Babo Vossie!
Pozwoliłbyś dzieciom umrzeć,
by chronić rodzinę, która sprzedała twoją córkę Edo?
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Bomby? - Gotowe do przeniesienia.
Zniszczymy Pennsę i wszystkich, którzy tam są.
Szlag. Przepraszam.
Rzuć broń.
Przestań!
- Przestańcie! - Coś ty zrobił?
Musimy stąd wyjść!
Haniwo.
- Tormada zniknął. - I zabrał bomby.
Dlatego musimy iść do Pennsy. Podnieść alarm. Wyjść im naprzeciw z armią.
Łowcy pozwalają sobie na zbyt wiele.
Sprzeciwienie się edyktowi karane jest śmiercią.
Zamierzam odzyskać tron ojca.
I proszę, byście walczyli po mojej stronie!
Prawdziwi obrońcy Payi!
Chcę żołnierzy przy kościele
i przy ich domach, na wypadek gdyby wrócili.
Nie sądzę, że łowcy wrócą.
Zakazałaś im ich wierzeń.
Zostały zakazane w całej Payi. Dokąd pójdą?
To duże królestwo.
Podejrzewam, że pójdą do miast na obrzeżach, do Lebnina, Altoony,
tam znajdą bardziej przychylną przystań.
Czy lordowie Diego i Torrance odezwali się? Znajdźcie ich.
Już to zrobiłem.
Może się czegoś dowiemy. Rada już się zebrała.
Jakieś informacje o mojej rodzinie?
Nawet jeśli wszystko poszło gładko w Domu Oświecenia,
to jeszcze by nie wrócili.
A od kiedy wszystko idzie gładko?
Mówiłeś, że rada się już zebrała?
Tak.
To czemu jej nie słyszę?
Czuję krew.
Wszyscy?
Chyba tak.
Lord Diego.
Łowcy czarowników.
Krew jest ciepła. Zabiorę cię w bezpieczne miejsce.
- To się nie uda. - O czym ty mówisz?
Musimy dotrzeć do Pennsy przed Tormadą.
Musimy zdążyć zebrać armię,
ufortyfikować miasto, wymyślić plan.
Znasz szybszą drogę?
Tak, znam.
Używają jej przemytnicy.
Czemu mówisz to dopiero teraz?
Bo jest niebezpieczna, okej?
Ale zaoszczędzimy cały dzień. Może dwa.
Chcesz ich przeprowadzić przez Niziny? Oszalałeś.
Czym są te Niziny?
Nie ma ich na mapach. A teren jest trudny.
- Co to znaczy? - Straciliśmy tam ludzi.
- Jak? - Nie wiemy.
- Są tam duchy. - Nie zaczynaj.
Nie jest idealna, ale to najszybsza droga.
Jest nas siedmioro, z czego troje widzi.
Szedłem tamtędy wiele razy, mając mniej.
Ile razy?
Dwa.
Ty prowadź.
Jasne. Ukarz tego, który wymyślił plan.
Jak ci łowcy sforsowali naszą obronę?
Nie było ich wielu. Wystarczyło trzech albo czterech.
To byli głównie bezbronni cywile.
To moja wina.
Maghro.
Miałam ich w swoich rękach, mogłam powiesić.
A ich wypuściłam.
Okazałaś łaskę.
Moja łaska zabiła właśnie całą radę.
Moja siostra miała rację.
Przemoc zwalcza się przemocą.
Znajdę tych łowców.
To mordercy i zapłacą za to.
Zostaw to mnie. Powinnaś mieć czyste ręce.
Na to już za późno.
Witam. Szybko się zjawiłaś.
Słyszałam, że jeden człowiek wybił cały twój batalion.
Człowiek, którego rzekomo zabiłeś.
Tak, tak, tak. Baba Voss.
Moja wina, dostałem nauczkę, i tak dalej.
Ale po co mówić o dawnych błędach,
gdy możemy pomówić o tym, ilu żołnierzy mi przyprowadziłaś?
