jest we mnie więcej jego cech niż jej.
Czemu mi to mówisz?
Ponieważ nigdy nie byłem ojcem, nie mam rady do świeżo upieczonego.
Ale dla zagubionego syna mogę być ekspertem.
Gotowy?
Masz dziecko z obłąkaną, morderczą kobietą.
- Kurwa. - Wiesz o tym. Jest szalona.
Chodzi mi o to, że jeśli jakikolwiek syn potrzebował kiedyś ojca,
to nie ty, złamasie.
Tylko on. To twój chłopak. Jasne?
Twój syn.
To w ogóle nie pomogło, co?
Nie bardzo. Nie.
Skoro się nie udało,
to zostawmy te siki i znajdźmy porządne wino.
Nie sądzę, że znajdziesz tu coś takiego.
Zamknij się. Roddy, coś porządnego, proszę.
Robi się.
- Co? - Mówiłem ci. To wciąż moje miasto.
Ruszaj się.
Ayura, raportuj.
Dwustu żołnierzy.
Zbliżają się szybko z północy i południa.
Wyśmienicie.
Szyk bojowy.
To nie będzie konieczne.
Olomanie.
Trzydzieści uderzeń.
Są tuż przed nami.
Nie ruszać się!
Szykować się do ataku!
- Nie! Nie ruszać się! - Co?
Jeśli nie będziemy walczyć, zginiemy!
Nie dzisiaj.
Dziesięć uderzeń.
Przygotujcie się, przyjaciele.
Na co?
To nie jest wcale nietypowe.
- Dziękuję. - Dorastałam u podnóży gór Cleve
i była tam niejedna babcia, która była też ciotką wnuka.
W tym przypadku matka jest też ciotką, co przyznaję, jest trochę skomplikowane.
Ojciec jest siostrzeńcem matki,
więc Kofun i jego syn są kuzynami.
Nie, czekaj. Chyba. Tak, dobrze mówię.
A to znaczy, że ty jesteś ciotką i kuzynką dziecka.
Jeśli uważasz, że to skomplikowane,
poczekaj, aż ktoś będzie musiał wyjaśnić to dziecku.
Ciekawe, jak dziecko powinno mnie nazywać.
Ciocia Charlotte. Brzmi ładnie.
- Ciocia Char-Char. - Z kiedy są?
Z rana.
Edo rozumiał potencjał wzroku
i wspaniałą technologię, do której może dać dostęp.
Nie zdążyliśmy udoskonalić materiałów wybuchowych,
nim wyruszył na Payę.
Gdybyśmy zdążyli, wciąż by tu był.
Zawiodłem go i dręczy mnie to codziennie.
Wykonam zadanie, które mi powierzył.
Trójkąt był przeciwny strategii Edo w kwestii wzroku.
Trójkąt. Zrobili się zbyt wygodni.
Ich porażka pod Greenhill Gap jest idealnym przykładem,
jak niebezpieczne może to dla nas być.
Edo mówił, co myślał wiele razy, ale nie chcieli go słuchać.
Ale wierzysz, że ciebie wysłuchają.
Myślę, że przyznasz, że teraz mamy donośniejszy głos.
Byłaś lojalna wobec Edo.
A on cię chronił. Ciebie i twój wyjątkowy dar.
Tak.
Nie miał przede mną sekretów.
A teraz ty też nie masz.
Razem skończymy to, co zaczął Edo.
Zakładam, że mogę na ciebie liczyć, Wren?
Oczywiście.
Tylko nie wiem, o co mnie prosisz.
Ja nie proszę. Ja rozkazuję.
To już koniec wojny z plemieniem Ganite.
Musimy przenieść uwagę na wschód.
Paya.
Żyzne gleby, nieskończone złoża węgla
i, chyba nie muszę przypominać, człowiek, który zamordował naszego Edo.
Ucieszysz się, słysząc, że moi szpiedzy śledzili Babę Vossa.
Edo zostanie wkrótce pomszczony.
Czyli to się skończy, gdy zabijemy Babę i podbijemy Payę?
Nie. To dopiero początek.
Co leży za Payą? I jeszcze dalej?
Dostajemy raporty o miastach do podbicia w każdym kierunku.
Mamy broń, dzięki której jesteśmy niepowstrzymani.
Zbudujemy największe imperium, jakie znał świat.
Maddox.
