Narody, królestwa, plemiona, to jedno i to samo.
Nie da się być ich częścią, nie oddając kawałka duszy.
Popełniacie błąd. Nie jestem czarownikiem!
Odsyłamy twoją duszę
z powrotem do diabła!
Nie mogą tego zrobić.
Komandor podporucznik Tormada z Bazy 3.
Po co wojsko wysłało naukowca na front?
Bo nauka cię ocali, pułkowniku.
Nauka wygra tę wojnę.
To chłopiec.
Nazwiemy go Wolffe.
Nie przekażemy jej dziś.
Królowa, która oddaje siostrę w ramach pokoju, wyda się słaba.
Nie tę siostrę.
Wiem, że pani ambasador wyjątkowo za tobą przepada.
Nie jest odporna na mój urok.
To musisz ją porządnie zauroczyć.
Lion!
Czyli to się skończy, gdy zabijemy Babę i podbijemy Payę?
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Ranger! - Baba!
Lion. Gdzie jest Lion?
Pomóż mi wstać.
Uwaga na rękę.
Tutaj.
Lion!
Baba. Lulu?
Tutaj.
Przykro mi.
Cokolwiek to było, rozerwało ją na strzępy.
Co za potwór to zrobił?
To byli Trivantianie.
Tak daleko od granicy?
To była zemsta. Za Edo.
- Więc przyszli po ciebie. - Lu.
Mówiłam, że sprowadzi na nas śmierć.
Przepraszam za nią.
Ma rację.
Sprowadziłem ich tu.
A teraz Bow Lion nie żyje.
To nie ma sensu.
Jeśli Trivantianie mają taką moc, czemu czekali do teraz, by jej użyć?
Mogli unicestwić ciebie i payańskie armie pod Greenhill Gap.
Wtedy jej nie mieli.
A teraz mają.
Nellicut, Wallen i Yarnes.
- Znasz ich? - Tak.
To łowcy, których byłem dowódcą.
To ludzie, którzy zabili Rowa Vano. Zwolennicy Luciena Braya.
Karą za morderstwo jest śmierć.
Karą za bycie czarownikiem jest śmierć.
Gdyby byli tu czarownicy, a ich nie ma,
to prawo już nie istnieje.
Może jesteś królową, ale nie naszą boginią.
Stwierdzenie, że coś nie istnieje, nie załatwia sprawy.
To słowa określiły ich mianem czarowników.
Słowa jedynej Bogini,
a nie matki czarowników.
Heretyczka!
Głupcze.
Lucien Bray ma cię gdzieś.
Po śmierci zostaniecie męczennikami w jego sprawie.
Próbowałem ocalić wam życie.
Mądrzejszy mężczyzna błagałby teraz litościwą królową o łaskę.
A zamiast tego zawiśniesz.
Nie za poglądy,
tylko dlatego, że jesteście idiotami.
Tamacti.
Jak mogę skazać ich na śmierć,
gdy oszczędziłam siostrę, która zabiła setki?
- Spalili człowieka żywcem. - Robiła gorsze rzeczy.
Może gdy zginą,
znajdziesz siłę, by się rozprawić z Sibeth.
Twierdzisz, że powinnam ich zabić w ramach ćwiczeń?
Nie. Twierdzę, że ich śmierć służy większemu dobru, prawu i porządkowi.
A jeśli śmierć twojej siostry załatwi nam pokój z Trivantesem…
Czyli nie chodzi ci o to, co zrobiła tobie.
Rozumiem, czemu tak uważasz.
Pamiętaj, że nie prosiłem o to stanowisko.
Nie chciałem go.
Ja tego też nie chciałam.
To razem jesteśmy żałosnymi głupcami.
Zastanawiasz się nad powrotem.
Nie przynieśli Boskiego Grzmotu tylko po to, by mnie zabić.
Trivantianie zaatakują Payę.
Być może.
To ich problem.
To będzie problem i tu, gdy przybędzie ich armia.
Wygląda na to, że już przybyła.
Przepraszam za twój dom.
Zbuduję inny.
Muszę ostrzec Maghrę.
Czyli to pożegnanie.
Dziękuję za wszystko.
Twoja rana jest czysta. Szybko się zagoi.
Pamiętaj… nie umieraj.
Uważaj na zdrajców, Babo Vossie.
Ty też, Rangerze.
Żegnaj, Lion.
Kto idzie?
