Gdy Sibeth przybyła do Pennsy, wiedziałem, że będzie problemem.
Tylko nie wiedziałem, że takim dużym.
Zakładam, że gdzieś w ukryciu masz byłą królową.
Był z tym pewien kłopot.
Nie ufasz mi.
Jasne, że nie. To w tobie lubię.
Moje bomby pozwolą nam podbić ich królestwo
i je zająć.
Ten, kto ma broń pod kontrolą, ma ostatnie zdanie.
Jeśli Trivantianie mają taką broń,
nikt ich nie powstrzyma.
Wiemy, gdzie są bomby.
Właśnie idziemy je zniszczyć.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
To, co mówisz, jest na granicy zdrady stanu.
To nie mówmy już nic więcej.
Powiedz mi, co się dzieje…
To była broń Tormady. Zniszczył Trójkąt.
- To jest przewrót. - Była w to zamieszana. I ty też jesteś.
Przyszła królowa.
Królowa Maghra. Co za niespodzianka.
Maghra nie jest waszą królową.
Łowcy czarowników służyli ci lojalnie
i bez wahania przez wszystkie lata panowania,
podróżując do najdalszych zakątków królestwa, by pozbyć się zła.
Potem odrzuciłaś boskie doktryny,
niszcząc nas i zmuszając, byśmy się ukrywali.
Teraz mówisz, że chcesz, byśmy znowu ci służyli,
jakby to się nigdy nie stało?
Tak, zgadza się.
To zapytam,
czemu, kurwa, mielibyśmy to zrobić?
Czemu cię nie zabić jako heretyczkę i mieć to z głowy?
Lucien ma rację.
Przysporzyłam wam bólu i cierpienia.
I za to najmocniej was przepraszam.
Moja siostra, długo uważana za zmarłą, została mi zwrócona.
I w radości
i wdzięczności Boskiemu Płomieniowi otworzyłam serce.
Siostra mnie opętała.
Ona i jej dwoje dzieci.
I zbłądziłam.
Tak jak wy, wiele się za to wycierpiałam.
Ostatnie dziewięć miesięcy spędziłam zakuta.
Głodzili mnie. Torturowali.
Odebrali mi dziecko.
Ale to nie oni.
Nie, byli tylko narzędziami Boskiego Płomienia.
Testowali mnie.
Poddawali mnie tym próbom, by raz jeszcze oczyścić moje serce,
bym mogła odzyskać moje święte królestwo dla sprawiedliwych.
I czemu mamy ci wierzyć?
Czemu macie mi wierzyć?
Bo jestem waszą królową!
Jestem waszą królową
wybraną przez boginię.
I żaden człowiek tego nie zmieni. Ani moja siostra, ani Trivantianie.
Ani ty, Lucienie.
To ja wypowiedziałam wojnę Trivantianom,
ja przewidziałam nasze zwycięstwo pod Greenhill Gap.
I od tamtej pory do zabicia mnie wzywał Tamacti Jun,
moja siostra i jej skorumpowana rada, Trivantianie.
A jednak żadne z nich nie dało rady wykonać tego prostego zadania
przyłożenia mi ostrza do gardła,
ani nie utrzymały mnie ich łańcuchy.
Boski Płomień wysłał mnie, bym was znalazła.
Jesteście żołnierzami bez kraju…
bez prawa do korony.
Czeka was jeden z dwóch losów.
Albo dorwie was armia mojej siostry,
albo zostaniecie niewolnikami Trivantian.
Czemu macie mi wierzyć?
Bo tylko mnie macie! A ja was kocham!
Zamierzam odzyskać tron ojca.
Boski Płomień pokazał mi drogę.
I teraz proszę was.
Nie, rozkazuję wam,
w jej imieniu walczcie po mojej stronie!
By odzyskać nasze święte królestwo!
Dla bogini i dla was samych.
Moi święci wojownicy!
Prawdziwi obrońcy Payi!
Haniwa.
Widziałeś go?
- Kogo? - Harlana.
- Jest tam z resztą. - Jako więzień?
- Nie wiem, nie sądzę. - Zapomnij o nim.
Zajmę się nim później. Pomóż mi zamknąć drzwi.
Okej.
Wszyscy nie żyją.
Wszyscy?
Kto to był? Payańscy żołnierze?
Jeśli tak, to żaden z nich tu nie zginął.
To są nasi żołnierze.
To mało prawdopodobne.
