Mówiłeś, że rada się już zebrała?
- Tak. - Czemu jej nie słyszę?
Wszyscy?
Chyba tak. Łowcy czarowników.
Witam.
Zajmiemy Pennsę?
Wciąż nie doceniasz siły moich bomb.
Musimy dotrzeć do Pennsy przed Tormadą.
Znasz szybszą drogę?
Jest inna droga, ale niebezpieczna.
Kurwa! Szlag!
Haniwa.
Moja siostra miała rację. Przemoc zwalcza się przemocą.
Kofunie, musisz jechać do Pennsy. Powiedz matce, że Tormada nadchodzi.
W łańcuchach?
Nie tak się traktuje nowego sojusznika.
Już dobrze.
Daj to Maghrze.
Zastanawiam się, jak to się skończy.
Jeśli będziesz ostrożny, może zachowasz głowę.
Nosiłam koronę, ale zawsze wydawała mi się lekka.
Ale teraz ta korona zostanie wykuta w płonących ogniach wojny.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Ładować! Już!
Wasza Wysokość, znaleźliśmy go, gdy jechał przez las.
Sibeth?
Kofun?
To naprawdę ty?
Co ty tu robisz? Co to ma być?
Klękaj przed królową.
Nie jest moją królową.
Biedny Kofun. Zawsze o krok do tyłu.
Choć powinnam ci podziękować za uwolnienie mnie z rąk siostry.
Współpracujesz z Trivantesem.
Oszalałaś. Oni chcą zniszczyć Pennsę.
Nie, ja chcę zniszczyć Pennsę.
Nie każ mi się zastanawiać,
czy moja sympatia do ciebie to wada charakteru.
Zabijesz tysiące.
Maghra powinna była o tym pomyśleć przed przewrotem.
Tormado, jesteśmy gotowi?
Tak, królowo.
Sibeth, proszę, nie rób tego.
Zrób to.
Na mój znak!
Zaczekaj, Kofunie. Nie chcesz tego przegapić.
Przenieście go.
Czemu się kłopoczesz pogrzebem zdrajców?
Bo nie ma kto się za nich pomodlić.
Szkoliłem ich.
Walczyłem z nimi.
Nigdy bym się tego nie spodziewał.
Próbowali nas zabić.
Robili to, co uważali za słuszne.
Całe życie spędzili w służbie ideałowi.
To my zmieniliśmy zasady.
Chodźmy.
Jak idą przygotowania?
Trudno jest przygotować się na wroga, którego nie znamy
i który ma broń, której nie rozumiemy.
Ale zebraliśmy armię.
Wierzysz w to, co powiedziała Shiloh,
że Sibeth sprzymierzyła się z Trivantianami?
Łowcy nie kłamią. I nie zdziwiłoby mnie to.
Po co Trivantianom Sibeth albo łowcy?
Jeśli Tormada naprawdę dowodzi zbuntowaną frakcją armii Trivantian,
to może być ich mniej, niż się obawiamy.
Dlatego mogli się zgodzić na sojusz z nią.
Liczby nie mają znaczenia, jeśli bomby robią to, co mówił Baba.
Uzbrojeni i gotowi.
Gdy dotrzemy do pałacu, wyślę bataliony do bram.
Nie pozwolimy, by ta broń dostała się do miasta.
Ognia!
O co chodzi?
- Spóźniliśmy się. - Nie.
O rety.
Maghro!
Tamacti.
Przebili się przez mur. Chodź.
Nie, nie przebili się.
Bomby przedostały się nad murem. Słyszałam, jak lecą.
Wolffe.
Jeszcze raz!
Haniwa!
Idźcie dalej! Już!
Maghra!
- Maghra. - Nie możemy jej znaleźć.
- Idź dalej. Okej? - Okej.
- Wolffe! - Tutaj!
Musimy iść.
- Tu będzie bezpieczniej. - Nie. Chodź.
Ognia!
Nie!
Halo? Kto tam jest?
Spokojnie. Jesteś bezpieczna.
Gdzie jestem?
Na ziemiach Alkenny.
Alkenny? Jednego z ukrytych plemion?
Wnioskuję, że nie jesteś z plemienia.
Nie.
To skąd?
Z Gór Północnych.
Przeszłaś długą drogę.
Jak tu trafiłam?
Nie pamiętasz?
Była tam kobieta.
Tak. Paris.
Znalazła cię idącą w śniegu. Przyprowadziła cię do wioski.