Żałośnie mało. Musiałam być ostrożna.
Dopóki nie kupię lojalności generałów,
nie mogę ujawniać swojego udziału.
Rozsądne podejście.
Może. Ale mamy o pułk za mało.
Zajmiemy Pennsę?
Wciąż nie doceniasz siły moich bomb.
Martwi mnie, czy mamy dość żołnierzy, by je podłożyć.
Nie potrzebujemy już żołnierzy.
Zbudowaliśmy maszyny, które je wystrzelą na duże odległości.
- Przetestowałeś te maszyny? - Obrażasz mnie.
A widzące dzieci?
Jak będziesz działał bez nich?
Znajdziemy je. Są jeszcze inne.
Mamy dostatecznie dużo amunicji,
by zrównać z ziemią całe królestwo Payan.
W takim razie ruszaj na Pennsę.
Masz moich żołnierzy.
- Dziękuję ci za nich. - Dowódco.
Dołączyć!
Wracasz do domu?
Tak. Muszę zarządzać imperium w kryzysie.
A ty musisz podbić królestwo.
Bezpiecznej podróży.
Harlanie, w historii złych pomysłów ten jest najgorszy.
Tak. Teraz nie ma już powrotu.
Porozmawiaj z siostrą.
Strzeliła do mnie.
Kofunie, wiesz, dlaczego twoja matka będzie lepszą królową od Sibeth?
Nie. Bo nie jest szalona?
Bo jest litościwa.
Ja nie mógłbym być królem,
bo moja wola walki jest silniejsza od poczucia litości.
Może to czyni wojownika dobrym. Nie wiem.
Ale wiem, że jesteś synem swojej matki.
Od młodego wieku masz jej litość i mądrość.
Wiem, że uważasz, że to czyni cię słabym, ale to dodaje ci sił.
Jak twojej matce. Będziesz wspaniałym królem.
Co?
O czym ty mówisz? Nie będę królem.
Powiedział prawdziwy królewicz.
Proszę, porozmawiaj z siostrą.
To się nie uda.
Tak trzymaj, chłopcze.
Hej.
- Zostawię was samych. - Wren.
- Musimy w końcu porozmawiać. - Musimy?
Nie chodziło tylko o mnie, rodzice też chcieli zniszczyć dom.
Zebrana w nim wiedza mogła zmienić świat.
Myślisz, że o tym nie wiem? Haniwo, oni budowali bomby.
Oni budują bomby. Nie my.
Bylibyśmy inni.
Podniosłaś broń bez wahania.
Przepraszam. To był błąd.
Tak, dość duży błąd.
Błagam, jakbyś ty nie popełniał błędów. Sibeth.
O co chodzi, tato?
Nie jesteśmy sami.
To pieprzone miejsce.
Widziałam kogoś.
Kolejny.
Jest ich więcej.
Przynajmniej sześciu.
Damy sobie radę z sześcioma, prawda?
Halo!
Tylko przechodzimy. Nie chcemy was skrzywdzić.
Ale… jesteśmy dobrze uzbrojeni.
Mają psy.
To nie są psy.
Szlag.
Guntar!
Kurwa! Szlag! Nie!
Kurwa! Kurwa! Kurwa!
Kurwa.
- Kofunie, jesteś ranny? - Nie.
Gdzie jest Haniwa?
Odpierdolcie się!
Haniwa!
Haniwa.
Babo!
- Gdzie ona jest? - Porwali ją.
Nie ma jej.
Czemu się zatrzymujemy?
Ktoś jest na drodze.
Co to było?
Opuśćcie broń.
Opuścić broń!
Kim jesteś? Czego chcesz?
Szukam Tormady.
Ja jestem Tormada.
Sam to zrobię.
Zabieraj łapy.
Kim jesteś?
Tormado, jestem Sibeth Kane.
Wasza Wysokość. To zaszczyt.
Słyszałam, że jesteś bystry.