Ci, którzy służyli pod moimi rozkazami, znają mój głos.
Nie odpowiadamy już przed tobą, heretyku.
Mimo to, Shiloh, jestem pewien, że twoja czaszka odpowie na mój miecz.
Czego chcesz, Tamacti Junie?
Tylko porozmawiać.
Przysięgaliśmy to samo.
Nie sądzę, że sprawi ci przyjemność walka z braćmi i siostrami.
Nie sprawi.
Ale aresztowałeś trzech z nas
i czekają oni na egzekucję z rozkazu twojej królowej.
To ty ich wysłałeś na śmierć.
Dotrzymali przysięgi.
Jestem pewien, że będzie to pociechą dla ich rodzin.
Ilu jeszcze swoich ludzi poświęcisz?
Ilu będzie trzeba.
A ty powinieneś stać obok mnie.
Twoja królowa zgrzeszyła…
Nie przyszedłem debatować!
Żałosne.
To się skończy dzisiaj.
Koniec przemów. Koniec spotkań.
Wycofaj się w ciszy.
A jeśli nie?
To ja cię uciszę.
Liczyłem na to, że to powiesz.
Zrobiłeś się wolniejszy.
Dla ciebie i tak za szybki.
- Lucien! - Cofnąć się!
Byłeś żołnierzem Bogini.
Człowiekiem wiary.
Co się z tobą stało?
Umarłem.
I trafiłem tam, dokąd idą zmarli.
I powiem ci, że nie jest tam tak, jak nam mówiono.
Byłem zawiedziony.
Byłeś opętany!
Bracie, nie masz o niczym pojęcia.
Co…
Idźcie do domu.
Wszyscy.
Ten kościół jest zamknięty.
Jesteś w tym dobry.
- Jestem troskliwym gospodarzem. - Ale jestem na ciebie zła.
A nie wyglądasz.
Nie powinno mnie tu być.
Cieszę się, że jesteś.
Mówię poważnie.
Powinnam być w Trivantesie z Sibeth zakutą w kajdany.
Wkrótce ją dostaniesz.
Mój rząd nie jest znany z cierpliwości.
Z mojego doświadczenia,
cierpliwość, jak większość rzeczy, ma swoją cenę.
Mów dalej.
Załatwię dodatkową dostawę węgla
za połowę normalnej ceny.
Za darmo.
Jak mówiłem, za darmo.
I kolejny taki transport za każdy dzień zwłoki.
Chcesz mnie złamać?
Wręcz przeciwnie,
Maghra kazała ci mnie przekonać.
Daję ci zachętę, byś ty przekonał ją.
Choć tyle mogę zrobić w imię pokoju.
Zuch chłopak.
Możesz wrócić do przekonywania mnie.
Je więcej niż bliźniaki razem wzięte.
Gdybyś go tu zostawiła,
nie męczyłby cię jego płacz.
Przecież nigdzie się nie wybieram.
Uspokajanie go to nie problem, tylko odwiedzanie ciebie.
Słyszałam, że aresztowałaś łowców, którzy zlekceważyli mój edykt.
Brawo.
Powiedz, kiedy będzie egzekucja?
Nie wahaj się teraz, Maghro.
Potwierdzisz tym słabość charakteru.
Rada zje cię żywcem.
Niektórzy mogą uznać oszczędzenie życia za siłę charakteru.
Wcale nie. Nie w twoim przypadku.
Jako królowa czasem musisz robić rzeczy, które inni uważają za złe,
które ty możesz uważać za złe,
dla dobra królestwa.
Nikomu się nie przysłużysz, jeśli nie egzekwujesz prawa.
Nikt by się nie ośmielił tego zrobić, gdy ja byłam królową.
I jeśli ja uważałabym, z jakiegokolwiek powodu,
że mam poświęcić życie siostry na rzecz wroga…
Nie.
…dotrzymałabym tej obietnicy.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Wiem, że Trivantianie przybyli wczoraj, a ja wciąż tu jestem i żyję.
Jesteś tu, bo dziecko musi jeść.
Masz mnóstwo mamek.
Naprawdę wykorzystujesz mojego syna jako wymówkę dla swoich porażek?
Gdybym była na twoim miejscu, już przekazałabym im twoją głowę.
Oni nie chcą twojej głowy.
Chcą ciebie. Żywą.
I nie martw się.
Wkrótce braknie mi wymówek
i będziesz w drodze do Trivantesu.