Mówi, że przed czymś uciekałaś.
Mówi, że może nie uciekłaś dostatecznie daleko.
Haniwo, co się stało?
Pałac jest zniszczony. Tato.
Co słyszysz?
Nie. Nie!
Nie.
Maghro!
Chodź, kochanie. Tato.
Maghra.
Ranger, pomóż mi!
Baba Voss.
Tamacti Jun. Ranger, pomóż mu.
Wciąż oddycha. Maghro.
Tormado, powiedz, że nie zawiodłeś.
Moi Ayura raportują, że trafiliśmy w wybrane cele.
Kofunie. Co widziałeś?
Zbombardowałaś własne dziecko.
Jeśli coś mu grozi, to dlatego, że twoja matka go tam umieściła,
tak jak ciebie tutaj.
Pieprz się.
Umieśćcie go w moim namiocie.
- Ładować! - Zaczekaj, czekaj.
Dajmy mojej siostrze trochę czasu na przemyślenie tej sytuacji.
Śmierci, którą spowodowała.
Na pewno?
Zlokalizowaliśmy najważniejsze cele.
Nie martw się.
Znając moją siostrę, niedługo wystrzelisz więcej.
Słyszę…
jak się szamoczesz.
I mam wrażenie,
że robisz to, odkąd cię poznałam.
Próbujesz uwolnić się z niewidzialnych więzów.
Nie możesz się uwolnić, ale nie przestajesz próbować.
Chyba to w tobie kocham najbardziej.
Nie kochasz mnie. Nic nie wiesz o miłości.
Wręcz przeciwnie.
Jeśli już, to kocham za bardzo, za mocno.
Dlatego pozwoliłam sobie wierzyć, że Maghra mnie znowu nie zdradzi.
Jeśli mnie kochasz, to mnie nie zabijesz.
I to ja nic nie wiem o miłości?
Biedny Kofun.
Rok temu byłeś z plemienia Alkenny. Prosty chłopak z gór.
A teraz jesteś świadkiem powstawania i upadków królestw.
Tak wielu rzeczy nie rozumiesz.
Rozumiem, że jesteś morderczynią i zdrajczynią.
I czym się niby różnię od twojej matki?
Zbuntowała się przeciwko królowej. Nie jest zdrajczynią?
Gdy byłam w Pennsie, dokonała egzekucji.
Nie jest morderczynią?
„Zdrajca”, „morderca” to tylko słowa.
A ich prawda podyktowana jest tym, po której stronie akurat się znajdziesz.
- Jesteś po stronie Trivantian. - Nie.
Jestem po stronie Bogini.
Jak inaczej wytłumaczysz to, że wciąż żyję, mimo kary śmierci,
i że zamierzam odzyskać tron?
Bogini zesłała mi twoje niewidzące dziecko,
by opóźnić egzekucję na tyle, bym mogła uciec.
To też twój syn. Nieważne, ile razy temu zaprzeczysz.
Wykonał swoje święte zadanie i zostanie za to zapamiętany.
Jesteś potworem.
A ty czarownikiem.
Może krótkie panowanie twojej matki sprawiło,
że pomyślałeś inaczej.
Ale na zewnątrz tego namiotu jest stu łowców czarowników,
którzy z chęcią spalą cię żywcem, by ci przypomnieć, kim jesteś.
Ja ci przypominam, kim ty jesteś.
Kim?
Jesteś matką Wolffe’a.
A on cię potrzebuje.
Mówiłaś, że miał za zadanie cię ocalić. Może jeszcze nie skończył.
To twój syn.
To twój syn, Sibeth.
To twój syn.
Obudź się.
Maghro.
Proszę, obudź się.
Jak ci na imię?
Nie powiesz?
Nie chcę cię okłamywać.
Jesteś przywódcą Alkenny?
Tak.
Ale nie jesteś stąd.
Nie rozpoznaję twojego akcentu, ale nie jest z gór.
- Ktoś cię ściga? - Nie.
Mówiłaś, że nie chcesz kłamać.
Ścigano mnie, ale podróżuję od dawna
i nie zostawiałam śladów.
Nie wiesz tego.
Nie wiem.
Odpocznij. Ruszymy, gdy będziesz mogła chodzić.
To może zająć dłużej, niż ci się wydaje.
Dlaczego?
Jestem w ciąży.
Budzi się.
Maghro.
Babo.
Jestem tu z Haniwą.
Cieszę się, że wróciliście.