Gdzie jest ta wspaniała broń, o której tyle słyszałam?
To ludzka kość?
Czym oni są?
Słyszałem opowieści, gdy byłem dzieckiem.
To plemię, które żyje jak zwierzęta. Zjadają swoich współplemieńców.
Też słyszałem te opowieści. Pieprzeni kanibale.
Kanibale. Czytaliśmy o nich.
Co robimy? Musimy ich znaleźć.
Rozdzielmy się. Przeszukajmy teren.
Nie, to zajmie zbyt długo. Spóźnimy się.
Może nie. Wzięli ich żywcem nie bez powodu.
Co chcesz powiedzieć?
Nie zabijają ich, żeby mięso się nie zepsuło.
Kofunie, musisz jechać do Pennsy. Powiedz matce, że Tormada nadchodzi.
Nie, nie odejdę. Haniwa mnie potrzebuje.
Tak jak twój syn i twoja matka.
Wsiadaj na konia i jedź ją ostrzec.
Wren, za mną.
Odbijemy ją.
- Remend Skelt. - Kim jesteś?
Tamacti Jun.
Słyszałem o twoim powrocie z krainy umarłych.
A po powrocie rozwiązałeś armię, która ci służyła.
Służę królowej.
A ty sprzymierzyłeś się z tymi,
którzy podważają jej władzę.
Jestem kowalem. Z nikim się nie sprzymierzam.
W takim razie…
najwyższa pora.
Królowo.
Witaj. Remend, zgadza się?
Wasza Wysokość.
Szukam łowców czarowników.
Ich armia została rozwiązana, królowo.
Na pewno tak chcesz to rozwiązać?
Tamacti Junie.
- Gdzie oni są? - Nie wiem! Nie wiem!
Połóż jego dłoń na stole.
To miecz gwiżdżący.
Wątpię, że taki wykułeś.
Wymaga poziomu artystycznego, który mało kto posiada.
Jego ostrze jest dopracowane do prawie nieludzkiego poziomu precyzji.
Łowcy, których szukamy, zabili 12 niewinnych Payan.
Jeśli ich nie znajdziemy, będą zabijać dalej.
Dlatego proszę, powiedz nam, gdzie oni są.
Nie powiem.
Rozumiem.
Bez tego palca pewnie dasz radę wykuwać miecze,
ale co się stanie, gdy odetnę ci kciuk?
Nie, kurwa!
Nie! Są na podwórku u kamieniarza.
Z tyłu jest dom. Są w nim wszyscy.
Dziękuję.
Pieprzona heretyczka! Mam nadzieję, że poderżną ci gardło.
Tobie i twoim bękartom!
Odetnij mu dłoń.
Tak. Tędy.
Edo tak tropił.
Mój ojciec był handlarzem niewolników.
On nas tego nauczył.
Przestraszeni ludzie zostawiają ślady.
Popełniają błędy.
Ale te stwory…
nie znają strachu.
Zgubiłeś trop?
Masz coś?
Nie zostawiają śladów.
Są myśliwymi.
Pozwolimy, by na nas zapolowali.
Chodźcie.
To ja, Tamacti Jun. Wiemy, że tu jesteście.
Główny łowco.
Przyszedłeś do nas dołączyć?
Shiloh. Mogłem się tego spodziewać.
Nie ma szans na negocjacje.
Nie mam zamiaru negocjować.
Są na dachu.
Cofnąć się!
Maghro Kane. Gdzie jesteś?
Tutaj.
Maghra!
Gdzie są pozostali?
Co planujecie?
Myślisz, że złamałabym przysięgę złożoną Bogini dla heretyczki?
Nie masz nad nimi władzy.
Służą teraz innej królowej.
Jakiej królowej? O czym ty mówisz?
Nie wiesz?
Sibeth i łowcy czarowników zrzucą Boski Grzmot
na ciebie i twoje diabelskie dzieci.
Walczysz o królestwo, które już nie istnieje.