Niestety muszę cię zostawić.
To jest porucznik Maddox, moja prawa ręka.
Niewiele mówi, co jest jedną z jego wielu zalet.
Pomoże ci dokończyć tu pracę, a potem odeskortuje do Trivantesu.
Powinnam zostać z batalionem.
Oboje wiemy, że jesteś na to zbyt cenna.
Mam wiele do zrobienia, nim pójdę spać.
Mówię ci, wiem, co widziałam.
Może. A może chciałaś, by to była prawda.
Od dawna nie ma widzących ludzi,
nie oczekujmy, że nagle się pojawią.
Może jest ich więcej, niż wiemy.
Tylko nie chcieli zostać spaleni.
Może wciąż nie chcą.
Nie można zmienić zdania ludzi zwykłym dekretem, jak uważała Sibeth.
Miną lata, nim niewidzący zaakceptują widzących.
To wzrok pomógł nam ocalić królestwo Payan pod Greenhill Gap.
- Ocaliły nas Ukryte plemiona. - Mówiłam pomógł.
Kimkolwiek jest ten Row Vano, powinnaś dać mu spokój.
Jeśli chce ukrywać wzrok, pozwól mu. Ja też bym chciał.
Jak możesz się tego wypierać?
Bo nie określa mnie to, że widzę.
Oczywiście, że tak.
Brzmisz jak Jerlamarel.
- A ty jak dupek. - Haniwo, wystarczy.
Wreszcie mamy możliwość zbudować świat,
w którym ludzie tacy jak my nie będą się bać.
Nie chcesz tego?
Dla swojego syna?
Widział swoje dziecko?
Myślę, że obie rozumiemy,
że nie tak chciał zostać ojcem.
Będzie potrzebował czasu.
Tata kazałby mu wziąć odpowiedzialność…
…za syna.
Ale jego tu nie ma.
Jak dla mnie, to Baba nie powinien nikomu mówić, jak być ojcem.
- Wróci! Wiesz o tym. - Wiem, że nas zostawił.
Zostawił mnie.
Najpierw ty go zostawiłaś.
Okłamałaś go. Nas wszystkich.
A potem oczekiwałaś, że wszystko zaakceptuje. Pałac?
Nowego męża?
Zrobiłam to dla was.
Może.
Ale zniszczyło go to, co zrobiłaś. Ja go nie winię za to, że odszedł.
Haniwa!
Co się stało?
Jesteś wilkiem?
Już dobrze. Pomogę ci.
Nie ugryź mnie, proszę.
Nie chcę cię zabić.
Dobry pies. O tak, dobry pies.
Co tu robisz?
Co to jest?
O tak. Co to jest?
Już dobrze.
Tak. Zdejmę to.
Już dobrze.
Tak, dobry pies.
Tak. Okej.
Mam… Trochę jedzenia.
Tak. Okej.
Całkiem niezłe.
Tak, powąchaj.
Tak, masz. Jest więcej.
Masz! Nie, nie, nie. Okej.
Puszczę cię. Nie rzuć się na mnie, bo cię zabiję.
Idź.
Odpierdol się!
Pomożesz mi wstać?
Nikt się do ciebie nie podkradnie.
Nikt nie jest taki głośny jak ty.
Kiedyś cię zaskoczę.
To by była niespodzianka.
Ani drgnij.
Zrób to. Po prostu to zrób.
Gotowy? Tradycja to tradycja, przyjacielu.
Jesteś frajerem.
- Śmierdzi! - Myślałem, że już przywykłeś.
Twój czas nadejdzie, Babo.
- Skończyłeś? - Na razie.
Dobrze. Chodźmy się wspinać.
Odstraszyłeś obiad.
Muszę wyśledzić kolejnego jelenia.
Mamy dość mięsa.
Odkąd tu jesteś, zabiłeś więcej jeleni,
niż jesteśmy w stanie zjeść.
Zastanawiam się, za czym gonisz.
Chodź. Stąd czuję twoje mroczne myśli.
Chodźmy się wspinać.
Wyrzuć to gówno z głowy. Ja zmyję gówno z twarzy.
Wyrzuć to z siebie. Tak jest.
Chcesz jeszcze?
Nie, dzięki.
Pomaga przy trudnych pytaniach.
Jakich?
Dlaczego tu jesteś.
Bo nie mam gdzie być.