Wrócę, gdy dziecko skończy jeść.
Nie podnoś głosu.
Ty.
Ty widzisz?
Jesteś synem Jerlamarela.
Oloman, prawda?
Znam twoją siostrę…
Haniwę.
Haniwę?
Ona żyje?
Nie przepada za tobą.
Nie wątpię.
Ta broń. Ty ją stworzyłeś?
Nie miałem wyboru.
Teraz masz.
- Co robisz? - Uwalniam cię.
Nie, nie, nie. Przestań.
Nie rozumiesz. Mają moją rodzinę.
Zabiją ich, jeśli ucieknę.
Tak jak zabili mi ojca.
Tormada zabił Jerlamarela?
Nie.
Edo Voss go zabił.
Edo?
Jesteś pewien?
Byłem przy tym.
- Ta broń? - To technologia starożytnych.
Węgiel, który wybucha, gdy się go podpali.
Nazywali to bombami.
Mam gdzieś, jak się nazywają.
Musisz przestać je robić.
Zginą tysiące.
Gdzie przetrzymują twoją rodzinę?
Na terenie ojca.
Okej.
Wydostanę cię stąd.
Uwolnisz rodzinę.
A ja wrócę do Trivantesu.
Gdy Trójkąt dowie się, że Tormada współpracuje z widzącymi,
zostanie zdegradowany i postawiony przed sądem.
Mylisz się.
Co?
Tormada właśnie zakończył wojnę z Ganite.
Powitają go jak bohatera.
- Złamał prawo. - Wygrał.
Poza tym mamy ich już dużo.
Ile?
Setki.
Okej, nowy plan.
Uwolnimy twoją rodzinę.
A potem zniszczymy bomby.
Tormada będzie zawiedziony.
Wiązał z tobą duże nadzieje.
Będzie miał twoje zwłoki do badania.
Oloman!
Potrzebowałem go żywego, głupcy!
Zatrzymać ją!
Stój!
Coraz lepiej ci idzie.
Dzięki.
To koń Toada?
Tak.
Wyobrażałeś sobie, że będziesz tęsknił za łowcą?
Niczego z tego sobie nie wyobrażałem.
Chodzi ci o Wolffe’a?
- Przestań. - Kofunie.
Ma wiele na głowie.
Jest zbyt wrażliwy.
Albo ty jesteś za mało wrażliwa.
Musisz mówić wszystko, co przyjdzie ci na myśl?
Kofun został ojcem, nim był na to gotowy.
Jest mu wstyd i jest zagubiony.
Dlaczego karze za to mnie?
To nie moja wina.
Nie, ale jesteś za niego odpowiedzialna.
Odpowiedzialność to wielki ciężar.
Kofun ma syna.
Ty masz Kofuna.
A ja mam ciebie.
I jak często ty mnie za to karzesz?
Przepraszam. Nie robię tego specjalnie.
Wszystko jest pogmatwane.
Myślisz o Rowie Vano.
Spalili go żywcem.
Mnie też by spalili.
Hej.
Nigdy na to nie pozwolę.
Nie rozumieją, o ile łatwiej byłoby mi ich zabić?
Mogłabym zabijać dziesięciu dziennie.
Z odległości 30 metrów.
Nie wiedzieliby, kto to zrobił.
I stałabyś się tym, kogo się boją.
Może powinni się nas bać bardziej, niż się boją.
Kofunie.
Będziesz tam stał i udawał, że nie masz syna?
Jerlamarel miał wady,
ale przynajmniej nie zaprzeczał twemu istnieniu.
Chodź tu.
- Weź go na ręce. - Nie umiem.
Spróbuj.
Ty go zrobiłeś.
Rozumiem, że to dla ciebie trudne,
ale jesteśmy twoją rodziną.
Twoim obowiązkiem jest ochrona Wolffiego.
I jego matki.
Kofunie, zostań.
Tu jest twoje miejsce!
- Kofunie, co robisz… - Wychodzę.
Kłopoty w raju.
Nie dość go skrzywdziłaś?
Skrzywdziłam?
Urodziłam mu dziecko.
Dałam mu cel.
Co ty masz w sobie?
To coś, co każe ci ranić wszystkich wokół?
Nie wiem.
Może to samo, co dawało mi siłę, by rządzić.
Tę siłę, której tobie brakuje.
Kochałam cię.
I wciąż kochasz.
Wolffe. Wszystko w porządku.