Lepiej mnie zabij, Maghro Kane. Albo pożałujesz, że tego nie zrobiłaś.
Jesteś łowczynią, która nie może chodzić.
Już nie żyjesz.
Zabij mnie, suko!
Shiloh.
Tamacti Jun.
Okaż mi należny mi honor. Zabij mnie.
Na śmierć trzeba sobie zasłużyć.
Zaufaj mi, ja to wiem.
Zabij mnie!
Obudziłaś się.
Gdzie jesteśmy?
Po zapachu wnioskuję, że w ich domu.
Cuchnie jak…
O nie.
Co?
Oni jedzą ludzi.
O Boże.
Guntar?
O cholera.
Musimy się stąd wydostać.
Tak.
Próbowałem, gdy spałaś.
Może są zwierzętami, ale potrafią wiązać.
Przyjdą po nas.
Gdyby mogli nas wyśledzić, już by tu byli.
I muszą wziąć pod uwagę Pennsę.
- A co z nią? - Wciąż jest ich priorytetem.
Muszą dotrzeć do domu i ostrzec Maghrę.
Ojciec mnie nie zostawi.
Nawet dla dobra całego królestwa?
Tak. Nawet dlatego.
Cóż…
W jakiś sposób pocieszająca jest wiedza,
że tak czy siak, jesteśmy martwi.
Hej.
- Haniwa? - Tak?
Nigdy tak naprawdę nie rozmawialiśmy.
I teraz chcesz zacząć?
Przepraszam, a dokądś ci się śpieszy?
Okej.
Okej. Za tobą jest kawałek szkła, na odległość ramienia,
ale musisz się przesunąć.
- Tak. - W którą stronę?
Do tyłu. Tak.
Pół długości ramienia. Jeszcze kawałek.
- Pół ramienia? - Tak.
Jesteś blisko. Już prawie.
- Jeszcze do tyłu. - Okej.
Nie mogę dalej. O cholera.
Tak, blisko.
- Już prawie. - Okej.
Idzie. Idzie tu.
- Gdzie to jest? - Bądź cicho.
To powiedz cicho. Gdzie to jest?
Idzie tu.
Mam.
Okej. Kurwa.
- Nie! - Kurwa. O kurwa.
Lucienie, to ty?
Tak, królowo.
Mamy naukowca Trivantian.
Przyprowadzić go.
Słyszę łańcuchy. Czemu jest w łańcuchach?
Dla bezpieczeństwa Waszej Wysokości.
Nie tak się traktuje nowego sojusznika.
Rozkuć go.
- Królowo. - Już.
Przepraszam, Tormado.
Nasze narody tak długo były skłócone, że ciężko Luciena o to winić.
Na waszym miejscu zrobiłbym to samo.
Trivantes i Paya już prawie podpisały traktat pokojowy,
a ty zaplanowałeś atak.
Traktat z siostrą Waszej Wysokości nie zapewniłby mi pokoju.
I idziesz na wojnę z garstką żołnierzy.
Jestem dziwakiem.
Tak, słyszałam to o tobie.
Twoja wspaniała nowa broń
jest jak grzmot z nieba rozrywający ziemię.
Przewaga prawie nie do przebicia.
Ale jednak nie reprezentujesz całego Trivantesu, prawda?
Tak jak Wasza Wysokość nie reprezentuje całej Payi.
Tormado, tak sobie myślę,
że możemy zostać przyjaciółmi.
A czemu mi się tak poszczęściło?
Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem.
Albo rywalem.
Zaczynam się zastanawiać, jak to się skończy.
Jeśli będziesz ostrożny, może zachowasz głowę.
Na pewno ją zachowam.
Bo bez niej moje bomby są tylko kawałkami Boskiej Kości
i do niczego się nie przydadzą.
A bez moich bomb Wasza Wysokość nie odzyska królestwa.
Bez mojej armii
będziesz narażony na atak ze strony Pennsy i Trivantesu.