Wiesz o tym.
Całe życie biegasz, skaczesz,
zabijasz i palisz w służbie innych.
A teraz jesteś sam.
Czas żyć w służbie sobie samemu.
Całe życie starałem się chronić rodzinę…
ale prowadziłem ich w większe niebezpieczeństwo.
Mam wrażenie, że rzuciłem na tych,
których kocham przekleństwo śmierci i wojny.
Obwiniasz się za Edo.
Nie wspomniałem o nim.
On zawsze tam jest,
gdzieś pomiędzy wierszami.
- Rozmawialiśmy o tym. - Tak,
ale będziemy o tym rozmawiać, póki nie będzie miało nad tobą władzy.
Babo, pamiętam twojego ojca.
Był okrutnym skurwysynem.
Ty stałeś się sobą, a Edo stał się Edo.
Ale to nie była wina twojego ojca,
a na pewno nie twoja.
Odpowiadamy za to, kim my się stajemy.
Wspinaczka na pewno uczy tego,
że tak naprawdę jesteś nieistotny.
Nawet ty, Babo Vossie,
nie jesteś niczym więcej tylko plamą gówna na tyłku robaka.
Za dużo gadasz.
Może to przez zioła.
Nie! Odejdź!
Sio! Idź. Zostaw mnie.
- Twój pies jest głodny. - Nie jest mój.
Jemu to powiedz.
Nie!
Jak ma na imię?
Chyba „Nie”.
„Nie”? To nie imię.
Ale tylko na to reaguje.
Odejdź!
To będzie zagubiony pies.
Daj mu ładne imię.
Ty mu daj imię.
To nie mój pies.
Kochanie!
- Ranger! - Baba ma psa.
Nie mam psa!
Mówiłeś, że przyniesiesz mięso.
Chciał rybę.
Jest lepsza dla mózgu.
Zioła, które palisz, pozbawiły cię resztek mózgu.
Tylko tych złych części.
Baba uważa, że jestem mądry, nie?
Powinieneś zamilknąć.
- A ty odejść. - Lu.
Tylko bez takich!
Mówiłeś, że zostanie kilka dni, a minęło kilka miesięcy.
Zaczyna się.
Sprowadził śmierć na Alkenny. Mój lud.
To byli łowcy czarowników, nie Baba.
Ale ty każesz mi go codziennie słuchać.
Nie każę.
W ogóle myślisz o Alkenny, Babo Vossie?
Codziennie.
Chet, chet!
Lion.
Nie powinnaś tu przychodzić sama. To kraj wilków.
Ty też nie powinieneś tu być.
Nikt nie powinien, może poza wilkami.
To nasz dom.
Gość powinien okazać szacunek,
szczególnie gdy pojawia się nieproszony jak ty.
Nie chcę się tu ukrywać,
- tak jak ty mnie tu nie chcesz. - Bow Lion…
Nie ukrywamy się.
Tylko nie nosimy już starych węzłów i kości.
Narody, królestwa, plemiona, to jedno i to samo.
Nie da się być ich częścią, nie oddając kawałka duszy,
którego nie odzyskasz.
Chyba w to nie wierzysz, Babo?
Byłeś wspaniałym przywódcą.
Który odpowiada za unicestwienie całego plemienia.
To nie była twoja wina.
Nie? A czyja?
Babo?
Wracaj do domu.
Proszę.
Wrócę. Razem z tobą.
Obiecałaś matce, że przestaniesz go śledzić.
Nalegała. Niczego nie obiecywałam.
Skoro twoja matka jest królową, a ty się jej sprzeciwisz,
można cię powiesić za zdradę?
Nie, jeśli się nie dowie.
Zdrada czy nie, to zły pomysł.
Jak wy służyłem monarchii
ku czci Boskiego Płomienia.
Walczyłem dla nich.
Krwawiłem dla nich.
A oni mnie zdradzili.
Zdradzili nas wszystkich.
Królowa Kane nas zdradziła.
Tamacti Jun nas zdradził
i tak zwana królowa Maghra nas zdradziła,
przeinaczając słowa Bogini dla swojego celu.
Pozbyć się królowej.
Spada to na nas,
mieszkańców Payi,
by służyć prawdziwemu słowu Bogini
i pozbyć się zła wzroku,
póki monarchia się nie otrząśnie.
Shiloh,
przyprowadź czarownika.