Sprawdźcie bomby i dzieci.
Tak jest.
Szyk!
Sprawdzić dom.
Tak jest.
Drzwi są zabarykadowane.
Zabarykadowane?
Czyli nie jesteśmy sami.
Idźcie dalej.
Wren, nie potrzebuję cię tu. Znajdź Haniwę.
Obiecałam ich bratu, że ich przypilnuję.
Nie mamy czasu na kłótnie.
Zostaję.
Dobrze. Idziesz ostatnia. Pilnuj tyłów.
Kolejnych czterech.
- Bomby? - Bezpieczne.
To dzieci z budynku?
Dzieci nie zabiły dwóch tuzinów żołnierzy. To ktoś inny.
Może zabrali dzieci ze sobą albo…
Kapitanie Armagon.
Przeszukać teren.
Znajdźcie te dzieci.
- Mają być żywe. - Tak jest.
Tormada, przyszliśmy po bomby. Zabierzmy je i chodźmy.
Jak zawsze myślisz w małej skali.
Zawsze w danej chwili, nigdy do przodu.
Straciliśmy już Olomana.
Bez innych widzących dzieci nie będziemy mieli bomb.
Nie po to spędziłem nad bombami tyle czasu, by stracić budowniczych.
- Charlotte. - Słyszę ich. Jak blisko?
Zbyt blisko.
Do drzewa. Idźcie.
No dalej. Na ziemię.
Zamknijcie oczy.
Ty tam.
Nie chcemy skrzywdzić dzieci.
To odejdźcie.
Zabić ją!
Wszyscy cali? Wszyscy są?
Tak.
Nic mi nie jest.
Okej. Idziemy dalej.
Chodźcie. Zawsze za mną.
Nie wiem, kim jesteście.
I nie obchodzi mnie to.
Ale jeśli macie tam moje dzieci, to możemy się dogadać.
To nie są twoje dzieci.
Sheva.
Dorosłaś i przewodzisz powstaniu.
- Jestem pod wrażeniem. - Pieprz się!
Nie chcę cię zabić, Shevo.
Ale zabiję, jeśli będę musiał.
Ciebie i twoją rodzinę.
Ktokolwiek tam z tobą jest może mnie nie znać, ale ty znasz.
Więc wiesz, że przejdę przez te drzwi.
Znam cię lepiej, niż myślisz, Tormado.
Znam ten głos.
Ranger. Mój stary przyjaciel.
Stęskniłem się za naszymi sesjami.
Tak, wiem!
Dlatego dałem ci te wszystkie blizny, byś mnie zapamiętał, nim wyjechałem.
Tak.
A ja będę pamiętał utrzymać cię przy życiu dość długo, byś tego pożałował.
Wielkie słowa jak na takiego gnoja!
Jego czas nadejdzie. Obiecuję.
Ranger. Jesteś tam?
Nie?
To z kim negocjuję?
Mówi Baba Voss.
I ja nie negocjuję.
Baba Voss.
Zebrałaś tam sobie niezłą bandę wyrzutków, Shevo.
Przysłużyłaś mi się. Mogę ich zabić wszystkich na raz.
Otwórzcie te drzwi!
Baba Voss.
Chwilowe pogorszenie sprawy.
Które sprowadził na nas twój brak samokontroli.
Przyznaję, że źle go oceniłem.
Przyznajesz. Co za ulga.
- Mogę coś zasugerować? - Harlanie…
Miał nic nie mówić.
Sheva i jej rodzina sprzedała córkę Baby Vossa Trivantianom, okej?
Nie są przyjaciółmi.
A po strzałach w żołnierzach wnioskuję,
że jego córka jest tam z nim.
A jeśli ona tam jest, to możesz być pewien, że jego syn też.
Daj mu czas, by zrozumiał, że jest w pułapce.
Odda ci dziewczynę, by ocalić własne dzieci, gwarantuję.
Lordzie Harlanie.
Może jednak się nam przydasz.
Babo Vossie!
Rozumiem, że twoje dzieci są z tobą,
legendarni Haniwa i Kofun z bitwy pod Greenhill Gap.
Nie mam dzieci, więc nie jestem ekspertem,
ale mam wrażenie, że masz w zwyczaju narażać ich życie.
Pozwoliłbyś dzieciom umrzeć,
by chronić rodzinę, która sprzedała twoją córkę Edo?