Tak się martwiłam.
Dom po prostu się rozpadł.
Wiem. To Boski Grzmot. Bomby.
- Nie byłeś w stanie ich powstrzymać? - Nie.
Wolffe!
Spokojnie. Jest bezpieczny. Ocaliłaś go.
Gdzie jest Kofun? Czemu go tu nie ma?
Miał cię ostrzec.
Nie było go tu.
- Gdzie jest? Może być ranny. - Znajdziemy go.
To moja wina.
Mamo. Nie bądź niedorzeczna.
Nie, robiłaś, co mogłaś, by zawrzeć pokój.
Nie chodzi o Trivantes. Tylko o Sibeth.
Jak to możliwe?
Sibeth zawarła sojusz
pomiędzy zbuntowanymi łowcami a armią Tormady.
Uchroniłam ją przed egzekucją.
Pozwoliłam łowcom żyć.
Stworzyłam armię, która nas zniszczy.
Muszę wyjść na zewnątrz.
Czekaj. Mamo.
Haniwo, co widzisz?
Domy się palą. Wszędzie są zmarli i ranni.
Ludzie wałęsają się…
i są przerażeni.
Jasne, że są. Ogień spada na nich z nieba jak deszcz.
Już nie spada.
Na razie.
Sibeth daje nam znać, że to ona ma kontrolę.
Tamacti, zbierz Straż Królewską i ugaście ogień.
Zbierzcie i opatrzcie rannych.
Tych, którzy mogą chodzić, ewakuujcie do Altoony.
Tam się przegrupujemy i przygotujemy do walki.
Musimy znaleźć twojego brata.
Znaleźliśmy mamę i Wolffe’a. Znajdziemy Kofuna.
Chodź, mamo.
Kofunie! Wybacz, że do tej pory nas sobie oficjalnie nie przedstawiono.
Byliśmy zajęci, jak sam dobrze wiesz.
Wiem, kim jesteś.
Tak, na pewno.
Chcę powiedzieć,
że choć możesz się teraz czuć źle, wciąż masz różne rozwiązania do wyboru.
Rozwiązania?
Twoje dary nie zawsze były odpowiednio doceniane.
Payanie mają cię za czarownika,
Trivantianie za zagrożenie dla republiki, a ja…
Ja cię podziwiam.
Rozumiem twój potencjał.
Gdybyś do mnie dołączył…
Próbowałeś nas zabić.
Tak, ale to było wcześniej. Wiele się zmieniło.
Nie miałem pojęcia, że zawrę sojusz z królową Kane.
Zabije cię, gdy z tobą skończy.
Otóż to.
Albo może ja zabiję ją. A może nikt nikogo nie zabije.
Każdy dzień przynosi coś nowego. Dziś tak może być dla ciebie.
Pieprz się.
Tak, jasne.
Chłopcy w twoim wieku zawsze myślą, że wiedzą lepiej,
ale są zbyt głupi, by zdać sobie sprawę, czego nie wiedzą.
Wiem, że mój ojciec cię zabije.
Jak mówiłem. Głupi. Będziemy mieć dużo czasu na twoją edukację.
O co chodzi?
Królowa po niego posłała.
Po co?
Sam jej zapytaj.
Rozbili obóz jakieś 100 uderzeń serca na wschód.
Ilu żołnierzy?
Widzę około 50.
A gdzie reszta?
Cisza.
Nie mamy jak wyjść z miasta.
Najadą nas?
Nie sądzę.
Skoro mogą dalej zrzucać bomby, po co ryzykować żołnierzami?
Sibeth chce odzyskać miasto. Po co by je niszczyła?
Mogła ich wystrzelić więcej,
ale fakt, że wciąż tu stoimy, znaczy, że chce odzyskać miasto w całości.
By to zrobić, musiałaby wysłać armię.
Jeśli Harlan i Trovere dopięli swego w Trivantesie,
mogą właśnie wracać z posiłkami.
Mamo. Harlan nie żyje.
Zginął w mojej obronie.
Mamo…
Chciał, żebym ci to dała.
Klucz?
Do czego?
Nie wiem. Mówił, że może się przydać.
Haniwa?
Kofun.
Kofun?
- Jesteś cała? - A ty?
Tak. Tato.
Gdzie byłeś?
Sibeth. Złapała mnie w pobliżu miasta.
Wysłała wiadomość.
Wiadomość?
Tak, węzły.
Chce twojej abdykacji i bezwarunkowej kapitulacji.