Źle robię, pozwalając ci spędzać z nim czas.
Tylko go zdeprawujesz.
Tak jak mojego syna.
Nie skończyłam go karmić, Maghro.
- Już dobrze. - Oddaj go.
Już dobrze.
- Potrzebuje matki. - Nie będzie jej miał.
Skończyłam z tobą, Sibeth.
Chcesz, bym pokazała siłę? Zacznę od tego.
Straż!
Maghra?
Maghra!
Jestem pewien, że królowa zaraz do nas dołączy.
Wybacz, że ja nie jestem pewna,
bo wcześniej nie raczyła zobaczyć się ze mną.
Nie chciała cię obrazić.
To wyjątkowo kiepski dzień.
Kiepski dzień?
Jeśli nie dostanę Sibeth w łańcuchach, będzie takich więcej.
Jesteś spięta.
Pieprzę się z mężem królowej na terytorium wroga,
gdy losy naszych krajów wiszą na włosku.
Słuszna uwaga.
Harlanie.
Wszystko będzie dobrze, okej?
Tylko się uspokój.
Nie ułatwiasz tego.
To ty pieprzysz się z mężem królowej na terytorium wroga.
Przepraszam, ambasadorko Trovere, że nie powitałam pani wcześniej.
To trudny czas.
Nic się nie stało. Lord Harlan się mną zaopiekował.
Tak, jest lepszym towarzyszem ode mnie.
Dołączysz do nas, królowo?
Niestety nie.
Pewne sprawy wagi państwowej wymagają mojej uwagi.
Chciałam tylko przyjść
i życzyć miłej podróży do domu.
Wasza wysokość, wybaczy.
Sądziłam, że Lord Harlan przekazał,
że nie wyjadę, póki nie wypełnię misji.
- Moja siostra. - Zgadza się.
Wyobrażam sobie, jakie to musi być bolesne.
Możesz ją zabrać.
Dostaniesz ją przed wschodem słońca.
W takim razie w imieniu rządu Trivantesu
dziękuję za gościnę.
To ja dziękuję.
Gładko poszło.
Halo?
Już dobrze. Nie, Nie.
Dobry pies. Zostań.
Baba?
Maghro.
Maghro, proszę.
Gdzie byłeś?
Czemu nas zostawiłeś?
Co ci się stało?
Znaleźli mnie.
Kto się znalazł?
Trivantianie.
Byłeś w Trivantesie?
Nie, oni byli tutaj… Ta nowa broń.
To coś dużego, jak Boski Grzmot.
Ogień i siła.
Rozerwała ziemię pode mną.
Bow Lion nie żyje.
Co? Dlaczego… O czym ty mówisz?
Rozerwało ją na więcej kawałków, niż mogłem zebrać i pochować.
Już dobrze.
Co to za broń?
Nie wiem.
Nie zbudowali jej, by mnie zabić.
Przyjdą tu wygrać wojnę.
Babo, już nie jesteśmy w stanie wojny.
Odkąd odszedłeś, negocjowałam pokój z Trivantianami.
To cię okłamywano.
Gdy ty negocjowałaś,
żołnierze byli w Górach Północnych
z bronią potężniejszą, niż możesz sobie wyobrazić.
Żaden żołnierz z nią nie wygra.
Jest tu ambasadorka Trivantesu.
Wydawała się zadowolona z pokoju.
Ambasadorka tu jest?
Musisz ją uwięzić i przesłuchać.
Nie mogę zamknąć ambasadorki Trovere bez dowodu.
To unieważniłoby traktat przed podpisaniem.
Nie słuchasz. Nie ma pokoju. Nigdy nie było.
Zostałaś oszukana.
A pomyślałeś, że to może ciebie oszukano?
Jesteś pewien, że zaatakowali cię Trivantianie?
- Maghro… - Babo, długo cię nie było.
Nie masz pojęcia, co tu się dzieje.
Masz rację.
Nie było mnie tu.
Później za to przeproszę.
Ale teraz mówię ci, że w Payi są trivantiańscy żołnierze
z bronią, która zrówna twoje królestwo z ziemią.
Musisz szykować armie do marszu.
Chcesz, byśmy wywołali wojnę?
Już jesteście w stanie wojny!
Im dłużej jej unikasz, tym wyższą cenę zapłacimy.
Babo.
- Nie. - Babo!
Gdzie jest ambasadorka?
Nie ruszaj się.