Oddaj mi Shevę i jej rodzeństwo,
a daję ci słowo,
że Haniwa i Kofun przeżyją.
Ale jeśli będę musiał po nich iść,
to wszyscy zginą.
Dam ci czas, byś to przemyślał.
Powinnam się poddać.
To moja rodzina was skrzywdziła. Pozwól mi to naprawić.
Zmuszono was do pracy dla niego.
Ja go znam. Ty go znasz.
Zrobił cokolwiek, byś mu wierzyła, że dotrzyma słowa?
- Nie. - Nie.
W końcu przejdą przez te drzwi.
Tak.
Więc bądźmy gotowi.
Czy to…
Synu, co to jest?
Olej?
Nie, chyba paliwo. Coś jak olej, ale szybciej się pali.
A to jest…
Tak, to lampa.
Jak ci to wyjaśnić?
Rozjaśnia ciemność, byśmy widzieli.
Boski Płomień w ręku.
Nie do końca, ale bardzo się nagrzewa.
Uważaj.
Lufa, rękojeść, magazynek…
spust.
Kładź palec na spuście, tylko gdy jesteś gotowa strzelić.
I celuj tylko w to, co chcesz zniszczyć.
Ranger.
Myślę, że wystarczy.
To dobry dzień na zabijanie.
Cała ta gadka, że nie walczysz za żaden naród.
I oto jesteś.
Nie jestem tu dla Pennsy, tylko dla ciebie.
Ty też nie jesteś tu dla Pennsy, tylko dla swojej rodziny.
To jest zabawne.
Los całego królestwa spoczywa na barkach ludzi,
którzy mają je gdzieś.
O co chodzi?
Stamtąd słyszałem twoje myśli.
Chodzi o to, co Tormada mówił o moich dzieciach.
Całe życie je ochraniasz.
A potem ciągle je narażałem.
Poznałem twoje dzieci. Nie są już dziećmi.
Teraz idą własną drogą.
Nadchodzi taki czas, gdy wybór nie należy już do nas.
A to ci się nie podoba.
Nie, nie podoba mi się.
Nie, bo jesteś człowiekiem, który lubi mówić ludziom, co mają robić!
Babo Vossie…
możemy tu umrzeć.
Ale nim umrzemy, muszę się czegoś dowiedzieć.
Dlaczego nie potrafię podkraść się do ciebie?
To przez te ogromne jaja, które obijają ci się o uda.
Co drugi krok strzyka ci w lewym kolanie.
Co?
Przez to wiem, że idziesz.
Naprawdę?
Tak.
Zrób dziurę.
Zaczynamy?
Tato?
Tam jest za dużo ścian.
Potrzebowałem świeżego powietrza.
Jerlamarel lubił odcinać się od świata.
Tak robili przodkowie.
Myśleli, że tak się chronią.
Ale tylko się odcinali.
Bali się.
I mieli rację.
Babo Vossie, skończył ci się czas. Przekaż mi dzieci.
Chyba źle ich oceniłeś, Harlanie.
Do dzieła.
Zrobiłeś, co mogłeś, by ich ocalić.
To nie potrwa długo.
Nie. To potrwa dłużej, niż ci się zdaje.
Brak oporu.
Haniwa?
- Idź, idź. - Okej.
- Ilu zabiłeś? - Ty pierwszy. Ilu zabiłeś?
- Jednocześnie. - Okej.
- Sześciu. - Siedmiu. Wygrałem.
O nie.
Sheva.
Niedługo przestanie ci dzwonić w uszach.
Chodźmy.
Haniwa.
Bomby?
- Gotowe do przeniesienia. - Za mną.
Szyk!
Co się dzieje?
Ocaliłaś mi życie. Teraz ja ocalę twoje.
Nie ruszaj się. Cisza.
Co to ma być?
Nie ruszaj się. Są ze mną.
- Co zrobiłeś? - To, co musiałem.
Guntar.
Harlan.
Spóźniłeś się.
- Nie ma za co. - Kończ. Idziemy.
- Zabiją cię, jeśli mnie zabijesz. - Zdradziłeś mnie.
Ty mnie pierwsza.
Zaoferowałam ci nowe życie.
Okazuje się, że byłem przywiązany do poprzedniego.
Zniszczymy Pennsę i wszystkich, którzy tam są.
Proszę, Trovere, proszę.
Nie każ mi tego robić.
Trovere, proszę.
Szlag. Przepraszam.
Tak mi przykro. Nie powinienem był…
Tak mi przykro.