Masz pójść sama do jej obozu,
gdzie zrzekniesz się korony i oddasz jej królestwo.
Mówi, że jeśli nie pójdziesz,
zrówna Pennsę i jej mieszkańców z ziemią.
Nie chce tylko odzyskać królestwa. Chce mnie ukarać.
- Nie możesz iść. - Nie będziemy się o to kłócić.
- Idę. - Zabije cię.
Zabije nas wszystkich i wielu więcej, jeśli nie pójdę.
To moja siostra i choć nią gardziłam,
nie potrafiłam jej zabić.
Może tak samo zawaha się przed zabiciem mnie.
Nie wierzysz w to.
To bez znaczenia. Muszę iść. Nie pozwolę jej…
- Maghro! - Mamo!
Paris mówi, że nie jesz.
Czemu nie mogę wyjść z tej jaskini? Jestem twoim więźniem?
Mieszkańcy wioski nie ufają nieznajomym.
Nie będziesz tam bezpieczna.
Jeśli mnie tu nie chcą, to odejdę.
I dokąd pójdziesz?
Nie powiedziałaś mi swojego imienia ani skąd jesteś.
Jeśli mamy ci zaufać, ty musisz zaufać nam.
Mnie możesz ufać.
Czemu miałabym ci ufać?
To ja cię chronię.
Maghra.
- Co? - Nazywam się Maghra.
Maghra? Co to za imię?
A Baba?
Słuszna uwaga.
Czemu mnie chronisz?
Bo kiedyś byłem w tej samej sytuacji co ty.
I co zrobiłeś, że ci zaufali?
- Pokonałem ich najsilniejszego wojownika. - Czyli ja muszę pokonać ciebie.
Tak.
Mamo?
Dobrze się czujesz?
Maghro.
Tak, dobrze.
Wszyscy tu jesteśmy.
Muszę iść.
Nie. Nie puścimy cię.
Zabije cię od razu i nic na tym nie zyskasz.
A Pennsa?
Spali całe miasto, żeby zrobić mi na złość.
Nie pozwolę na to.
Jeśli chce zniszczyć Pennsę, zrobi to, czy przeżyjesz, czy nie.
Nie ma jak ewakuować miasta?
- Przy każdej bramie stoi batalion. - To walczmy.
Gdy usłyszą opór, wystrzelą bomby.
I tak je wystrzelą,
ale tej rodziny tu nie będzie, gdy to zrobią.
Harlan.
Co?
Był zawsze trzy kroki przed wszystkimi.
Był strasznie irytujący.
Nie miałam powodu, by mu ufać. A jednak zaufałam.
Mógł się uratować, ale po mnie wrócił.
Może tu?
- Nie? - Nie.
Był w tobie zakochany.
Wykorzystałam go.
A teraz nie żyje.
Harlan nie dałby się wykorzystać, gdyby tego nie chciał.
O co chodzi?
- Mamo. - Możesz to przynieść?
Różdżka dźwięku?
Co jeszcze jest w pudełku?
Stara mapa.
Wygląda jak Pennsa.
To Pennsa, ale…
jest coś jeszcze.
Harlanie.
Ty przebiegły gnojku.
Co to jest?
Tunele. Tunele przemytników.
Dokąd prowadzą?
Poza miasto. Chodź.
Królowo.
Tormado. Usiądź ze mną.
Jak idą twoje knowania?
Nasza wiadomość powinna już zostać dostarczona.
Jestem pewna,
że moja siostra wkrótce się podda.
A gdy to zrobi, cała Paya będzie nasza.
Myślę, że zrównanie Pennsy z ziemią wysyła bardziej obrazową wiadomość.
Nie wytrzymałam tego, co wytrzymałam, by rządzić gruzem i zwłokami.
Paya się podporządkuje po kapitulacji Maghry.
Nie mówię o Payi.
Trivantes.
Nie lekceważ ich siły.
A ty naszej.
Nie lekceważę, wierz mi.
Mam jedną prośbę.
- Twój siostrzeniec. - Kofun?
Szkoda, że mnie nie zapytałaś, nim go wypuściłaś.
Ponieważ straciłem dzieci Jerlamarela,
byłby dla mnie nieoceniony.
Rozumiesz, że mój układ z łowcami
opiera się na ustaleniu, że widzący są czarownikami
i trzeba ich spalić?
Nie będę ich zawsze potrzebował.
Pracuję nad dopracowaniem systemu, by nie potrzebować ich wzroku.