Jesteś ambasadorką?
Tak.
Co to ma być? Kim jesteś?
Ja będę zadawać pytania, a ty odpowiadać.
Chwila, Baba Voss?
Co to ma być?
- Harlan? - Tak.
Baba Voss?
- Proszę, nie zabijaj mnie. - Nie zabije cię.
Babo, puść ją albo każę cię wtrącić do więzienia.
- Zamilcz. - Postradałeś rozum?
Zamknij się. Nie będę powtarzał.
Dobrze, bo zaczynasz mnie wkurzać!
Maghra wie, że tu jesteś?
- A wie, że ty tu jesteś? - Pieprz się.
To zły pomysł.
- Nieźle. - Nieźle, bracie.
Wielki zdrajca, Baba Voss.
Zaraz cię zabiję.
Pani ambasador.
Rozumiem pani złość,
ale zalecam ostrożność.
- Zaatakował mnie. - I zostanie ukarany.
Mówię tylko…
że prawie osiągnęliśmy pokój, na który tak ciężko pracowałaś.
Nie ma pokoju. Jesteś kłamcą.
Babo, nigdy nie byłeś dobrym mówcą.
Lepiej zamilcz.
Jej armia jest w Payi z bronią z grzmotu i ognia.
Właśnie przechodzą przez Góry Północne.
Do kurwy nędzy. Grzmot i ogień. O czym ty mówisz?
Ta zdradliwa szumowina nie będzie mnie nazywać kłamcą!
Przestańcie, wszyscy. To rozkaz.
I Maghra. Wyśmienicie.
Mówiłam dość!
Trovere.
Proszę.
Opuścić broń.
Haniwa.
Przez lata pracy
nigdy nie widziałam tak rażącego naruszenia protokołów dyplomatycznych.
Zranił moich żołnierzy i zaatakował mnie w łóżku.
Babo, coś ty zrobił?
Oszukują cię, kochanie.
Nie dałeś mi czasu zastanowić się nad tym.
Nie zostawiłaś mi wyboru.
I ty mi go nie zostawiasz.
Twoje bezmyślne zachowanie naraziło nasz pokój i życie Payan.
Aresztować Babę Vossa.
Mamo! Nie!
Trzymać go pod strażą w moim domu, aż wrócę.
Jeśli będzie się opierał, wtrącić do lochu.
Spokojnie, Haniwo. Nie będę się opierał.
Ambasadorko Trovere, zapewniam,
że nigdy nie zrobiłabym nic, żeby narazić wypracowany pokój.
Pozwolę sobie przypomnieć,
że siostra Waszej Wysokości zamordowała delegatów,
gdy ostatnim razem spotkaliśmy się, by negocjować pokój.
Rozumiem.
Proszę mi wierzyć, że nie jestem taka jak siostra.
Proszę przyjąć moje szczere przeprosiny.
Proszę mi wybaczyć, ale w tej chwili tego nie zrobię.
Kiedy wrócił?
Dziś.
Nie marnuje czasu, co?
Harlanie.
Mógł wszystko zepsuć.
Harlanie, a jeśli on ma rację?
Że Trivantianie mają nową broń z grzmotu i ognia?
Ale zamiast nas zaatakować, poszli aż w Góry Północne,
by zaatakować jednego człowieka?
Tak.
Spróbuję uspokoić panią ambasador.
Czyje to dziecko?
Musimy porozmawiać.
Jest nasze.
Nie.
Harlana.
Oczywiście, że nie.
Porzuciłeś mnie…
ale ja tego nie zrobiłam.
To czyje?
Nazywa się Wolffe.
To syn Kofuna.
- Kofuna? - Mam ci wiele do powiedzenia.
Czemu dziecko jest z tobą, a nie z matką?
Bo matką jest Sibeth.
- Co? Jak to? - Uwiodła go.
- Jest więźniem. - Wcześniej.
Wiele się działo, gdy cię nie było.
O nie.
Skoro to dziecko Kofuna, to czemu nie jest z nim?
Trudno mu zaakceptować, że dziecko jest jego.
Więc ty się nim zajmujesz?
Gdzie jest Paris?
Sibeth!
Babo, stój!
Rano oddajemy Sibeth Trivantianom.
Przyrzekam, że cokolwiek jej zrobisz, nie równa się to z tym, co oni jej zrobią.
- Sibeth! - Babo, stój!
- Gdzie ona jest? - Straż!
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.