Nie, puśćcie mnie! Popełniacie błąd.
Nie jestem czarownikiem! Nie widzę!
- Kłamca! - Chodź.
Wiemy, że widzisz. Maczasz palce w czarnej magii.
Nie widzę. Przysięgam. Nie jestem czarownikiem!
- Nie mogą tego zrobić. - Jest ich zbyt wielu.
- Przysięgałaś bronić widzących. - To robię. Chodźmy.
- A on? - Idziemy!
Przestańcie!
To niewinny człowiek.
A jaki masz na to dowód?
Widzę jego oczy.
Okej, szlag.
Jestem królewna Haniwa, córka królowej Maghry
i w jej imieniu rozkazuję wam go puścić.
Dziecko królowej Maghry.
Rozumiesz, że tu palimy czarowników,
a nie wykonujemy ich rozkazy.
Brać ją!
Mam ją!
Proszę.
Wyłupić jej oczy!
Ku czci Boskiego Płomienia i wszystkiego, co święte…
odsyłamy twoją duszę
z powrotem do diabła!
Odsunąć się! Haniwa!
Jestem tu.
Widzę was!
Widzę was wszystkich!
Zapłacicie za to!
Dostajemy raporty z granicy. Wojsko jest w stanie gotowości.
Nasze obawy są uzasadnione, kapitanie Gosset.
Skąd mamy wiedzieć, że przekazanie Trivantianom głowy Sibeth
zagwarantuje pokój?
Mówimy o Trivantesie.
Nie mamy powodu, by wierzyć, że nie dotrzymają słowa.
Nie możesz być tego pewien.
Nie, ale wiem, co się stanie na pewno, jeśli odmówimy.
Spędziłem ostatnie miesiące, targując się z ambasador Trovere
i wierzę, że mówi prawdę.
A jeśli się mylisz?
Na rozkaz Lorda Harlana zwiększyliśmy produkcję.
Jeśli nie zawrzemy rozejmu, broń będzie gotowa.
Otrzymałem informację, że ambasador Trovere wkrótce przybędzie.
Kiedy?
Jej delegacja dotrze do bram o wschodzie słońca.
- Co? - Poruszają się szybko.
Może to dobry znak.
Trivantianie to nie jedyne zagrożenie.
Prawie codziennie otrzymujemy wieści o zamieszkach.
Wsparcie edyktu dotyczącego wzroku
wciąż dzieli ludzi.
Czemu słuchamy wieśniaka? Nie powinno go tu być.
Służy królowej tak jak ty.
To może przyjmijmy Trivantian do rady?
Będą produktywniejsi niż pewni uprzywilejowani Payanie.
Lordzie Harlanie…
Nie zapominaj,
że to królowa Maghra wynegocjowała pokój, choć wydawał się niemożliwy.
I czy muszę ci przypominać, że dziewięć miesięcy temu
nasi ludzie umierali na polu walki
i tylko dzięki mądrości i umiejętnościom królowej
nie jesteśmy teraz niewolnikami.
Mamy problem z Trivantianami. Mamy problem lokalny.
Śmierć Sibeth rozwiąże pierwszy.
Ja się zajmę drugim.
Zabicie Sibeth jest groźniejsze, niż wam się wydaje.
Niektórzy ludzie wierzą w jej proroctwo.
Może stać się męczennicą, co wywoła powstanie.
Królowo, nie masz opinii?
Nie odezwałaś się od początku spotkania.
Wybaczcie, że potrzebuję czasu,
by się zastanowić, jak najlepiej zabić moją siostrę.
Wystarczy, że ludzie będą myśleć, że zmarła w wyniku komplikacji
po porodzie.
Niektórzy wiedzą, że przeżyła poród. Prawda wyjdzie na jaw.
Pierwsza zasada rządu.
Powtarzaj kłamstwo tyle razy, by stało się dla ludzi faktem.
Jeśli nie zawrzemy pokoju z Trivantesem, nie będzie ważne, co pomyślą ludzie.
Bo będą martwi.
Moja siostra wysłała nas na wojnę.
Jeśli oddanie im jej głowy, uratuje nas, to muszę to przemyśleć.
- Wasza Wysokość… - Przemyślę to.
Koniec obrad.
Powinnaś coś wiedzieć.
Trivantianie chcą publicznego procesu.