Do tego czasu
łowcy będą musieli się zgodzić na pewne wyjątki.
- Potrafią być niebezpieczni. - Ja też.
Mają Boginię po swojej stronie.
Mam nadzieję, że się nie obrazisz, ale nie wierzę w Boginię.
Nie?
Może jeszcze nie poznałeś tej właściwej.
- Dobrze to odczytujesz? - Tak.
Są tu punkty orientacyjne.
Pokaż.
Tędy.
Według mapy powinien być tu.
Niczego nie widzę.
Może mapa się myli.
Nie znasz Harlana.
Mapa się nie myli.
Halo?
Nic tu nie ma.
Zaraz wrócę.
Szłyśmy tunelem do końca.
Wychodzi w małej jaskini w górach.
Na zachód od Pennsy.
Wyruszmy, to będziemy w połowie drogi do Altoony, nim się zorientują.
I co ich powstrzyma przed zbombardowaniem Altoony?
Armia Sibeth jest mała.
W Altoonie możemy się przegrupować. Zebrać żołnierzy.
Przygotować się, nim… zajmą pozycje, tak jak tutaj.
Mamy mało czasu.
Kapitanie Gosset, niech twoi ludzie zaczną zbierać mieszkańców.
Niech biorą tyle, ile uniosą.
Haniwo, ty i Wren pokierujcie kapitana do wejścia do tunelu.
Kofunie, Tamacti, Rangerze.
Zostawcie nas na chwilę.
Babo.
Nic nie mówisz.
Jesteś królową. Wiesz, co jest najlepsze dla twoich ludzi.
Tak, muszę się zająć królestwem.
Ale jesteś moim mężem. I ojcem Haniwy i Kofuna.
Musisz zdecydować, co jest najlepsze dla nas.
Nie rozumiem.
Moja siostra polowała na nas 17 lat.
Nie przestała wtedy i nie przestanie teraz.
Zawsze będzie polować na tę rodzinę.
Co chcesz powiedzieć?
Że cały czas miałeś rację.
Gdy wyprowadzimy ludzi z Pennsy,
ty i ja, Kofun, Wolffe i Haniwa, odejdziemy daleko stąd.
Z powrotem w góry albo dalej,
gdzie znowu będziemy mogli być rodziną.
Może gdy mnie nie będzie, moja siostra nie będzie się mścić na Payanach.
Jesteś pewna?
Jestem matką znacznie dłużej niż królową.
I jeśli stawianie rodziny na pierwszym miejscu czyni ze mnie złą królową…
to dowód na to, że nie powinnam nią być.
Niczego nie czuję.
- Tutaj. - Chodzi ci o tutaj?
Tutaj.
- Tu. Czujesz to? - Gdzie? Tu.
Nie. Wciąż nic.
Lubisz mieć wymówkę, żeby mnie dotknąć.
- Może lubisz, jak cię dotykam. - Może.
Wciąż nic nie czujesz?
Może się mnie boi.
Może to nie dziecko się boi.
O czym ty mówisz? Czemu ja miałbym się bać?
Bo nigdy nie miałeś dziecka.
A to dziecko będzie moje?
A chcesz, żeby było?
Tak mocno jak chcę ciebie.
To oboje będziemy twoi.
Kocham cię.
Kocham cię, Babo Vossie.
Kocham cię, Maghro Voss.
Myślisz, że zawsze tak będzie?
Boisz się, że nie?
Boję się o dziecko.
Przysięgam, że prędzej umrę,
niż pozwolę, by coś wam się stało.
A my będziemy chronić ciebie.
Tak.
- Tak, chrońcie mnie. Potrzebuję tego. - Tak.
- Czekaj. - Co?
Czujesz?
- Tak. - Tak?
- Kopie. Znowu. - Tak.
To bardzo wkurzone dziecko.
I ma charakterek swojej matki.
Nie mam charakterku. O czym ty mówisz?
- Jasne, że nie. - Nie mam. Co ty wygadujesz?
Przyganiał kocioł garnkowi.
- Pyskate dziecko. - Pyskate…
Pyskate, wkurzone dziecko jak mama.
Twój pies cuchnie.
Hop.
Nie, to ja.
Do góry, mały.
Powinieneś wracać do domu.
Dzięki tobie mój dom wyleciał w powietrze.
- Wiesz, o co mi chodzi. - Ty też.
Unikałem ludzkości przez prawie 20 lat.