To doskonała podstawa do zawarcia umowy.
Powiedz mi, królowo, czego chcesz?
- Chcę odzyskać królestwo ojca. - Ale czemu na nim poprzestać?
Jest jeszcze cały świat poza Payą. Tego ja chcę.
Gdy Paya będzie moja, będziesz tam budował nową broń,
by rozszerzać imperium, jak daleko zapragniesz.
Nie wyglądasz mi na kogoś, kto lubi się dzielić.
Nie z każdym.
Ale z mężem.
Królem.
- To oświadczyny? - Królowo.
- Jeśli tak, to przyjmuję. - Chwila.
Cicho, Lucienie. Nie słyszysz, że to prywatna rozmowa?
Układanie się z Trivantianinem to chyba jakiś żart.
Nie możemy mu ufać.
Może masz rację.
Daj mi swój miecz.
Wasza Wysokość?
Co na to powiesz, Tormado? Mogę ci ufać?
To ryzykowna decyzja. Przyznaję.
Ale sprawiasz wrażenie osoby, która latami
ćwiczyła swoje wyczucie ludzi.
Zgadza się.
Dziękuję za twoją służbę.
Całe życie rządziłam sama.
To wyczerpujące.
Byłam samotna.
Nigdy nie poznałam nikogo, kto dałby sobie radę.
Ty nadajesz się do tego zadania.
Tak, królowo. Nadaję się.
Harlanie.
To może być nasza jedyna szansa.
Udało ci się.
Haniwo.
Jestem tutaj.
Harlanie.
Harlanie!
Haniwa.
Jestem tu.
Okej, okej.
Wróciłeś.
Nigdy nie odszedłem.
Chciałem znaleźć coś ciężkiego, żeby uderzyć skurwiela.
Okej. Musimy iść.
- Tato. - Haniwa.
- Jesteś ranna? - Nie.
- Haniwa. - Gdzie jest Harlan?
Prawie brzmisz, jakbyś się martwił.
- Harlanie. - O nie.
- Szlag. O Boże. - Pomocy.
Nie byłem aż taki szybki, co?
Głęboka rana.
Już dobrze. Zatrzymamy krwawienie, póki nie znajdziemy uzdrowiciela.
Haniwo…
To nie byli ostatni, wiecie o tym?
Jest ich więcej i wrócą,
więc musicie się stąd szybko zbierać.
Nie zostawimy cię tu.
Raczej nie macie wyboru.
Nie.
Już dobrze. Nie szkodzi.
Naprawdę.
Od dawna dbam sam o siebie, okej?
Miło jest zadbać o kogoś innego.
- Dziękuję. - Nie, to ja dziękuję.
Widzisz, miło, co? To miłe.
Posłuchaj mnie.
Gdy będziesz o tym opowiadać…
obiecaj mi,
że będziesz wyolbrzymiać moją odwagę w obliczu pewnej śmierci.
Okej?
Tak, byłeś bardzo dzielny.
Dobrze. To było dobre. Tak to rób.
Czekaj…
Daj to Maghrze, okej?
I powiedz jej…
Tak, powiedz jej…
Ona…
W porządku. Ona wie.
Idź. Musicie iść.
Czekanie, aż umrę, jest dołujące.
- Harlanie. - W porządku, Haniwo.
Idź. Musisz iść.
Kurwa.
O kurwa.
O cholera.
Babo Vossie.
Tak, Harlanie.
Nie pozwól im zająć mojego miasta.
Nigdy nie musiałam walczyć o koronę.
Urodziłam się królową, naznaczoną przez Boginię.
Nosiłam koronę, ale zawsze wydawała mi się lekka.
Ale teraz ta korona zostanie wykuta w płonących ogniach wojny.
A ja będę królową odrodzoną, namaszczoną krwią wrogów.
Masz duszę poetki, królowo.
Jesteśmy gotowi?
Tak.
Dobrze. To zaczynajmy.
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.