Nie wiem. Trójkąt musi ogłosić jakieś zwycięstwo.
Chcą ją żywą?
Tak.
Będą ją torturować latami.
Najprawdopodobniej.
Rozważ alternatywę. Może nie być innego wyjścia.
Wydaje mi się,
że czekasz, aż zadziała Bogini i podejmie tę decyzję za ciebie.
Ale może to Bogini doprowadziła cię do tego miejsca.
Błędem byłoby pójście z tego powodu na wojnę.
Myślę, że w sercu wiesz, co należy zrobić.
Tak.
Nie musisz się w to angażować.
Załatwię to z Trovere.
Dam ci znać po wszystkim.
Tak bardzo nie chciałam być taka jak ona.
Nie jesteś taka jak ona.
Witamy, ambasador Trovere.
Lord Harlan.
Zakładam, że twoi ludzie wiedzą, gdzie rozbić obóz.
Pewnie chcesz się odświeżyć, odpocząć.
Gdzie jest królowa? Czemu ona mnie nie wita?
Królowa powierzyła mi załatwienie tej sprawy.
Doprawdy?
Tak.
To ekscytujące.
A sprawa jest załatwiona?
Będzie przed kolacją.
To z niecierpliwością czekam na kolację.
Tak jak ja.
Rozbić obóz!
Wycofać się!
- Gotowy? - Głupie pytanie.
Jasne. Przepuśćcie nas.
Stój, Tamacti Junie.
Tak. Zatrzymaj się.
Nie przejmuj się nim.
Wydaje straszne dźwięki, ale jest pusty w środku. Słaby i pusty.
Zamilcz, Sibeth.
Maghro? Co tu robisz?
Nie wiem, ale nie przekażemy jej dziś.
Będziesz ją chronić za cenę swojego królestwa?
To nie jej królestwo.
Królowa, która oddaje siostrę w ramach pokoju,
wyda się słaba i zdesperowana.
Nie tę siostrę.
Biedny Tamacti Jun.
Będzie się musiał zemścić kiedy indziej.
Pozwól mi ją zabrać.
Proszę.
Przykro mi.
Maghro, twój generał chyba się obraził.
Uważasz, że popełniam błąd?
Znasz mnie.
Ogromne zmiany w ostatniej chwili to moja specjalność.
Dziękuję.
Niemniej jednak
znaleźliśmy się w kłopotliwej sytuacji.
Wiem, że pani ambasador wyjątkowo za tobą przepada.
Tak, wygląda na to…
że nie jest odporna na mój urok.
To musisz ją porządnie zauroczyć.
Jesteś tu od dwóch dni. Nie szukają cię gdzieś?
A ciebie?
Nie jestem już potrzebny.
Twoja rodzina zawsze będzie cię potrzebować.
Nie będziemy o tym rozmawiać.
To pomówmy o czymś innym.
Plemiona odpowiedziały na twoje wezwanie do walki pod Greenhill Gap.
Teraz jest wiele sierot bez rodziców,
których nie ma kto nauczyć polować, nie ma kto prowadzić.
Zbyt długo wychowywałem dzieci innych ludzi.
Babo?
Idź do domu!
Co to?
Nie jesteśmy sami.
Babo?
Babo Vossie?
Znasz go?
Babo Vossie!
Halo!
Jesteś tam?
Tak naprawdę wcale nie pytam.
Wiem, że tam jesteś.
Nasi tropiciele wyśledzili twoją przyjaciółkę.
Co?
Babo…
Naprawdę sądziłeś, że nie zemścimy się za śmierć Edo?
Daj mi rzeźnika. Weź laskę. Będziemy walczyć.
Nie był moim bratem, ale tak go kochałem.
I to właśnie ta miłość mnie tu sprowadza
do brata, który go zabił,
by zakończyć twoje życie i przynieść spokój jego duszy.
Nie słyszę cię. Podejdź bliżej.
Jestem bliżej, niż ci się wydaje.
A ty już nie żyjesz.
Tylko jeszcze się nie położyłeś.
Zabiłeś ojca, a teraz brata.
Powiedz, czy kogoś ze swojej rodziny jeszcze nie zabiłeś?
Żonę?
Dzieci?
Gdy tylko chwile dzielą cię od twojej własnej śmierci…
daję ci słowo.
Znajdę ich i poderżnę im gardła w twoim imieniu.
Lion!
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.