Kochałeś mnie, prawda?
Choć trochę?
Wiesz, że tak.
Wiesz, że tak. Już dobrze.
Tato?
Kofunie.
- Nic ci nie jest? - Nie. A tobie?
Było ich więcej.
Ale nie ma.
To koniec.
Babo, sprawdziłem martwych.
Nie ma tu Tormady.
Kurwa!
Harlan!
Babo. Czas nas nagli.
Musimy…
Tato, puść go.
- Dopuściłeś do tego! - Tato!
Kupiłem wam czas.
Jego ludzie zabili resztę Trivantian.
- Nie ufam ci! - Mam to gdzieś!
- Gdzie jest Tormada? - Zniknął.
- Kurwa. - I zabrał bomby.
- Dokąd poszedł? - Kurwa! To bez znaczenia.
Pieprzony dupek. Wiemy, dokąd pójdzie.
Do Pennsy.
Z bombami nie będą poruszać się szybko.
- Chodźmy. - Nie, Kofunie.
Nie. Idziemy za nim.
Stąd jest kilka dróg.
Nawet jeśli ich wyśledzimy, będą dobrze chronieni.
Jesteśmy szybsi.
Dlatego musimy iść do Pennsy. Podnieść alarm. Wyjść im naprzeciw z armią.
- Harlan ma rację. - Co?
Pokonają nas podczas walki.
Tato…
Kofunie, odczuwasz energię z walki.
Ale ona wkrótce minie i będziesz się czuł słaby.
Musimy chwilę odpocząć i szybko pójdziemy do Pennsy, okej?
Nie zostanę tu.
Trzeba ci zmienić bandaż.
Okej? Czuję to. Zaufaj mi.
Niech znajdą ją w jej domu. Nikt nie musi wiedzieć, że brała w tym udział.
Tak jest.
Nie idziesz z nimi?
Nie. Pomyślałem, że przyda ci się towarzystwo.
To się pewnie dla nas dobrze nie skończy.
Powiedz mi coś, czego nie wiem.
- Kofunie! - Stój!
- Musimy go powstrzymać. - Nie.
Kofunie… to nasze dziedzictwo.
To dziedzictwo Jerlamarela. Nie nasze.
To jest większe od niego. Większe od nas.
To miejsce zniszczyło życia tych, których kochamy!
Okej? A te bomby mogą być końcem wszystkiego.
Ale to nie bomby palisz! Prawda?
Tam są całe wieki wiedzy, a ty…
- Nie pozwolę tego spalić. Nie pozwolę mu. - Nie.
Stój!
Nie powstrzymasz go.
Poważnie?
Tylko to miejsce nam zostało. Będziemy tu bezpieczni.
Mówi osoba z bronią w ręku.
Nie pozwolę ci mi tego odebrać.
Haniwo, to ja.
Rzuć broń.
Proszę? Rzuć ją.
Naprawdę?
Chcesz mnie zastrzelić? Własnego brata!
Co, do diabła? Zastrzelisz mnie?
Chodź tu!
Chodź…
- Nie możesz tego zrobić! Przestań! - Nie!
Przestań! To koniec! Już po wszystkim. To koniec!
Haniwo! Przestańcie! Musimy stąd wyjść!
- Coś ty zrobił? - Haniwo.
Haniwo. Wiem. Przepraszam.
Umrzemy, jeśli nie wyjdziemy. Przepraszam.
Tęsknię za domem.
Zabierz dzieci w bezpieczne miejsce i potem tam się udaj.
Wrócę do ciebie.
Nie stań się Payaninem.
Nie należę do żadnego narodu.
Należysz do mnie.
Bądź silna, Haniwo.
To miejsce…
z całą tą wiedzą…
To była nasza droga naprzód.
Jak cię znam, znajdziesz inną drogę.
Ale wrócisz?
Już za mną tęsknisz?
Nie.
Trochę.
Wrócę.
Tylko się postaraj i nie umrzyj do tego czasu. Okej?
Postaram się.
Okej.
Charlotte.
Okej. Idź już stąd.
Okej! Chodźmy.
Hayah, Hoveh, zawsze za mną. Sheva! Zawsze za nimi.
Haniwo.
Dziękuję za ocalenie mojej rodziny.
To też moja rodzina.
Czyli jesteśmy siostrami.
Przykro mi z powodu waszego domu.
Nie szkodzi.
Są inne.
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.