I jeśli to przeżyję,
nadejdzie dzień, że będę jej unikał kolejne 20 lat.
Ale to nie ten dzień.
Szlag, Ranger.
Jeśli coś ci się stanie,
Lu mnie znajdzie i zabije we śnie.
Nie. Najpierw cię obudzi, żebyś czuł, gdy to się stanie.
Podjąłem decyzję, że opuszczam góry.
Może się okazać, że to był błąd,
ale w tej chwili mój miecz jest ostry.
Zioło jest dobre, a słońce ogrzewa mi twarz.
A skoro tak to wygląda,
to zostanę, żeby zobaczyć, jak się zakończy ta historia.
Co o tym myślisz?
Myślę, że za dużo tego palisz.
- Tak, może. - Za dużo.
Albo ty palisz za mało.
Zebraliśmy wszystkich mieszkańców.
Ci, których nie ma, już tu idą.
Słyszę niepokój w twoim głosie.
Zastanawiałaś się kiedyś, czemu jemy jelenie, a nie niedźwiedzie?
Gdy polujesz na jelenie, uciekają,
to czyni je podatnymi na atak.
Gdy polujesz na niedźwiedzia, on poluje na ciebie.
Zwykle ci, którzy uciekają, zostają zjedzeni.
Zgodziłeś się, że w Altoonie mamy większe szanse.
Tak, ale najpierw musimy tam dotrzeć.
Mamo, przepraszam.
- To moja wina. - Kofunie.
- To moja wina. Ja ją wypuściłem. - Ja pozwoliłam jej żyć.
Hej, kochani. Posłuchajcie mnie.
Haniwo.
Nie jesteście tylko rodziną. Jesteście najlepszym, co mi się przytrafiło.
Noszę w sobie poczucie winy
za Alkenny, za Edo, za wszystko, co było wcześniej.
I uczę się od mojego okazjonalnie mądrego przyjaciela, Rangera,
że obwinianie się nikomu nie pomaga.
Trzeba patrzeć na to, co przed nami, a nie za nami.
- Tak. - To byś zrobił?
To by zrobił mądrzejszy człowiek.
Chodźcie. Wynośmy się stąd.
Mamo.
Tędy.
Chodź, kochanie. Nie.
- Musimy iść. - Chcę do domu.
Nie możemy iść do domu.
- Nie, nie chcę. - Bello, proszę.
Przepraszam. Nazywasz się Bella?
- Tak. - Piękne imię.
Nazywam się Maghra.
Królowo.
- Boisz się, Bello? - Tak.
Ja też się boję.
Ale mam coś, co mi pomaga.
Dotknij.
To różdżka dźwięku.
I to nie byle jaka.
To różdżka królowej.
A teraz posłuchaj.
Próbowałam znaleźć kogoś, kto by ją dla mnie przechował.
- Mogłabyś to zrobić? - Tak.
Dobrze.
Przenieś ją dla mnie przez tunel.
A jeśli się wystraszysz, uderz o ścianę
i posłuchaj dźwięku.
I pamiętaj, że jesteś emisariuszką królowej.
Dobrze?
A teraz idź, odważna dziewczynko.
- Maghro. - Tak.
Kochanie.
Jesteś prawdziwą królową.
Dla swoich ludzi. I dla mnie.
Chodź.
W tym tempie będziemy pod ziemią jeszcze dzień.
Idziemy tak wolno jak najwolniejszy mieszkaniec.
Babo Vossie, może pilnuj tyłów?
Babo?
- Gdzie on jest? - Przed chwilą tu był.
Stać!
Haniwo!
Babo?
- Gdzie on jest? - Babo?
Nie wiem.
Tato!
Pewnie poszedł na tył pomóc maruderom.
- Wyślę kogoś, by go znalazł. - Nie.
Nie będzie go tam.
Jak to? Co ci powiedział?
Nic, bo wiedział, że bym go powstrzymała.
Znam waszego ojca lepiej niż siebie i wy też.
Wrócił.
- Co? - Po co?
Sam nie pokona całej armii.
Poszedł zabić moją siostrę.
Naprawdę za dużo palisz.
Nie ma takiej opcji.
Dokąd idziesz?
Wytropię tę demoniczną królową i zetnę jej głowę.
Okropny pomysł.
Mogę się przyłączyć?
Pewnie.
Strzeż się wilków, Babo Vossie.
My jesteśmy wilkami.
Dobra.
Napisy: Agnieszka Otawska
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.